Todos os capítulos de LOVE SECRET รักลับๆของนายรุ่นพี่ : Capítulo 21 - Capítulo 30

Chapter21. หาเรื่องใส่ตัว NC+ “จำผัวตัวเองไม่ได้เหรอนาวา....” “.....ถ้าจำไม่ได้ เดี๋ยวพี่จะเตือนความจำให้!” “อื้ออ” ผมกดหัวเล็กลงมาใกล้กับหน้าของผม ก่อนจะกดจูบลงไปบนปากเล็กอย่างแรง หวังเรียกสติให้นาวาจำได้สักทีว่าผมเป็นใคร ในขณะที่ผมไล่ต้อนขยี้จูบลิ้นเล็กอยู่นั้น ความรู้สึกบางอย่างก็เริ่มพุ่งพล่านขึ้นมาเรื่อยๆ แก่นกลางลำกายขยายตัวใหญ่จนคับแน่นเป้ากางเกงของผมไปหมดทำเอาผมรู้สึกอึดอัดอยู่ไม่น้อย “แฮ่ก~” เสียงคนตัวเล็กหอบหายใจออกมาในขณะที่ยังคงนั่งทับตัวผมอยู่ ดวงตากลมโตค่อยๆเบิกกว้างขึ้นมาช้าๆหลังจากที่นาวาได้จ้องมองหน้าผมแบบฉัดชัดๆ สายตาแบบนี้....น่าจะหมายความว่าเธอจำผมได้แล้วสินะ “พะพี่เจคอป!?” ผมใช้จังหวะที่ร่างเล็กกำลังตกตะลึงดันร่างที่กำลังอ่อนปวกเปียกเมามายของเธอให้ลงไปนอนหงายและเป็นฝ่ายลุกขึ้นไปคร่อมร่างสวยเอาไว้แทน ในที่สุดนาวาก็ได้รู้ว่าคนที่กำลังขึ้นเตียงอยู่กับเธอตอนนี้ไม่ใช่ไอ้นิกกี้อะไรนั่น แต่เป็นผมเอง เป็นผมที่เป็นเจ้าของร่างกายนี้มาตั้งแต่แรก! มาถึงตอนนี้ผมเองก็เพิ่งเข้าใจว่าความรู้สึกที่ผมมีต่อน้องสาวเพื่อน มันไม่ใช่ความรู้สึกที่ปกติ เพียงแต่ผ

Chapter23. หาเรื่องใส่ตัว @เจทีคอเปอร์เรชั่น “ผมว่าโฆษณาตัวใหม่ก็โอเคแล้วนะครับ ไม่มีอะไรต้องแก้แล้ว” เสียงทุ้มเอ่ยบอกโปรดิวเซอร์คนที่จัดการทำโฆษณาผลิตภัณฑ์เหล้าตัวใหม่ของบริษัทออกไป วันนี้เขากะจะอยู่เคลียร์กับนาวาก่อนแท้ๆแต่กลับมีงานด่วนเร่งเข้ามา เจคอปจึงจำต้องรีบเข้ามาที่บริษัทเพื่อดูโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ตัวใหม่ล่าสุดที่ถูกเขาสั่งแก้ไปแล้วสามรอบด้วยตัวเองแบบกระทันหัน เนื่องจากพ่อสั่งมอบหน้าที่ในการดูแลพวกสื่อของบริษัทให้เขาดูแลโดยเฉพาะ เพราะงั้นเรื่องนี้เจคอปจึงไม่สามารถสั่งให้ใครตัดสินใจแทนได้ เขาต้องได้มาเห็นผลงานด้วยตาของตัวเองเพียงเท่านั้น เขาถึงจะสามารถลอกได้ว่ามันดีพอหรือยัง “ฟู่ว~ ขอบคุณครับคุณเจคอป งั้นผมจะส่งให้ทีมโฆษณานำโฆษณาตัวนี้ไปเผยแพร่ตามกำหนดการเลยนะครับ“ โปรดิวเซอร์หนุ่มตอบกลับมาด้วยความโล่งอกอยู่ไม่น้อย หลังจากพยายามแก้ไขงานตามความต้องการของลูกชายเจ้าของบริษัทอย่างหนักมาตลอดทั้งอาทิตย์ ”ครับ จัดการได้เลย“ ”รับทราบครับ อ้อ แล้วก็เรื่องที่คุยเจคอปถามก่อนหน้านี้ แพลนที่การตลาดต้องการทำเพื่อโปรโมทเหล้าตัวใหม่ออกมาแล้วนะครับ ทางทีมงานตัดสินใจว

Chapter25. ไม่ชอบ สองวันต่อมา.... @เจทีคอเปอร์เรชั่น “ทำหน้าที่ได้ดีนี่” เจษมองหน้าลูกชายก่อนจะเอ่ยชมออกมาด้วยสีหน้านิ่งเรียบแต่ภายในใจรู้สึกภูมิใจเป็นอย่างมาก ตลอดระยะเวลาสองอาทิตย์ที่ผ่านมา เด็กอายุยี่สิบทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีทีเดียว เขาแทบไม่ต้องจัดการอะไรต่อจากลูกชายเลย “ขอบคุณครับ” เจคอปก้มหัวลงตอบรับคำพูดของบิดาเล็กน้อย “งั้นเดือนหน้าพ่อจะประกาศเปิดตัวแกเลยดีไหม“ ชายสูงวัยเอ่ยถามร่างสูงของลูกชายตัวท่าทีสบายๆ “แล้วแต่พ่อเลยครับ” เสียงทุ้มเอ่ยตอบไปอย่างไม่ได้ติดใจอะไรเช่นกัน เพราะถึงยังไงตอนเรียนจบเขาก็ต้องเข้ามาบริหารที่นี่ร่วมกับพ่ออยู่แล้ว “อืม งั้นก็เอาตามนี้แหละ เดือนหน้าแกมาเข้าประชุมกับพ่อด้วยล่ะ” เมื่อได้ข้อสรุป เจษก็จัดการวางแผนอย่างว่องไว “ครับ“ ก๊อก ก๊อก ก๊อก ในขณะเดียวกันเสียงเคาะประตูจากด้านนอกก็ดังขึ้นมาสามครั้งก่อนที่มือสวยของภรรยาประธานบริษัทจะผลักประตูเข้ามาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มสดใส ”โอ๊ะ~ ลูกชายก็อยู่ด้วยเหรอเนี่ย“ นิลินทำตาโตดีใจเมื่อได้เห็นหน้าลูกชายเพียงคนเดียวในรอบหนึ่งเดือนที่ผ่านมา แม้จะเริ่มชินนับตั้งแต่เจคอปเข้ามหาลัย ร่า

Chapter27. ปั่นป่วน NC++ "นะนาวา...อืม อย่าขยับแบบนั้น“ เสียวทุ้มเอ่ยบอกฉันออกมาด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น เพราะฉันค่อยๆออกแรงขยับก้นไปมาให้มันเสียดสีเข้ากับเป้ากางเกงของเขาด้วยสีหน้ายั่วยวนตามฉบับของฉัน “ทำไมล่ะ พี่ไม่ชอบแบบนี้เหรอ” ฉันส่งสายตาสื่อความหมายไปให้พี่เจคอป ก่อนจะค่อยๆทำนิ้วปูไต่ไล่ต่ำลงไปจนถึงซิปกางเกงของเขา.... “อึก..” เห็นพี่เขาลอบกลืนน้ำลายลงคอ นั่นแหละถึงทำให้ฉันได้เข้าใจว่าคำว่าลูกไก่ในกำมือ มันมีความหมายว่ายังไง “นาวา....คิดจะทำอะไร“ เสียงทุ้มเอ่ยถามฉันออกมาก่อนในขณะที่ฉันตัดสินใจลงไปนั่งคุกเข่าอยู่ด้านล่างและพยายามแกะซิปกางเกงของเขา “ทำในสิ่งที่พี่อยากทำไง“ ฉับตอบออกไปด้วยสีหน้าติดกวนนิดๆ ฟึ่บ~ อึก... คราวนี้เป็นฉันเองที่กลืนน้ำลายลงคอไป เพราะตอนนี้ท่อนเอ็นที่ยังขยายใหญ่ไม่เต็มตัวของคนตรงหน้ากำลังปรากฏแก่สายตาของฉันอยู่ มันใหญ่มาก “กลัวเหรอ” ฉันตวัดหางตาขึ้นไปมองคนถามทันที มาถึงขั้นนี้แล้ว....ทำไมฉันต้องกลัวเขาด้วยล่ะ! “เหอะ! ใครบอกล่ะ“ ด้วยความอยากทำให้เขายอมศิโรราบแก่ฉัน ฉันจึงรวบรวมความกล้าทั้งหมดของตัวเองมาไว้ตรงหน้า ก่อนจะจัดกา

Chapter29. งอน “ฟู่วว~” ผมพ่นลมสีขาวขุ่นออกไปด้วยความรู้สึกที่ไม่ค่อยสบายใจเกี่ยวกับนาวาที่ตั้งแต่เมื่อคืน เธอยังไม่ยอมคุยกับผมเลย เหตุก็เกิดจากผมกลับห้องช้านั่นแหละ ผมมาถึงคนตัวเล็กก็หลับไปแล้ว แต่ก่อนหน้านั้นเธอก็ทิ้งข้อความมากมายไว้ให้ผม ทั้งๆที่ผมกะเอาไว้ว่าตอนเช้าตื่นมาจะง้อและอธิบายให้นาวาเข้าใจ เเตาเธอก็ดันตื่นก่อนผมเสียดาย มันคงดีซะกว่าถ้าคนตัวเล็กเลือกที่จะด่าผม แต่เธิกลับเงียบ....แบบนี้แปลว่าโกรธมาก “เป็นไร” ผมชะงักเมื่อเสียงไอ้วินดังขึ้นถาม ตอนนี้ผมกำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ข้างมันบริเวณหอประชุมใหญ่ วันนี้มีการจัดการประกวดดาวเดือนเกิดขึ้น “ไม่มีอะไร” ผมเลือกที่จะโกหกไป ”อืม แล้วถ้าเรียนจบมึงจะเข้าไปรับช่วงต่อบริษัทพ่อมึงเลยเหรอ“ นาวินเอายปากถาม ”คงงั้น แต่ช่วงแรกพ่อกูก็ยังช่วยทำอยู่“ ผมตอบออกไปก่อนจะเหลือบสายตาไปเห็นสีหน้าบางอย่างของไอ้วิน มันคงกำลังคิดมาเรื่องธุรกิจของที่บ้านสินะ “แล้วมึงเป็นไร มีปัญหากับพ่อ” ผมถามมันกลับ “อืม กูไม่อยากเป็นมาเฟีย” ผมพยักหน้าตอบกลับอย่างเข้าใจเพราะปัญหานี้ ผมเองก็พอจะรับรู้อยู่บ้างเหมือนกัน แต่ไม่ได้ถามอะไรออกไปเพิ่