Alle Kapitel von Naglalagablab na Secrets and Revenge: Kapitel 231 – Kapitel 240

Pero bakit ganito ang katawan ko?! Bakit sa bawat madiing paghalik niya, sa bawat paghigpit ng hawak niya sa baywang ko, pakiramdam ko ay unti-unti akong natutunaw?Maling mali yata ang pag-inom ko ng marami! Ngayon, parang umaayon ang katawan ko sa bawat haplos niya.Sandaling bumaba ang halik niya sa panga ko, patungo sa leeg ko.Kinagat niya ang bahaging iyon nang mariin, sapat lang para mapasinghap ako sa sakit at sarap, bago niya ito s******n nang malakas.“Ahh... B-Black... tama na... please,” humihikbing bulong ko, pero ang sarili kong mga kamay ay traydor na gumapang mula sa dibdib niya paakyat sa malapad niyang balikat, kumakapit pa ng mahigpit.“Stop telling me to stop, Little Bird. Your body is screaming for me,” paos na ungol niya laban sa balat ko.Hinawakan niya ang strap ng gown ko at walang abog na pinunit ito. Rinig na rinig ko ang pagkapunit ng mamahaling tela sa loob ng tahimik na silid.Bumagsak ang itaas na bahagi ng damit ko hanggang sa bewang ko, inilalantad ang

“B-Black... ughhh naiihi ako...” hindi ko mapigilang sumigaw, ramdam na ramdam ko ang bigat at parang naipong kiliti sa loob ko na handang-handa nang sumabog anumang oras.Nakakakaba. Nakakabaliw.Isang pamilyar at paos na ungol ang kumawala kay Black.Imbes na tumigil o bagalan ang galaw, tila mas lalo pa itong na-excite sa narinig.Mas lalo niyang idiniin ang sarili niya sa akin. Ang mga kamay niyang nakakapit sa baywang ko ay mas humigpit, halos bumaon na ang magagaspang niyang daliri sa balat ko, nag-iiwan ng mga pulang marka.“Then let it go for me, Little Bird. Come for me... fuck...” paos, nag-aapoy, at utos niyang bulong sa mismong tainga ko bago niya kagatin ang earlobe ko.Kasabay ng isa pang napakalakas at napakalalim na pagbaon niya, tuluyan na akong bumigay.Tila may libu-libong boltahe ng kuryente ang sumabog sa loob ko. Napasigaw ako nang malakas, nakasuklay ang mga nanginginig kong daliri sa basang buhok niya habang nagwawala ang buong katawan ko sa pinakamatinding sara

“And where do you think you're going?” madilim ang mga matang saad niya, ang boses ay seryoso at mababa.“A-ano ba... pwede ba, t-tantanan mo na ako...” nanginginig ang boses ko. Naiihi na naman ako sa takot, idinagdag pa ang matinding hiya dahil sa lapit ng hubad niyang dibdib sa mukha ko, lalo na’t alam ko kung anong ginawa ng dibdib na iyan sa akin kagabi!Ngumisi lang si Black. Isang mapanganib at mapagmataas na ngisi na lalong nagpakaba sa akin.“Not that easy, woman. Did you really think I’d just let you walk out of my door pagkatapos kong mawala ng halos isang taon?”Ano ba? Bakit ba kung makapagsalita siya ay para siyang may karapatan? Masyadong mapag-angkin ang lalaking ito! Kung hindi man siya criminal tulad ng una kong akala nang hindi ko pa alam na kapatid siya ni Sir Darken, may attitude at nakakatakot pa rin siya!Umayos siya ng tayo, lumayo nang kaunti, at may kinuha mula sa gilid ng sofa. Inihagis niya sa kandungan ko ang isang eleganteng paper bag na may tatak ng isang

“A-Ako na lang po...”Natigilan ang tatlo. Napatingin silang lahat sa akin. Maging si Black ay kumunot ang noo at matalim na bumaling sa akin, tila binabasa kung anong tumatakbo sa isip ko.“A-Ako na lang po muna ang magbabantay kay baby Dark, Sir Darken, Ma'am Angel...” lakas-loob na suhestiyon ko, pilit na iniiwasan ang nakamamatay na titig ng lalaking nasa tabi ko. “H-Habang nasa Brazil kayo. Para po matuloy kayo sa honeymoon niyo. Sanay po ako sa bata... ma-maaasahan niyo po ako.”Gumaan ang mukha ni Angel, parang nabunutan ng malaking tinik sa dibdib. “Talaga, Yna? Naku, sobrang laking tulong niyan! Hindi na namin alam kung kanino iiwan ang anak namin nang biglaan! Babayaran ka namin ng extra, sagot ko na ang leave mo sa trabaho—”“Right,” biglang putol ni Black.Ang boses niya ay malamig, mabagal, at punong-puno ng panganib. Dahan-dahan siyang sumandal sa upuan niya at nag-krus ng braso.Tumingin siya sa kapatid niya, pagkatapos ay bumaling sa akin, at unti-unting ngumisi. Isang

Hindi na ako sumagot. Buhat-buhat ang mahimbing na bata, sumunod ako sa kaniya papasok sa loob ng malawak at madilim na mansyon. Walang katulong na sumalubong sa amin. Walang guards na nakikita sa loob. Kaming tatlo lang talaga.Dahil tulog na ang bata, sinabi ni Black na ilagay na ito agad sa kama sa isa sa mga malalaking guest rooms sa ikalawang palapag.Pagkapasok namin sa kwarto, maingat kong inilapag si Baby Dark sa gitna ng malambot at king-sized na kama. Inayos ko ang mga unan sa paligid niya para hindi siya mahulog, at dahan-dahang kinumutan ang maliit niyang katawan.Nakahinga ako nang maluwag nang hindi man lang ito nagising.Dahan-dahan akong tumayo, pinapagpag ang damit ko na nagusot dahil sa matagal na pagkakandong sa bata. Pagtalikod ko, muntik na akong mapatili.Nakatayo si Black sa mismong likuran ko, igting ang panga at naniningkit ang mga mata.Hindi man lang siya gumawa ng tunog! Nakasandal siya sa hamba ng pinto, nakapamulsa. Para akong nauubusan ng hangin dahil sa