Semua Bab มาเฟียรุ่นที่ 5 The Blind Don: Bab 61 - Bab 70

“ก็…ฉันมีลูกแล้วไง เธอจะยังอยากอยู่กับฉันไหม” อลันนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะหันหน้ากลับไปมองทะเล ริมฝีปากขยับเป็นรอยยิ้มจาง ๆ แล้วพูดเบา ๆ “ลันจะอยู่…” คามินเงยหน้าขึ้นทันที แต่ยังไม่ทันที่รอยยิ้มจะได้เผยเต็มใบหน้าเขาก็ชะงักค้างเพราะคำต่อมา “ลันหมายถึง… ลันจะอยู่กับเฟรโด้” พูดจบเขาเดินตรงไปยังเด็กชายที่

“…รออีกนิด…” เสียงพึมพำนั้นเบาราวลมหายใจแต่คมกริบดุจคมมีด “รอเวลาที่เหมาะ…วันที่มันลืมว่ากูยังอยู่” เขาเงยหน้าขึ้นมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกเก่า ๆ แต่สิ่งที่สะท้อนกลับมา ไม่ใช่ผู้ชายธรรมดามันคือปีศาจที่กำลังรอวันกลับมาเผาผลาญอีกฝ่าย เขาวางปืนลงบนโต๊ะอย่างแช่มช้า นิ้วเคาะเบา ๆ ไปบนโครงเหล็กสายตายั

Chapter 27 แสงแดดสีทองอ่อนรำไรลอดผ่านม่านบางของหน้าต่างบานใหญ่ทาบเงาอุ่นลงบนโต๊ะไม้เก่าที่เคยเงียบเหงาเวลานี้ บรรยากาศกลับอบอวลด้วยกลิ่นหอมของชีสละมุน มือเล็ก ๆ ของเฟรโด้วุ่นอยู่กับช้อนส้อมตรงหน้า ขณะที่เสียงหัวเราะใส ๆ ของเด็กชายคลอเบาไปกับบทสนทนาจากโต๊ะอื่น ๆ ในร้าน พิซซ่าคำสุดท้ายหมดลงพร้อมรอยยิ

“ถ้ามึงแตะใครในครอบครัวกูแม้แต่นิดเดียว…” ริมฝีปากขบแน่น แววตาที่เคยเย็นเยียบตอนนี้กลับเต็มไปด้วยโทสะกรุ่น “…คราวนี้ กูจะไม่ปล่อยมึงไว้แน่ ไอ้กรรณ” คำพูดนั้นลอยอยู่ในความเงียบของห้องทำงาน ไม่ใช่แค่คำสัญญาแต่คือคำประกาศิตจากผู้ชายที่ไม่ยอมอีกต่อไป สายตาคมปลาบทอดผ่านม่านหน้าต่างออกไปในความมืดที่เงียบ

“ฉันคอยคิดถึง…และเฝ้ารอวันที่จะได้เจอเธออยู่ตลอด” คามินพูดต่อน้ำเสียงยังคงนิ่งเรียบแต่ความรู้สึกกลับชัดเจน “แต่พอถึงวันที่ฉันทนไม่ไหว…วันที่ฉันคิดว่าจะไปหาเธอให้ได้สักครั้งแต่มันกลับกลายเป็นว่าฉันทำแบบนั้นไม่ได้อีกแล้ว” น้ำเสียงของเขาแผ่วลงราวกับกำลังพูดกับตัวเองมากกว่าคนตรงหน้า หัวใจของอลันปวดหน่ว