บททั้งหมดของ คุณหนูเรือนเล็กหอใหญ่: บทที่ 11 - บทที่ 20

“กิ่งทองใบหยกสินะ” ต่อให้ฉันต้องหาเงินแทบเลือดตากระเด็น ก็ต้องยอมแล้ว อยู่ไปก็เจ็บปวดใจเปล่าๆ คุณใหญ่ที่พยายามเคลียร์ธุระให้เสร็จ เขาเหลือบมองนาฬิกาตลอดเวลา หากไม่ใช่ลูกค้าสำคัญเขาไม่ออกมาแน่ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะงอนเขาแล้วหรือเปล่า เขาเองก็ปลีกตัวแม้จะโทรหายังไม่ได้เลย ปรางเลิกสนใจ

“ขนาดนี้จะใจร้ายกับอาได้ลงคอเหรอเรา” ชายหนุ่มมองใบหน้าเล็กด้วยความทรมานตรงแก่นกาย ทั้งพยายามบดเบียดลำท่อนขนาดใหญ่ของตัวเองเข้าไปด้านในอีกด้วย หนูปรางรู้สึกเสียวสะท้านตั้งแต่ปลายเท้าจรดโคนผมเลยทีเดียว ยิ่งมองใบหน้าคนที่เรียกเธอว่าเมีย ก็ยิ่งรู้สึกวาบหวามไปทั้งตัว ลมหายใจของคนป่วยเริ่มทวีควา

“ได้สิครับคนสวยขาของอา...อ๊า...ซี๊ด...” เขาครางอย่างเสียวซ่านปวดแน่นหนึบไปทั้งลำ ช่องทางรักของเธอมีน้ำซึมออกมาแล้วแต่ว่ามันยังไม่มากพอ เขายัดตัวตนได้ครึ่งๆกลางๆ แล้วก็ต้องถอนออก แล้วจับจ่อที่ปากทางเข้าและออกแรงดันเข้าไปใหม่ “ฮึบ...!” เขาต้องใช้แรงเพิ่มขึ้นเพื่อจะดันมันให้สุดปลายโคน ช่องเนื

“ป้าทุมครับ วันนี้ผมไม่ลงมาทานข้าวเย็น ใครมาก็ไม่รับแขกนะครับ บอกว่าผมไม่อยู่ เดี๋ยวทำแซนด์วิชง่ายๆให้ผม กับนมสดหนึ่งขวดก็พอครับ” ระหว่างนั่งรอข้าวต้มจากแม่บ้าน เขาก็นึกขึ้นได้ วันนี้ไม่ต้องลงมาด้านล่างดีกว่า ให้คนตัวเล็กของเขาได้พักผ่อนเต็มที่ “ได้ค่ะคุณใหญ่ เดี๋ยวป้าคั้นน้ำส้มให้คุณหนูปร

อืม...! เสียงครางอย่างพอใจเมื่อคนตัวเล็กตอบรับเรียวลิ้นเขาเด็กของเขาช่างเก่งนัก สอนแค่ไม่นานก็ทำได้แล้ว น่าภูมิใจจริงๆ แต่ว่ามีอีกหลายท่าที่อยากสอนให้เมียเด็กได้ลิ้นลองกระบวนท่าทั้งหลายที่เขาได้ฝึกมา “ปากหวานจัง...อื้อ...” “อื้ออาขาอย่าขยับสิ” เขาที่เคลื่อนกายเปล่าเปลือยทาบไปบนร่