جميع فصول : الفصل -الفصل 40

“เหมือนจะตาย”เสียงยูโรเอ่ยขึ้นก่อนใครเมื่อทุกคนนั่งอยู่ตรงชุดโต๊ะใต้ตึก เสียงทุ้มต่ำดังอู้อี้เพราะเจ้าตัววางแขนนอนราบบนพื้นโต๊ะอย่างคนหมดแรง หลังสอบวิชาสุดท้ายเสร็จแล้วก็เป็นการปิดเทอม“ล้ามาก”ปราปต์ที่ว่าแน่ เขายังเหนื่อยไม่หาย เอนตัวนอนไปด้านหน้าท่าเดียวกันกับยูโรเพื่อพักสมองสักนิด ทั้งปวดตา ซึ่งมีจิ๊กซอว์นั่งข้างเขา เธอนอนเช่นกันกลับกลายเป็นว่าโต๊ะที่พวกเขาอยู่มีสามคนนั่ง สามคนนอน ยอดเตยจากนั่งก็นอนลงบ้างตรงข้ามกับยูโร ซึ่งข้างเธอมีเพลิงนั่งกอดอกแหงนหน้าขึ้นสูงทิ้งศีรษะไว้พนักเก้าอี้หลับตาลงเช่นกันมีเพียงสิบทิศ เขายังนั่งมองเพื่อนอยู่ เจ้าตัวก็เหนื่อยไม่ต่างจากคนอื่น ถึงได้ใช้มืออีกข้างวางรองใต้คาง ส่วนอีกมือยื่นนิ้วไปม้วนผมสีดำไฮไลต์แดงของคนกึ่งนั่งกึ่งนอนฝั่งตรงข้ามเล่น“อื้อ อย่าแกล้ง”คนพูดยกมือปัดออกแต่ไม่เป็นผล เพราะมือหนายังวางลงบนศีรษะเธอพร้อมขยี้ไปมาแผ่วเบาจนคนโดนแกล้งเริ่มหงุดหงิด เธอยิ่งง่วงอยู่ด้วย หนึ่งสัปดาห์ของการสอบนอนไม่เต็มอิ่มสักวัน ตัดสินใจคว้ามือที่แกล้งกันมาวางบนมือตัวเองแล้วเอียงหน้าแนบแก้มทับไว้เ

“เจ็บตรงไหน ซอว์เจ็บตรงไหน บอกสิบ”สิบทิศรีบผละถอยเธอออกจากอก โน้มตัวให้ใบหน้าทั้งคู่เสมอกัน มือหนายกกุมใบหน้าอ่อนใสที่ตอนนี้แดงไปหมด ทั้งน้ำตาไหลรินไม่หยุดจิ๊กซอว์ส่ายหน้าไปมาให้เขา สิบทิศถึงรั้งตัวเธอเข้ามากอดอีกครั้ง เพื่อให้เขารู้สึกถึงการยังมีจิ๊กซอว์ให้กอดให้สัมผัสได้ คอนโดฯ จิ๊กซอว์“ซอว์”“หืม”“ยังตกใจอยู่ไหม”“อือ”“เราปลอบใจให้เอาไหม”“ทำยังไง”ฟอด~จู่ ๆ คนหลับตาอยู่กลับรู้สึกถึงความนุ่มหยุ่นกดลงหน้าผากเธอ“สิบ”จิ๊กซอว์ลืมตามองคนที่นั่งเก้าอี้ข้างเตียงนอนเธอไม่ห่าง เขายังอยู่ในชุดเดิมซึ่งต่างจากเจ้าของห้อง เธออยู่ในชุดนอนแล้วก็นอนบนเตียง มีสิบทิศจับมือนั่งมองเธอมาหลายนาทีแล้วตั้งแต่ทั้งคู่เคลียร์ทุกอย่างเสร็จซึ่งเป็นสิบทิศเดินเรื่องให้ รถไม่เป็นอะไรมาก เจ้าหน้าที่ดูแลรถมารับขับไป ส่วนจิ๊กซอว์ สิบทิศพาไปโรงพยาบาลเช็กร่างกายหลายรอบ ตรวจจนละเอียด เธอมีเพียงหัวโนกับรอยช้ำนิด หมอบอกไม่เป็นอะไรมาก ให้ยาแก้เครียด แก้ปวดฟกช้ำ แล้วให้กลับบ้านได้ ถ้าผ

รถที่สิบทิศขับกลับชะลอตัวลง พร้อมกับประตูไม้เนื้อแข็งสลักลวดลายมังกรขนาดใหญ่เปิดออก ถึงเป็นถนนทางเข้าปูพื้นสีขาวอย่างดี ขับผ่านวงเวียนซึ่งมีน้ำพุขนาดใหญ่ตรงกลาง มีรูปปั้นมังกรอีกสองตัวคู่กันบ้านสามชั้น หลังคาทรงจีนผสมผสานไม้เนื้อแข็งกับหินอ่อนและหินแกรนิตทรงสวยทันสมัย กระจกใสรอบบ้าน สีที่เห็นเป็นทองผสมแดงและดำสลับขาว แต่ทุกอย่างกลับดูเข้ากันเพราะไม่มีสีไหนโดดเลย ทางขึ้นบันไดยังมีรูปปั้นสิงโตสองตัวเฝ้าอยู่“ไปกัน อาม่ารอ”คนขับดับเครื่องยนต์ลงตรงหน้าบ้าน เดี๋ยวจะมีคนมาขับไปเก็บที่โรงจอดให้อีกที“อาม่าเหรอ”คิ้วคนถามขมวดมุ่น แต่ในตากลมใสกลับประกายแวววาว เธอโตจากสังคมทางตะวันตก ไม่ค่อยได้ใช้คำเหล่านี้เท่าไรนัก แต่ชอบเพราะดูใหม่สำหรับตัวเอง“อือ อาม่าอยากเจอซอว์น่ะ”สิบทิศเอี้ยวตัวไปหยิบของด้านหลัง หันกลับมาพร้อมบอกคนนั่งจ้องเขาอยู่ มุมปากชายหนุ่มยกยิ้มนิดเมื่อเห็นเธอดูสดใสคล้ายคนอยากรู้อยากเห็นซึ่งเป็นปกติของจิ๊กซอว์เป็นหมาคงหูตั้งชันหางแกว่งไปมา“อาม่าคือ”“คุณย่าน่ะ แม่ของพ่อเรา ท่านเลี้ยงเรามา”“ท่านรู้จั

ทั้งห้องอาหารตอนนี้มีเพียงสิบทิศขยับตัวอยู่คนเดียว เพราะคนอื่นนิ่งมาก บ้างมีตะเกียบยัดคาปาก มองมาทางหญิงสาวผู้มาใหม่จิ๊กซอว์ตัดสินใจฉีกยิ้มให้กับทุกคน จิ๊กซอว์จำได้ สิบสอนว่าเรียกเหล่ากงเท่ากับเพื่อนรัก ทุกคนตอบรับด้วยการนิ่งขนาดนี้ แปลว่าเธอเรียกถูก คงตกใจที่เธอพูดภาษาที่บ้านเขาได้คนภูมิใจคิดในหัวเข้าข้างตัวเองเสร็จสรรพพร้อมสิบทิศนั่งลงข้างเธอ วางถ้วยของหวานขนาดพอดีอย่างสาลี่ตุ๋นเห็ดหูหนูขาวพุทราจีนไว้ตรงหน้าจิ๊กซอว์ทุกคนเห็นสิบทิศทำตัวปกติและจิ๊กซอว์ยังยิ้มให้ เลยคิดเพียงสาวน้อยน่าจะเรียกผิด ละความสนใจจากสองหนุ่มสาวทานข้าวต่อทว่าทุกคนกลับต้องนิ่งค้างไปอีกรอบและคิดว่าไม่น่าใช่การเรียกผิด น่าจะมีคนสอนเธอเรียกแบบผิด ๆ มากกว่าอย่างหลานชายตัวเอง“ขอบคุณนะเป่าเป้ย”จิ๊กซอว์เธออยากขอบคุณเขาตามมารยาทเท่านั้น ผู้ใหญ่ที่นี่จะได้เอ็นดูและอยากให้เธอมาทานข้าวที่บ้านบ่อย ๆ เพราะอาหารอร่อย เธอคิดว่าควรมาอีก ยิ่งปลาต้มผักกาดดองอร่อยมากกลับไปยังคิดไว้ว่าจะค้นหาร้านไหนขายต้มปลาผักกาดดองบ้าง จะไปทาน ถ้าวันไหนไม่ได้มาฝากท้องบ้านเขา“อือ”

สิบทิศดึงรั้งกางเกงนอนทั้งตัวนอกและตัวในจิ๊กซอว์ออกเร็ว ๆ ในขณะที่ปากยังปรนเปรอหยอกเอินทรวงอกไม่ห่าง ก่อนจะจัดท่าทางให้ตัวเขาไปอยู่ระหว่างเรียวขาสวย คร่อมทับโน้มหน้าเข้าหาอกอวบ ใช้สองมือจับหน้าอกสองข้างเบียดชิดพร้อมดูดกลืนยอดถันชูชันเข้าปากพร้อมกันทั้งสองเต้า“อื้อ สิบ”คนถูกกระทำแทบแดดิ้น เธอร้อนท้อง ขาอ่อนก็เบียดเข้าหากันไม่ได้ หวังระงับอารมณ์กลางกายไม่ให้บีบรัดจนปวดไปมากกว่านี้จากการถูกกระตุ้นอย่างหนักสิบทิศขยับขึ้นมาหาปากอิ่มพร้อมแนบจูบลงไปอีกครั้ง มือบางยกวางลงอกแกร่งพร้อมลูบไล้ไปมาตามไหล่กว้างแผ่นหลังหนา ก่อนเจ้าตัวจะผละถอย “ซอว์ เอากันสักครั้งไหม”มาถึงขั้นนี้ เธอคงปล่อยเขาไปหรอก จิ๊กซอว์ไม่ใช่คนอ่อนต่อโลก มีแต่เขาต่างหากที่มัวแต่หยอก ไม่ตอกสักที อุ่นเตียงก็หลายรอบ แต่สิบทิศทำเพียงนอนกอดเธอทั้งคืนแต่จิ๊กซอว์กลับชอบมาก เขาอบอุ่นและเป็นคนดีคนหนึ่ง เธออุ่นใจเสมอเมื่ออยู่กับเขา รวมถึงครั้งนี้ ซึ่งเธอไม่เสียใจเลยหากเราจะมีอะไรกัน เพราะความรู้สึกของเธอมีต่อเขามันไม่ได้แย่ แต่มันติดตรงที่“แต่เรา” เขาและเธอเป็นเพื