《พันธนาการมัดใจ》全部章節：第 21 章 - 第 24 章

เวลาดำเนินต่อไป อรุณรักยังคงใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังใหญ่เพียงลำพังแม้จะมีบางครั้งที่หนิงอันมาอยู่เป็นเพื่อน แต่ได้ไม่นานก็ต้องไปทำงานของตนเอง เธอต้องกลับมาอยู่คนเดียวอีกครั้งส่วนเฉิงฟาหยาง เขาจะมาหาเธอแค่เวลาที่ต้องการ นอกจากเวลานั้นแล้วเธอแทบจะไม่เคยเจอหน้าเขาเลยถึงแม้จะได้ร่วมโต๊ะทานอาหารเช้าด้วยกันหลายครั้ง แต่ก็ไม่เคยได้ไปไหนกับเขาอีกเลย"หนึ่งเดือนแล้ว อีกห้าเดือนสู้ๆ นะอ้าย" คนตัวเล็กได้แต่นับเวลารอวันกลับบ้าน เธอตั้งหน้าตั้งตารอโทรศัพท์จากอรรถพลตลอดเวลา เผื่อเขาจะโทรมาหาบ้างเพราะเมื่อสัปดาห์ก่อนเขาเพิ่งยื่นคำขาดว่า ถ้าเธอขอร้องเฉิงฟาหยางไม่สำเร็จห้ามโทรไปหาเขาอีกเป็นอันขาด"ยาที่ทานใกล้หมดหรือยังคะ" หนิงอันถามด้วยความเป็นห่วง"ใกล้จะหมดแผงแล้วค่ะ" อรุณรักนึกขึ้นได้ว่าเธอต้องกินยาคุมที่เขาย้ำนักย้ำหนาว่าห้ามลืมและเธอก็ไม่ใช่คนขี้ลืม เธอเริ่มกินยาคุมตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ได้สามวันเขาให้หนิงอันนำมาให้เธอและจะต้องกินเรื่อยๆ จนกว่าจะถึงเวลากลับไทย"พรุ่งนี้ฉันจะเอาแผงใหม่มาให้นะคะ""ขอบคุณค่ะพี่หนิง" อรุณรักส่งยิ้มให้ก่อนที่อีกคนจะ

ร่างหนาเปลือยเปล่านั่งลงที่ปลายเตียงโดยมีคนตัวเล็กกำลังยืนถอดเสื้อผ้าทีละชิ้นอยู่ตรงหน้า หน้าอกกลมสวยได้รูปบวกกับผิวพรรณขาวละเอียดน่าสัมผัสทำให้คนตัวโตถึงกับลอบกลืนน้ำลายลงคอ"เข้ามาใกล้ๆ ฉันสิ" อรุณรักที่อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าเดินเข้าไปใกล้เขา ความสูงตอนที่เขานั่งแทบจะเท่ากับตอนที่เธอยืนเลย ตอนนี้หน้าอกของเธออยู่ในระดับพอดีกับปากของเขาและแน่นอนว่าเขาไม่รอช้าที่จะใช้ลิ้นเลียเนินฐานอกกลมเบาๆ ก่อนจะใช้ปากงับจุกเม็ดสวยของเธอ"อื้ม!" มือน้อยยกขึ้นจิกไหล่ของเขาเอาไว้เพื่อระบายความเสียวซ่าน"เป็นอะไรไปล่ะ" คนตัวโตแกล้งถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเธอเป็นอะไร ร่างบางเขินหน้าแดงตอบไม่ถูกจึงได้ก้มหน้า"ฉันถามว่าเป็นอะไร ทำไมไม่ตอบ" คนตัวโตยังคงแกล้งถามซ้ำแต่ครั้งนี้เขาใช้นิ้วชี้ถูไถที่ปากทางเข้ารูเล็กเบาๆ ร่างบางก็ยิ่งเสียวจนยืนตัวเกร็งและจิกไหล่เขาแน่นกว่าเดิม"อ๊ะ..คุณเฉิง..อื้ม..อย่าใส่เข้าไปนะ..อ๊ะ" เสียงหวานเอ่ยไม่ทันขาดคำนิ้วชี้ใหญ่ก็สอดเข้าไปในรูเล็กที่มีน้ำหวานไหลออกมาคอยต้อนรับ ก่อนจะเริ่มขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ เป็นจังหวะเนิบนาบ"ร้องเสี