คุณหนูเรือนเล็กหอใหญ่

บดินทร์ พงษ์พิภัทร หรืออาใหญ่ของหนูปรางค์ ที่รับเธอเป็นลูกบุญธรรม เนื่องจากเพื่อนรักได้ตายจากด้วยอุบัติเหตุรถยนต์ ก่อนสิ้นใจได้ฝากให้เลี้ยงดูลูกสาวของตัวเอง จึงได้รับอุปการะหนูปรางค์ หรือปรางค์ทิพย์ ไว้เป็นเด็กในปกครอง เขาเลี้ยงเธอตั้งแต่อายุ 15 ปี เนื่องจากเธอเป็นผู้หญิงและเขาก็อยู่เป็นโส

หลังจากที่คุณใหญ่กระแทกดุ้นใส่แองจี้จนหลายน้ำ และท่อนเอ็นของเขาสงบลง ก็ถึงเวลาต้องขับรถไปส่งสาวเจ้าของร่องสวาทที่เขาเด้ามันอยู่ทุกวัน เพราะเธอเป็นคนเดียวที่อยู่เป็นและไม่วุ่นวายกับเขาที่สุด “ความจริงแองจี้ค้างที่ก็ได้นะคะ” หญิงสาวอยากค้างที่บ้านของเขาจะตาย แต่คุณชายใหญ่ผู้รักความเป็นส่วนตั

“อื้อ...” ปรางปัดป่ายมือไปมาเมื่อมีสิ่งรบกวนทำให้นอนไม่สบาย สองมือเล็กพยายามไล่บางสิ่งที่กำลังตอมอยู่บริเวณหน้าอกเธอ พาลให้จั๊กกะจี้ “อย่าเพิ่งสิ ให้อากินให้อิ่มก่อน” เขาไม่ยอมละลิ้นจากปลายยอดอิ่มที่กำลังกลืนกินอยู่ง่ายๆ หวานขนาดนี้อยากดูดให้หัวนมเปื่อยเลย... “อ่าห์...อ

“อาก็เจ็บ...อื้อ...” เสียงครางอย่างทรมานของหญิงสาวร้องออกมา เขาเสียบคาแช่ไว้ ให้ร่องสาวของเธอให้ชินชากับลำเอ็นท่อนใหญ่ของเขา “อ๊า...แน่น...อย่าเกร็งเด็กดีของอา” เขาทรุดลงกระซิบเสียงกระเส่าข้างหูของเธอ ขอบเม้มใบหูนิ่มและเนื้อตรงจุดชีพจร ขบเบาๆ ดูดจนขึ้นรอยแดงสีกุหลาบเป็นจ้ำ ๆ เรากับทำสัญลัก

หลังจากอาบน้ำเสร็จชายหนุ่มก็นั่งหน้าง้ำหน้างอ รอเมียเด็กของเขาแต่งตัว คนตัวเล็กไม่อยากให้เขาเปิดตัวเพราะว่าอาย และคิดว่าไม่เหมาะที่จะบอกใครตอนนี้ เพราะเธอเพิ่งเรียนจบมัธยมปลาย และจะเข้ามหาวิทยาในอีกหกเดือนข้างหน้า มองอย่างไรเธอก็เหมือนเด็กใจแตก แต่เขาที่อยากประกาศให้ทั่วนั้นไม่พอใจอย่างยิ่