All Chapters of My Contract Wife is the Billionaire’s Weakness: Chapter 31 - Chapter 40

Tahimik ang silid pero hindi tahimik ang isip ni Elena. Paulit-ulit na bumabalik ang mga alaala na pilit niyang tinataboy, ngunit mas lumalakas ang mga ito habang tinatanggihan niya. Hindi na siya sigurado kung alin ang mas nakakatakot—ang kasalukuyan o ang nakaraan na unti-unting bumabalik.Elena: “No.”Elena: “I won’t stay here.”Elena: “I won’t be your experiment again.”Huminga siya nang mabigat habang pinipigilan ang panginginig ng kamay niya. Hindi na siya pwedeng manatiling takot. Kung totoo ang lahat ng nakita niya, kung totoo na siya ang natirang buhay—may dahilan kung bakit siya nandito ngayon.Elena: “If I survived…”Elena: “Then I wasn’t meant to stay weak.”Elena: “There’s something I’m missing.”Napatingin siya sa paligid. Parehong pader. Parehong ilaw. Parehong pakiramdam ng pagkakulong. Pero ngayon, iba na ang nararamdaman niya. Hindi lang takot—kundi galit.Lumapit siya sa pinto at tinignan ang keypad. Hindi ito basta lock. May pattern. May sistema. At biglang may pum

Ang gabi ay tahimik sa labas ng lumang research compound. Pero sa loob nito, may paparating na bagyo.At ang bagyong iyon ay may pangalan.Alexander Villareal.Mabilis na huminto ang itim na sasakyan sa gilid ng madilim na kalsada. Sa harap nila, nakatago sa likod ng makakapal na puno ang compound na matagal nang akala ng mundo ay abandoned.Pero alam ni Alexander ang totoo.Naroon si Elena.At ngayong gabi, hindi na siya aalis nang wala ito.Alexander: “Status.”Assistant: “Six guards outside.”Assistant: “Unknown number inside.”Alexander: “Security system?”Assistant: “Active.”Assistant: “But we can disable it for thirty seconds.”Tahimik si Alexander habang nakatingin sa compound.Thirty seconds.Iyon lang ang kailangan niya.Alexander: “That’s enough.”Lumabas siya ng sasakyan habang malamig ang hangin ng gabi. Hindi siya nagmamadali, pero bawat hakbang niya ay puno ng determinasyon.Assistant: “Sir.”Assistant: “This could turn into a massacre.”Alexander: “It already is.”Tahi

May mga laban na puwedeng iwasan.May mga digmaan na puwedeng pag-usapan.Pero may mga sandali na wala nang atrasan—at ang tanging pagpipilian ay lumaban… o tuluyang mawala.At ngayong gabi, pinili na nina Alexander at Elena ang lalaban.Tahimik ang control room, pero ang tensyon sa pagitan nila ay halos sumabog.Hindi pa rin binibitawan ni Alexander ang kamay ni Elena. Mas mahigpit pa ngayon—parang takot siyang mawala ito ulit kahit isang segundo lang.Ramdam ni Elena ang init ng hawak niya. Hindi iyon basta proteksyon—may halong pagmamay-ari, galit, at takot na hindi kayang itago ng isang lalaking tulad niya.Alexander: “We’re leaving.”Alexander: “Right now.”Alexander: “No more risks.”Hindi agad gumalaw si Elena. Nakatingin lang siya sa mga monitor, parang may naririnig siyang hindi marinig ng iba.Elena: “Hindi pa tayo tapos dito.”Alexander: “We are.”Elena: “No… this is bigger than us.”Dahan-dahan siyang humarap sa kanya.Elena: “They’re connected.”Elena: “Every system, eve

Madilim ang lungsod habang umuulan ng mahina sa labas ng penthouse ni Alexander. Ang mga ilaw ng skyline ay kumikislap sa malalaking salamin ng bintana, ngunit sa loob ng silid ay mas mabigat ang hangin kaysa sa bagyong paparating.Nakatayo si Elena sa harap ng malaking mesa kung saan nakalatag ang mga dokumento, larawan, at encrypted files na nakuha nila mula sa pasilidad ng mastermind.Sa bawat papel na tinitingnan niya, mas lalo niyang napagtatanto kung gaano kalaki ang digmaan na kanilang haharapin.Hindi ito simpleng paghihiganti.Isa itong network.Isang organisasyon na matagal nang nagtatago sa likod ng mga kumpanya, laboratoryo, at pangalan na hindi kayang galawin ng batas. Huminga nang mabigat si Elena.Elena: “This is bigger than we thought.”Elena: “The system is connected to at least six different labs.”Elena: “And each one has private funding.”Sa kabilang dulo ng mesa ay nakaupo si Alexander habang nakatingin sa mga screen ng kanyang tablet.Alexander: “Not just privat

Madilim pa ang langit nang magising si Elena.Hindi siya sigurado kung ilang oras lang ang lumipas mula nang gamitin niya ang system sa underground facility, ngunit parang hindi talaga siya nakatulog nang maayos. Ang katawan niya ay mabigat, ngunit ang isip niya ay parang patuloy na tumatakbo.May kakaiba sa pakiramdam.Parang may dumadaloy na mahinang signal sa likod ng utak niya.Hindi iyon sakit.Hindi rin iyon tunog.Mas parang presensya—isang koneksyon na hindi niya kayang ipaliwanag.Dahan-dahan siyang umupo sa kama sa loob ng maliit na safehouse na tinutuluyan nila ni Alexander. Sa labas ng bintana ay makikita ang mahinang liwanag ng madaling araw habang ang lungsod ay nagsisimula pa lamang gumising.Sa tabi niya ay mahimbing na nakahiga si Alexander.Isang braso nito ay nakapulupot pa rin sa baywang niya, na para bang kahit sa pagtulog ay hindi siya gustong pakawalan. Ang mukha nito ay kalmado ngunit may tensyon pa rin sa mga linya ng panga nito, tanda ng lalaking sanay sa pa