Tous les chapitres de : Chapitre 81 - Chapitre 90

Sa tabi ng puntod, may nakalagay na black-and-white na larawan.Sa litrato, ang binata ay nakasuot ng puting polo. Relax ang mga tampok ng mukha niya, may bahagyang ngiti sa labi.Ang mukhang iyon—kaparehong-kapareho kay Shawn.Parehong tuwid na ilong, parehong matalas na jawline, pati ang maliit na nunal sa tenga, nasa eksaktong parehong lugar.Ang pangalang malalim na nakaukit sa lapida:Hershey Navarro.Ayon sa petsa ng kapanganakan at kamatayan, pitong taon na itong wala.Biglang napahinto ang paghinga ni Sunshine.Para bang sa sandaling iyon, nagyelo ang lahat ng dugo sa katawan niya.Hershey… Shawn…Tahimik na umikot ang dalawang pangalan sa dila niya, at biglang bumukas ang isang matagal nang nakasarang bahagi ng alaala niya.Pitong taon na ang nakalipas.Noong panahong iyon, kakamatay lang ng mga magulang niya.Pakiramdam niya, parang pilit na tinapyas ang mundo niya, at ang natira na lang ay walang katapusang dilim.Nagkaroon siya ng matinding depresyon.Araw-ar

“Ayos lang ako.”Tumayo si Sunshine. Kalma ang boses niya—parang isang patay at hindi gumagalaw na lawa.Kinuha niya ang unan at kumot, at naglakad papunta sa guest room sa tabi.“Pagod lang ako. Mauuna na akong matulog.”Naupo si Shawn sa gilid ng kama, pinagmamasdan ang likod niya hanggang sa mawala ito sa pintuan. Bahagyang kumunot ang noo niya.Ang paraan ng pagtingin niya kanina… mas malamig pa kaysa sa tingin sa isang estranghero.Walang galit. Walang sama ng loob. Kundi isang hungkag na kawalan.Parang hindi kailanman umiral ang apat na taong pagsasama nila.Gabi na iyon, mababaw lang ang tulog ni Shawn.Walang sariling banyo ang guest room.Narinig niyang bumangon si Sunshine sa kalagitnaan ng gabi para gumamit ng banyo.Ang mahinang tunog na iyon ay parang balahibong dumampi sa puso niya—nakakairita, nakakabagabag kahit walang malinaw na dahilan.***Kinabukasan.Lumabas si Sunshine sa dining room na may bahagyang dark circles sa ilalim ng mga mata niya.Agad it

Agad na kumislap ang mga mata ni Ashley, bumalik ang sigla niya.“Really?”Tumango si Sunshine.“Of course.”Nang makita niyang muli itong ngumiti, gumaan din kahit papaano ang pakiramdam ni Sunshine.“Mag-break ka muna. Magiging busy tayo mamaya.”Kinuha ni Ashley ang baso niya.“Miss Sunshine, ikukuha kita ng tubig!”Sa sobrang seryoso ng tingin nito, biglang naisip ni Sunshine na mas napapadali nga ang mga bagay kapag may assistant.***Biyernes ng hapon.Navarro Corporation, CEO’s office.Pumasok si Elena na naka-high heels, may dalang dalawang shopping bag na may print na cartoon cats.“Meow.”Isang matabang orange na pusa ang tumalon mula sa sofa at kumiskis sa pantalon niya.“Alam mong may dala akong masarap, ‘no?”Ngumiti siya at yumuko, inilabas ang imported cat cans at treats.“Shawn, binilhan ko si Onyx ng bagong snacks, pati bagong automatic water dispenser. Mukhang tumutulo na kasi yung luma.”Abala si Shawn sa pagre-review ng documents.“Hindi ba katata

“‘Yung marriage procedures medyo complicated lang. Kailangan pa ng konting oras.”Magaan niyang sinabi iyon, pero sa loob niya, may hindi maipaliwanag na kaba.Oo nga naman… lalaking tulad ni Shawn, kahit sinong babae puwede niyang piliin. Bakit siya ang tinatrato nang espesyal?Minsan, parang hindi totoo ang sobrang pag-aalaga at pabor na binibigay nito sa kanya.“Then gaano katagal ‘yung ‘konting oras’?”Naglagay si Lilith ng braised pork sa mangkok ni Elena.“Ang kabataan ng babae, ilang taon lang ‘yan. Hanggang kailan ka maghihintay? Kung ako sa ‘yo, gagawa ako ng paraan para mabuntis. Once may anak ka na ng pamilya Navarro, kailangan mo pa ba ng title? Kahit ayaw sa ‘yo ni Lola Belinda, mapipilitan siyang tanggapin ka dahil sa apo.”Agad namula ang mukha ni Elena.“Mom, hindi naman appropriate ‘yan…”“Bakit hindi?”Tiningnan siya nang masama ni Lilith.“Matagal na kayong magkasama. Natural lang magkaroon ng anak. Once meron ka na, may hawak ka nang alas.”Tumango si Lu

Lumingon siya at nagtama ang mga mata nila ni Shawn—malalim, hindi mabasa.Kumunot ang noo ni Sunshine.“Ano’ng ginagawa mo?”“Sunshine.”Mababa ang boses ni Shawn, pigil, may halong galit na pilit kinokontrol.“Hindi pa tayo annulled. Pinapasakay ka ng ibang lalaki papunta sa old residence, tapos ang lapit-lapit ng kilos mo pagbaba mo ng kotse—sa tingin mo ba appropriate ‘yon?”Hindi naman sobrang higpit ang hawak niya sa pulso ni Sunshine, pero may awtoridad iyon na hindi madaling tanggihan.Pumiglas si Sunshine, pero hindi siya makawala. Lalong lumamig ang tono niya.“Wala akong makuhang taxi. Nadaanan lang ako ng senior ko at sinabay ako. Anong ibig mong sabihin na ‘ang lapit ng kilos’? Shawn, hindi ba masyado nang malikot ang imagination mo?”“On the way?”Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Shawn, halos umaapaw ang panunuya.“From BrightSource Biotech hanggang dito, kalahati ng lungsod ang layo. ‘On the way’ ang tawag mo roon?”“You!”Napuno ng galit si Sunshine.