Todos os capítulos de ภรรยาในสมรสที่ไม่ได้อยู่ในหัวใจ: Capítulo 21 - Capítulo 28

หนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่พาริชหย่ากับมาริน หลังจากหย่ามารินก็บอกเจิมจันทร์ว่าขอไปทำงานที่บริษัทของมาวินและขอไปอยู่คอนโดที่อยู่ไม่ไกลจากที่ทำงาน เจิมจันทร์ไม่ได้ว่าอะไร นางตามใจมารินทุกอย่างเพราะนางรู้สึกสงสารเด็กสาวที่ต้องเจอกับความทุกข์ใจที่หลานชายของตัวเองเป็นคนทำให้เธอต้องเสียใจส่วนพาริชนั้นตั้งแต่หย่ากับมารินวันๆก็เอาแต่กินเหล้า สูบบุหรี่จัดกว่าปกติ การไปทำงานในแต่ละวันก็ไม่เต็มที่เพราะในสมองของเขาไม่ได้จดจ่ออยู่กับงาน เนื่องจากในใจของเขาเอาแต่คิดไปถึงแต่มารินคนเดียว"ท่านประธานคะมีเอกสารที่จะต้องเซนค่ะ" เลขาสาวเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานหรูแล้ววางแฟ้มเอกสารลงตรงหน้าเจ้านายร่างสูงที่ตอนนี้นั่งพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาทอดมองผ่านกระจกบานใหญ่ออกไปอย่างเหม่อลอย เสมือนคนหมดอาลัยตายอยาก"ท่านประธานคะเอกสารที่จะต้องเซนวันนี้ค่ะ" เลขาสาวเอ่ยอีกครั้งด้วยน้ำเสียงสุภาพ"..." มีแต่ความเงียบงันที่ตอบกลับมา เลขาสาวที่เห็นว่าเจ้านายมีทีท่าเหมือนจะไม่อยากรับรู้อะไรจึงเดินออกจากห้องทำงานไปอย่างเงียบๆ ก่อนที่โทรศัพท์ยี่ห้อดังของเขาจะมีเสียงเรียกเข้ามาRrrr!แต่ทว่าคนที่ไม่อยากรับรู้อะไรก

คอนโดมาริน ตอนเย็นรถหรูของพาริชเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าคอนโดของมาริน ก่อนที่มารินจะหันบอกกับร่างสูงที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยด้วยรอยยิ้มสดใสขี้เล่น"ขอบคุณนะคะคุณแฟนที่มาส่ง" พาริชที่เห็นความสดใสของคนตัวเล็กก็ระบายยิ้มแล้วเอ่ยออกไป"พี่อยากขึ้นไปบนห้องของคุณแฟนจะได้ไหมครับ" ใบหน้าหล่อเหลาเอ่ยพลางยกยิ้มหยอกเย้า"ได้สิคะ"เมื่อได้ยินเสียงหวานตอบ ใบหน้าหล่อเหลาก็ยกยิ้มด้วยสีหน้าระรื่น จากนั้นทั้งสองจึงพากันลงจากรถแล้วพากันเข้าไปในคอนโดหมับ!ทันทีที่ประตูห้องปิดลง พาริชก็ไม่รอช้าที่จะคว้าร่างสวยสมส่วนเข้ามาสวมกอดไว้ด้วยความคิดถึง ทั้งที่ในห้องทำงานเขาก็กอดเธอ หอมแก้มเธอจนนับครั้งไม่ถ้วน แต่เขารู้สึกว่ายังไม่พอฟอดด"อื้อ ตอนอยู่ในห้องทำงานพี่ทั้งกอดทั้งหอมแก้มมารินตั้งครึ่งวันแล้วยังไม่พออีกเหรอคะ" มารินพูดแล้วย่นคอหลบจมูกโด่งเป็นสันที่คลอเคลียอยู่ที่แก้มของเธอ ในขณะร่างสูงที่สวมกอดเธอจากทางด้านหลังก็หอมแก้มเธอทั้งซ้ายทั้งขวา ก่อนน้ำเสียงอ่อนโยนปนกระเส่าของพาริชจะเอ่ยที่ข้างหูของเธอ"ก็พี่คิดถึงเธอมากนี่ ตั้งเกือบปีเลยนะที่พี่ไม่ได้กอดเธอ ไม่ได้หอมแก้มนุ่มๆของเธอ ไม่ได้จูบเธอ แล้วก็...ไม

เมื่อใบหน้าหล่อเหลาผละจากสองเต้าอวบอั๋นก็เลื่อนขึ้นไปจูบเรียวปากสีหวาน เขางับและดูดดึงกลีบปากบางบนล่างอย่างละเมียดละไมอยู่หลายอึดใจ ก่อนจะสอดเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปากเล็ก ปลายลิ้นร้อนตวัดต้อนลิ้นเล็กไล้ชิมความหวานอยู่นานนับนาที จากนั้นจึงถอนจูบออกมาให้เธอได้กอบโกยอากาศหายใจจมูกโด่งได้รูปพรมจูบพวงแก้มแล้วซุกไซ้ดอมดมกลิ่นกายอันหอมกรุ่นจากซอกคอขาว ริมฝีปากชื้นแนบไปยังต้นคอระหงแล้วขบเม้มเบาๆอยู่ครู่หนึ่ง พาริชผละออกมาจากซอกคอขาวแล้วไล้เลียบนบ่าเล็ก จากนั้นจึงลากลิ้นลงมาถึงหน้าท้องแบนราบ ปลายลิ้นร้อนเลียวนรอบสะดือจึงสร้างความสยิวให้หญิงสาวจนจังหวะการเต้นของหัวใจดวงน้อยแรงและเร็วขึ้นด้วยความตื่นเต้นลิ้นร้อนโลมเลียลงมาจนถึงเนินสาว ปลายลิ้นสอดแทรกเข้าไปแหวกกลีบเนื้อสีสวยพร้อมกับตวัดขึ้นลงในร่องฉ่ำชื้นอย่างช้าๆไปจนถึงปุ่มกระสันที่อยู่ระหว่างสองกลีบแผล่บ แผล่บ"อื้อ อ๊า" ทันทีที่ลิ้นนุ่มๆแตะลงมายังกลีบดอกไม้ของเธอ ความเสียวกระสันก็แล่นปราดไปทั่วร่าง เสียงหวานครางออกมาด้วยความเสียวซ่านพร้อมกับหลับตาพริ้มอย่างเคลิบเคลิ้ม สะโพกมนยกขึ้นสูงแล้วขยับเข้าหาปากหนาที่กำลังกระหวัดลิ้นดูดเลียร่องรักของเ

พาริชกับมารินใช้เวลาอยู่ในร้านคาราโอเกะเป็นเวลาสามชั่วโมง จากนั้นทั้งสองก็พากันออกจากร้านมาจึงเห็นว่าฝนตก พาริชที่เห็นอย่างนั้นจึงหันบอกกับร่างสวยที่ยืนอยู่ข้างตัวเอง"เธอรอพี่อยู่ตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวพี่ไปเอาร่มในรถมาให้""ไม่ต้องไปเอาหรอกค่ะ มารินตากฝนไปก็ได้ค่ะ""พี่กลัวเธอไม่สบาย เธอรอพี่ตรงนี้ก่อนนะ""ก็ได้ค่ะ" จากนั้น คนตัวสูงก็สาวเท้าอย่างเร่งรีบไปเอาร่มในรถแล้วมาหาร่างบางที่ยืนอยู่ เขากางร่มแล้วกางไปที่คนตัวเล็กพร้อมกับแขนหนาโอบไหล่บาง ก่อนที่จะพากันไปยังรถหรูที่จอดอยู่ไม่ไกล เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาเปิดประตูรถให้เธอเข้าไปนั่งแล้วปิดประตู ก่อนที่เขาจะเดินกลับมาขึ้นรถฝั่งคนขับแล้วขับมุ่งหน้าไปยังคอนโดของมารินคอนโดมารินเมื่อรถหรูเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าคอนโดของมาริน เจ้าของเสียงทุ้มนุ่มก็หันบอกกับคนตัวเล็กที่นั่งอยู่เบาะข้าง"ที่พี่พาเธอมาที่นี่ ไม่ใช่ว่าให้เธอมาอยู่ที่นี่หรอกนะ แต่พี่จะมาช่วยขนของเธอกลับไปบ้านของเรา ขึ้นไปเก็บเสื้อผ้ากันเถอะ""ค่ะ" ว่าจบทั้งสองก็พากันขึ้นคอนโดไปเมื่อเข้ามาในคอนโดพาริชก็จัดการเก็บเสื้อผ้าและของใช้ต่างๆของมารินใส่กระเป๋า โดยใช้เวลาเกือบสองชั่วโม