“…รออีกนิด…” เสียงพึมพำนั้นเบาราวลมหายใจแต่คมกริบดุจคมมีด “รอเวลาที่เหมาะ…วันที่มันลืมว่ากูยังอยู่” เขาเงยหน้าขึ้นมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกเก่า ๆ แต่สิ่งที่สะท้อนกลับมา ไม่ใช่ผู้ชายธรรมดามันคือปีศาจที่กำลังรอวันกลับมาเผาผลาญอีกฝ่าย เขาวางปืนลงบนโต๊ะอย่างแช่มช้า นิ้วเคาะเบา ๆ ไปบนโครงเหล็กสายตายั
Last Updated : 2026-03-18 Read more