Masukเขาหย่ากับเธอได้ไม่นานก็ไปควงกับน้องเลี้ยงของเธอออกหน้าออกตา เพราะเป็นผู้หญิงตรงไทป์ของเขา แต่พอเห็นภรรยาเก่าควงกับชายอื่นก็ถึงกับมีอาการกระวนกระวายใจ
Lihat lebih banyak“ฉันดีใจจังเลยค่ะที่คุณหายกลับมาเป็นปกติแล้ว” “…” ราเชนทร์ชะงักเมื่อได้ยินเสียงคนคุ้นเคย เขาละสายตาจากหนังสือแล้วจ้องหน้าสองแม่ลูกด้วยสีหน้าเรียบเฉยวีนัสที่เห็นว่าราเชนทร์ไม่ได้มีสีหน้าดีใจเมื่อเห็นเธอกับแม่จึงรีบพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงฉอเลาะเอาอกเอาใจทันที“หนูก็ดีใจมากเลยค่ะที่คุณพ่อร่างกายแข็งแรงแล้ว”“ใครเป็นพ่อเธอ ฉันมีลูกสาวคนเดียว นั่นก็คือน้ำหนึ่ง” เขาพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม น้ำเสียงห้วนวีนัสกับธัญญาถึงกับหน้าเสียแล้วหันมองหน้ากัน ก่อนธัญญาจะเอ่ยขึ้น“ที่ผ่านมาคุณรักวีนัสเหมือนกับลูกแท้ๆ พอไม่ได้เจอกันไม่กี่เดือน คุณก็ไม่รักวีนัสแล้วเหรอคะ”“แต่ก่อนฉันเคยหลงผิดไปรักลูกของคนอื่น แต่ตอนนี้คนที่ฉันรักมีอยู่คนเดียว นั่นก็คือลูกสาวของฉัน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ท่าทีจริงจัง“แล้วฉันล่ะคะ คุณก็ไม่รักแล้วเหรอ ฉันเป็นเมียของคุณนะ คุณยอมทิ้งลูกทิ้งเมียเพื่อให้ได้อยู่กับฉัน ก็เพราะว่าคุณรักฉันไม่ใช่เหรอคะ”“…” ราเชนทร์รู้สึกเจ็บที่ใจและจุกกับคำว่าทิ้งลูกทิ้งเมียที่อีกคนพูด เขาพูดอะไรไม่ออกเพราะประโยคนั้นมันคอยทิ่มแทงใจของเขาตลอดเวลาในช่วงหลังๆมานี้“คุณยังรักฉันใช่ไหมคะ”“ไม่! ฉันไม่ไ
สามวันต่อมา บ้านลีออนหลังจากที่น้ำหนึ่งนอนรักษาอาการป่วยในโรงพยาบาลสามวัน วันนี้เธอหายป่วยแล้ว หมอจึงให้กลับบ้านได้เมื่อทั้งสองเข้ามาในบ้านก็พากันไปนั่งบนโซฟาราคาแพงในห้องโถงกว้าง ลีออนหันถามร่างเล็กที่นั่งข้างตัวเอง“หิวหรือยัง ถ้าหิวเดี๋ยวฉันจะได้บอกให้แม่บ้านทำอาหารเลย”“ยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ค่ะ หรือว่าพี่ลีออนหิวแล้ว” เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้มหวาน“ฉันยังไม่หิว เธอยังเพลียอยู่ไหม”“ไม่เพลียแล้วค่ะ ร่างกายกลับมาเป็นปกติแล้ว”“ตอนอยู่โรงพยาบาล แม่ไปหาที่บริษัท เพราะอยากพาฉันกับเธอไปกินข้าว ฉันก็เลยบอกว่าถ้าเธอออกจากโรงพยาบาลจะโทรไปบอกแม่ พรุ่งนี้เธอสะดวกจะออกไปกินข้าวข้างนอกไหม”“สะดวกค่ะ”“งั้นฉันจะโทรไปนัดกับแม่ก็แล้วกัน” แล้วโทรศัพท์ของน้ำหนึ่งก็มีสายโทรเข้ามาจากพ่อของเธอRrrr!“ค่ะพ่อ”(กลับมาถึงบ้านแล้วเหรอลูก) ตอนน้ำหนึ่งอยู่โรงพยาบาล ราเชนทร์โทรไปถามอาการของน้ำหนึ่งทุกวัน เขาอยากไปเยี่ยมลูก แต่ร่างกายของเขายังไม่ค่อยแข็งแรง เดินได้ในระยะใกล้ๆเท่านั้น ยังเดินมากไม่ค่อยได้ และเขาก็ทำกายภาพบำบัดทุกวัน“ถึงแล้วค่ะ”(หายดีแล้วใช่ไหมลูก ร่างกายกลับมาแข็งแรงแล้วใช่ไหม)“หนึ่งแข็งแรงค่ะพ
ร่างสูงวางกระเป๋าเสื้อผ้าลงบนโซฟาจึงเห็นว่าน้ำหนึ่งยังหลับสนิทอยู่ เรียวขายาวก้าวมาทิ้งตัวนั่งบนเตียงพร้อมกับคลี่ยิ้มบางๆพลางพึมพำออกมา“สงสัยจะเพลียมาก ถึงได้หลับลึกขนาดนี้” ว่าแล้วร่างแกร่งก็ล้มตัวนอนข้างเธอ จากนั้นเขาก็หลับไปเช่นกันสองชั่วโมงต่อมาลีออนรู้สึกตัวตื่นในเวลาหนึ่งทุ่ม ใบหน้าหล่อเหลาหันมองคนตัวเล็กก็เห็นว่าเธอยังหลับอยู่ เขานึกสงสัยว่าทำไมเธอถึงได้หลับนานขนาดนี้ ร่างแกร่งหยัดตัวนั่งแล้วเลื่อนมือไปจับแขนเล็กเพื่อจะปลุก แต่เขากลับพบว่าอุณหภูมิในร่างกายของเธอร้อนเหมือนไฟชายหนุ่มเลื่อนมือไปอังหน้าผากอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจ จึงรู้ว่าเธอไข้ขึ้นสูงมาก ลีออนตกใจและรู้สึกกังวลจนทำอะไรไม่ถูกจึงจับแขนเรียวเขย่าเบาๆเพื่อเรียกให้เธอรู้สึกตัว“น้ำหนึ่ง”“…”เมื่อเห็นว่าร่างกายเธอไม่ตอบสนอง เขาคิดได้อย่างเดียวคือต้องพาเธอไปโรงพยาบาล ขายาวลงจากเตียงแล้วช้อนร่างเล็กขึ้นมาแนบอก ก่อนจะพาลงไปขึ้นรถพร้อมกับมุ่งหน้าไปโรงพยาบาลเอกชนที่อยู่ไม่ไกลห้องพักฟื้นตอนนี้น้ำหนึ่งอยู่ในชุดของโรงพยาบาลนอนหลับอยู่บนเตียง หลังจากที่หมอได้ทำการวินิจฉัยว่าไข้ขึ้นสูงก็ฉีดยาลดไข้และใส่สายน้ำเกลือ ในขณะที่ลี
เวลาต่อมาร่างเล็กที่มีผิวขาวอมชมพูออกจากห้องน้ำมาโดยมีผ้าขนหนูพันรอบกาย ลีออนที่นั่งอยู่บนโซฟาเมื่อเห็นร่างบางออกมาจึงลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วก้าวไปเปิดตู้เสื้อผ้าเขาหยิบเสื้อเชิ๊ตออกมาแล้วเดินไปหาคนตัวขาวที่ยืนอยู่ เขาเลื่อนมือไปจะดึงผ้าขนหนูที่พันร่างอรชร“พี่จะทำอะไรคะ” เธอจับผ้าขนหนูไว้แล้วถามด้วยความระแวงและสงสัย“ฉันจะใส่เสื้อให้เธอไง” มุมปากหยักโค้งขึ้นเมื่อรู้ว่าอีกคนระแวงเขาอยู่ตลอดเวลา“หนึ่งใส่เองค่ะ เอาเสื้อผ้ามา” เธอยื่นมือไปรับเสื้อ ลีออนสบโอกาสจึงดึงผ้าขนหนูของเธอออกพรึบ“พี่ลีออนอย่านะ” เธอรีบยกมือปิดหน้าอกทันทีเขาโยนผ้าขนหนูไปบนเตียงแล้วหันมองเรือนร่างขาวผุดผ่องตรงหน้าที่เขาได้เป็นเจ้าของเป็นคนแรก ก่อนจะพูดออกไปด้วยแววตากรุ้มกริ่ม“ฉันแค่อยากจะใส่เสื้อผ้าให้เธอเอง เธอจะกลัวอะไร” ว่าแล้วลีออนก็รั้งคนตัวเล็กเข้ามากอดแล้วกดตามองใบหน้าสวยที่อยู่ตรงหน้าอกของเขาพร้อมกับพูดออกไป“เมื่อคืนฉันเห็นหมดแล้ว เธอไม่ต้องอายหรอก” เรียวปากหยักได้รูปขยับพลางฝ่ามือหนาลูบไล้แผ่นหลังขาวเนียน“…” ใบหน้าเรียวรูปไข่ขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความรู้สึกเขินอายเมื่อคิดว่าเขาเห็นทุกอย่างบนร่างกายเธอ
คอนโด 20.15 น.ลีออนที่ในมือมีกล่องสี่เหลี่ยมลงลิฟต์มายังชั้นห้าแล้วมุ่งตรงไปยังห้องของอดีตภรรยาและเคาะประตูก๊อกๆไม่กี่วินาทีประตูบานใหญ่ก็ถูกเปิดออก ทันทีที่เห็นเจ้าของใบหน้างดงามเรียวปากหยักได้รูปก็ขยับเอ่ยทันที“ฉันขอเข้าไปได้ไหม”“ค่ะ” ว่าแล้วหญิงสาวก็เปิดประตูออกกว้างให้เขาที่ไม่ได้เข้ามาในน
“ถ้าลูกยังชอบลีออนอยู่ งั้นลูกก็ต้องใช้ลูกตื๊อแล้วแหละลูก” เมื่อก่อนธัญญาเคยใช้ลูกตื๊อลูกอ้อนกับราเชนทร์จึงทำให้ราเชนทร์ยอมทิ้งเมียและลูกมาหาเธอ“ต้องตื๊อยังไงเหรอคะคุณแม่”“ก็พยายามเข้าหาเขา ไปมาหาสู่เขาบ่อยๆ ซื้อของไปฝาก ชวนไปกินข้าว”“ช่วงแรกๆคุณลีออนก็ไปไหนกับหนูเกือบทุกวัน แต่พอช่วงหลังคุณลีออ
ห้องทำงานเมื่อทั้งสองนั่งกันบนโซฟาเรียบร้อยแล้ว คนเป็นแม่ก็เอ่ยถามทันที“ช่วงนี้งานยุ่งเหรอ ลูกถึงไม่ไปหาพ่อกับแม่เลย” คนเป็นแม่ถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใยเมื่อคิดว่าลูกคงมีงานรัดตัว“ก็…ยุ่งนิดหน่อยครับ ขอโทษนะครับที่ผมไม่มีเวลาไปหาพ่อกับแม่เลย” ตั้งแต่ย้ายไปอยู่คอนโด เขาก็ไม่มีเวลาไปหาพ่อกับแม่เลย
บนรถ“ฉันจะให้เธอนั่งรถไปกับฉันทุกวัน ไม่ต้องเอารถไปสองคันหรอก”“ได้ค่ะ” ว่าแล้วเขาก็ออกรถแล้วขับมุ่งหน้าไปยังบริษัทของเขาบริษัทลีออนน้ำหนึ่งเดินตามหลังคนตัวสูงเข้ามาในบริษัทที่มีขนาดใหญ่และหรูหรา ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เธอได้เข้ามาที่นี่ลีออนพาเลขาคนใหม่ขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นของผู้บริหารที่อยู่ชั้นบนสุ
Ulasan-ulasan