“ฉันดีใจจังเลยค่ะที่คุณหายกลับมาเป็นปกติแล้ว” “…” ราเชนทร์ชะงักเมื่อได้ยินเสียงคนคุ้นเคย เขาละสายตาจากหนังสือแล้วจ้องหน้าสองแม่ลูกด้วยสีหน้าเรียบเฉยวีนัสที่เห็นว่าราเชนทร์ไม่ได้มีสีหน้าดีใจเมื่อเห็นเธอกับแม่จึงรีบพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงฉอเลาะเอาอกเอาใจทันที“หนูก็ดีใจมากเลยค่ะที่คุณพ่อร่างกายแข็งแรงแล้ว”“ใครเป็นพ่อเธอ ฉันมีลูกสาวคนเดียว นั่นก็คือน้ำหนึ่ง” เขาพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม น้ำเสียงห้วนวีนัสกับธัญญาถึงกับหน้าเสียแล้วหันมองหน้ากัน ก่อนธัญญาจะเอ่ยขึ้น“ที่ผ่านมาคุณรักวีนัสเหมือนกับลูกแท้ๆ พอไม่ได้เจอกันไม่กี่เดือน คุณก็ไม่รักวีนัสแล้วเหรอคะ”“แต่ก่อนฉันเคยหลงผิดไปรักลูกของคนอื่น แต่ตอนนี้คนที่ฉันรักมีอยู่คนเดียว นั่นก็คือลูกสาวของฉัน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ท่าทีจริงจัง“แล้วฉันล่ะคะ คุณก็ไม่รักแล้วเหรอ ฉันเป็นเมียของคุณนะ คุณยอมทิ้งลูกทิ้งเมียเพื่อให้ได้อยู่กับฉัน ก็เพราะว่าคุณรักฉันไม่ใช่เหรอคะ”“…” ราเชนทร์รู้สึกเจ็บที่ใจและจุกกับคำว่าทิ้งลูกทิ้งเมียที่อีกคนพูด เขาพูดอะไรไม่ออกเพราะประโยคนั้นมันคอยทิ่มแทงใจของเขาตลอดเวลาในช่วงหลังๆมานี้“คุณยังรักฉันใช่ไหมคะ”“ไม่! ฉันไม่ไ
Última atualização : 2026-03-28 Ler mais