جميع فصول : الفصل -الفصل 60

“เฟรโด้ดูมีความสุขดีนะ” เสียงหนึ่งเอ่ยขึ้นจากข้างหลัง ทุ้มนุ่มแฝงรอยยิ้มจาง ๆ อยู่ในน้ำเสียงคามินไม่จำเป็นต้องหันไปก็รู้ว่าเป็นใคร คาโรลเดินมาหยุดข้างน้องชายอย่างเงียบงัน แววตาที่ทอดมองลูกชายตัวเองในอ้อมแขนมารดานั้นเต็มไปด้วยความรัก แต่ลึก ๆ ข้างในก็มีบางอย่างแฝงเร้นอยู่ “พี่อยากเห็นลูกยิ้มแบบนี้ไป

“ผมอยากเจรจาเรื่องหุ้นส่วน” “ผมถือบ่อนอยู่หลายแห่งในประเทศ เราอาจแลกเปลี่ยนผลประโยชน์” คามินเอนตัวพิงพนัก นิ้วเรียวยาวกระดิกเบา ๆ ริมพนักเก้าอี้ เสียงของเขาตอบกลับอย่างนิ่งเฉียบ “ให้ร่วมทั้งหมดคงไม่ได้หรอกคุณวิเชียร” แววตาของเขาสบตรงอย่างไม่ลด ไม่หลบและไม่ประนีประนอม “จะให้ได้… ก็แค่หางเรือ” ประโ

“พี่ว่าวันนี้แกกลายเป็นตำนานไปแล้วล่ะ” อลันหัวเราะเบา ๆ พลางหันไปมองคามินข้างตัว “พี่มินไม่พูดอะไรบ้างเหรอ” คามินยกแก้วขึ้นจิบเล็กน้อย ก่อนหันมามองเธอด้วยแววตาผ่อนคลายกว่าทุกฉากที่ผ่านมา “ถ้าฉันพูดทุกอย่างที่คิด ฉันคงต้องขึ้นเวทีอีกรอบ” เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นรอบโต๊ะ ช่วงเวลานั้น ไม่มีสปอตไลท์ ไ

Chapter 24 เสียงรองเท้าหนังขัดเงากระทบพื้นดังกังวานในความเงียบงันของ บ้านเศวตาภิวัฒน์ คามินเดินเข้ามาโดยไร้คำพูดไร้แววตา แม้แต่เสียงลมหายใจก็แผ่วเบาจนแทบกลืนไปกับสายลม ภายในห้องรับแขกสว่างจ้าด้วยแสงไฟ ทว่าบรรยากาศกลับเย็นเยียบ หนักอึ้ง คุณหญิงพิศมัยฟุบหน้าลงกับอกสามี สะอื้นจนตัวสั่นเหมือนโลกทั้งใบถ

Chapter 25 หนึ่งปีต่อมา เสียงหัวเราะใส ๆ ของเด็กชายตัวเล็กดังก้องในศาลาหลังบ้านแสงแดดยามสายส่องลอดผ่านซุ้มไม้เลื้อย ลงมากระทบพื้นหินขัดที่ยังอุ่นจากแสงเช้า เฟรโด้วัยสี่ขวบกว่า นั่งอยู่บนพื้นไม้ล้อมรอบด้วยรถของเล่นสีสันสดใส ริมฝีปากเล็กขยับงุ้งงิ้ง พูดพล่ามผสมปนเประหว่างภาษาอิตาลีกับคำไทยแปลก ๆ ที่