จิ๊กซอว์ตัวต่อที่สิบ

“เสียงดังทำไม เห็นพี่ ๆ เขาไหม เกรงใจบ้างสิ”เพราะโต๊ะพวกเขานั่งไม่ได้มีแค่กลุ่มเพื่อนตัวเอง ยังมีกลุ่มรุ่นพี่วิศวะไฟฟ้าปีสี่อย่างพี่ยอดตอง พี่พิทย์ พี่ชีวิน พี่ชีวี พี่บาร์หรือเฮียบาร์เจ้าของร้านที่นี่ แต่เจ้าตัวลงไปชั้นล่างโซนมีดีเจดนตรีสดกับยูโรแล้ว ก่อนหน้ายังมีพี่ธารด้วยอีกคน แต่เขาลุกพร้อมเดินเร็วออกจากร้านไปหลังพี่ยอดตองเข้ามา พร้อมบอกเรื่องยอดเตยมาไม่ได้เพราะไม่สบายนิดหน่อยซึ่งกลุ่มรุ่นพี่มีหกคนผู้ชายล้วน ส่วนกลุ่มสิบทิศจิ๊กซอว์มีหกคนเช่นกันแต่เป็นผู้หญิงสอง ผู้ชายสี่ ทั้งสองกลุ่มเรียนคณะเดียวกันแต่ต่างสาขา กลุ่มรุ่นพี่เรียนสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าปีสุดท้าย ส่วนกลุ่มสิบทิศจิ๊กซอว์เพิ่งเข้าปีหนึ่งสาขาวิศวกรรมอุตสาหการกลุ่มสิบทิศได้มาสนิทกับกลุ่มรุ่นพี่เพราะยอดเตยเป็นน้องสาวพี่ยอดตอง รวมถึงวันนี้เฮียบาร์นัดเลี้ยงต้อนรับพวกเขาในฐานะน้องใหม่ อีกอย่าง เฮียบาร์กับยูโรดันคุยกันถูกคอ ชนิดที่ว่าอย่างกับพี่น้องคลานตามกันมา นิสัยขี้เล่นทะเล้นคล้ายกัน เฮียบาร์บอกรับยูโรเป็นศิษย์ ศิษย์พี่เลยสอนศิษย์น้องเข้าหาสาว ๆ ในร้าน เดินชนแก้วทำความรู้จนทั่ว“ไม่เป็นไร พวกพี่...”“โอ๊ย สิบ ปล่อยนะ !”ยอด

“เพื่อนกันเขาไม่มานั่งบดกันแบบนี้หรอกนะ”“บด บดอะไร”“บด... ค... เรา”คนฟังยังไม่มีสติอยู่ดี เธอเมามึนและหนักหัว แค่จะยกเปลือกตาขึ้นมองว่าคุยกับใครยังไม่มีปัญญา ได้ยินทุกคำแต่จับใจความไม่ได้ ถึงได้ก็ได้เป็นบางคำส่วนคนบอกถอนหายใจหนัก ๆ ข่มทุกอารมณ์ที่มี“อย่าขยับ นิ่งก่อน เดี๋ยวได้เดือดร้อนจริงนะซอว์”สิบทิศต้องรีบปรามเพราะมือบางเล่นสอดเข้าชายเสื้อที่เขาสวม แถมยังลูบไล้ช่วงเอวสอบไปมาอย่างกับจะหาอะไร ไม่พอ ยังมุดหน้าแทบจะฝั่งจมูกเข้าช่วงลำคอแกร่ง ตัวเธอแนบไปกับตัวเขาจนชิด สองมือสิบทิศยังจับไหล่เล็กไว้ แต่ไม่ได้ออกแรงผลักมาก ทำเพียงกดปลายนิ้วลงแผ่วเบาให้คนเมามีสติ ไม่ทำอะไรไปมากกว่านี้“ซอว์ ทำไมดื้อวะ”“อือ~ หนาวนี่”ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ เพราะจิ๊กซอว์ขยับซุกหน้าซุกตัวเข้าหาไออุ่น ผิวแขน ผิวขา ข้างแก้ม รู้สึกเย็นไปหมด เย็นกระทั่งหนังศีรษะเจ้าของรถอาวดี้ผละมือจากไหล่เล็ก เอี้ยวตัวจากเบาะคนขับ ขยับยื้อแขนหยิบเสื้อแจ็กเกตจากเบาะหลังมาคลุมให้ยัยตัวดี“หนาวสิ ชุดที่ซอว์ใส่ ถ้าเราเห็นวางไว้คงมีเก็บทิ้ง นึกว่าเศษผ้า”บนตัวเธอมีเพียงเกาะอกกับกระโปรงสั้นกุด สิบทิศก็เข้าใจว่ามาเที่ยวคลับต้องแต่

“ซอว์ พอก่อน”คนบอกจับไหล่เล็กให้ถอยออก ตอนนี้เธอไม่เหลือเสื้อเกาะอก เหลือแค่บราปิดจุก แล้วเขาก็เห็นเต็มตาว่าเธอไม่ใช่เด็ก จนใจเจ้าชายหนุ่มรีบคว้าผ้าห่มมาคลุมพันตัวเธอไว้อีกรอบ แล้วให้นอนบนตัวเขาอยู่แบบนั้น“ไม่ได้เหรอ” คนถูกขัดใจผงกหัวขึ้นมองหน้าชายหนุ่ม ทั้งเผยให้เห็นแววตาที่ปรือมองกันอย่างตัดพ้อ“อะไรไม่ได้ ซอว์จะทำถึงไหน ซอว์เมา” มือหนาจับไหล่เล็กสองข้างช่วยพยุงตัวคนดื้อ เมื่อไหร่จะหมดฤทธิ์เสียที หรือต้องให้เขาออกแรงแผลงฤทธิ์ใส่เธอ“หอมดี แค่ชิม”“ถึงไหน”“จนอิ่ม” คนฟังใจกระตุกเต้นผิดจังหวะทันที ไม่รู้ในหัวเธอกำลังคิดว่าได้กัดกินอะไรอยู่“ซอว์อย่าไปพูดแบบนี้กับใครนะ” สิบทิศจะไม่มีทางปล่อยให้เธอไปเมาโดยไร้เงาเขาเด็ดขาด“แล้วให้ชิมไหม” ปากอิ่มชมพูระเรื่อพึมพำถาม คนฟังยิ่งขบกรามไว้แน่น เขากลืนน้ำลายลงคอที่มันแห้งผาก ลูกกระเดือกขยับเลื่อนขึ้นลงจนเห็นได้ชัด เธอหิวอะไร เขาไม่รู้ แต่เขาโคตรหิวเธอเลยตอนนี้ “วันหลัง เราจะให้ซอว์ชิมทั้งตัว” ทว่าคนมีสติต้องข่มทุกอารมณ์ที่มีไว้ก่อน“แต่...” คนหิวคิ้วขมวด เธอไม่ได้อยากกินเป็นตัว เธออยากกินเป็นแก้ว“จูบไหม” ขอแกล้งอีกที เพราะเธอทำหน้าคล้ายผ

พอตื่นมากลับเห็นผ้าชิ้นเล็กของเธอถอดทิ้งไว้ที่ปลายเตียง อาจเพราะไม่เคยชินกับการต้องใส่นอน เธอคงถอด ซึ่งถอดตอนไหน เจ้าของห้องก็ไม่รู้ พอรู้ว่าจิ๊กซอว์ไม่เหลืออะไรบนตัวนอกจากเสื้อเขา ความเป็นชายกลางกายชายหนุ่มก็ผงาดกร้าวทันที อย่างกับนึกภาพออกว่าตรงนั้นหรือตรงไหนของเธอเป็นอย่างไร แล้วมันดันอยากดื้อใส่จนเจ้าของต้องพาไปสงบสติอารมณ์สิบทิศตัดสินใจไม่นอนต่อ ลงไปชั้นล่าง เข้าฟิตเนสในคอนโดฯ เพื่อออกกำลังกาย พอดีกับแม่บ้านมาเก็บเสื้อผ้าไปซัก เรื่องเมื่อคืนจบลงแค่นั้น พอจิ๊กซอว์ตื่น เธอดันโวยวาย เขาเลยหยิบยกเรื่องนี้มาข่มขู่เพื่อลดทอนการอยากเมาของเธอลงตอนนี้คนขี้โวยวายอย่างจิ๊กซอว์ เธอสวมใส่เสื้อครอปแขนสั้นสีขาว กางเกงยีนขายาวสีอ่อนพอดีตัวแบรนด์ดังในห้างฯ สิบทิศเลือกดูจากชุดที่เธอมักสวมใส่“กินอะไรร้อน ๆ เดี๋ยวคงดี ไม่ถึงต้องพึ่งยาหรอก”เจ้าของห้องตวัดตามองคนนั่งฝั่งตรงข้าม จะมีสักครั้งไหมที่เธอยอมฟังกันและทำตามอย่างว่าง่ายโดยไม่มีอะไรมาโต้แย้ง“ที่ซอว์นั่งบดเมื่อคืนก็ร้อนนะ ชิมหน่อยไหม อาการแฮงก์อาจดีขึ้น”“อะไร”“เด

“คือแค่รอยนะ เช็กตรงนั้นแล้วไม่ได้รู้สึกถึงการบุกรุกเลยนะเตย”“หือ” “อะ เออ เพื่อน เพื่อนเล่ามาแบบนี้อะ” จิ๊กซอว์รีบแก้ต่างเมื่อยอดเตยทำหน้างง ทั้งจ้องเธอตาไม่กะพริบ“อาจด้วยความเมา เลยทำอะไรลืมตัวไปหรือเปล่า” ถ้ามีรอยตามตัวก็น่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง แต่ไม่ถึงขั้นเลยเถิด ยอดเตยยังนึกคิดหาคำมาพูด เพราะดูจิ๊กซอว์หน้าเครียดมาก คงห่วงใยความรู้สึกเพื่อนของเพื่อนตัวเอง“ก็ใช่ แต่เพื่อนผู้หญิงรู้สึกแปลก ๆ อะ”“ยังไง”“ไม่กล้าคุยกับเพื่อนผู้ชาย ไม่กล้ามองหน้า รู้สึกทำตัวไม่ถูก”“หรือเพื่อนผู้หญิงคิดอะไรกับเพื่อนผู้ชายในกลุ่มเพื่อนซอว์ปะ”ยอดเตยพูดจบ จิ๊กซอว์ส่ายหน้าไปมาหัวแทบหลุดจนคนมองยิ้มขำ พอเห็นเพื่อนขำ คนเล่าก็ได้สติก่อนจะพูดเสียงแผ่ว“ไม่มั้งเตย”“งั้นคงไม่มีอะไร เพื่อนผู้ชายพูดแบบนั้น อาจเพราะเป็นห่วง ไม่อยากให้เพื่อนผู้หญิงไปเมาแบบนั้นที่ไหนอีกก็ได้”จิ๊กซอว์พยักหน้ารับประโยคที่เพื่อนพูด พร้อมดูดสตรอว์เบอร์รีโซดาปั่นเข้าปากเงียบ ๆ คล้ายคนเหม่อลอย“ส่วนเรื่องรอยตามตัว ก็เมากันนี่ ไม่