ภรรยาในสมรสที่ไม่ได้อยู่ในหัวใจ

แนะนำตัวละครพาริช อายุ28ปี สูง 187 เซนติเมตรมีธุรกิจนำเข้ารถหรูที่สืบทอดมาตั้งแต่รุ่นปู่ของเขามาริน อายุ22ปี สูง 160 เซนติเมตร.....ตัวอย่าง"คืนนี้ฉันจะนอนกับนาเดียร์""แต่พี่มีภรรยาแล้วนะคะ ไม่ควรไปนอนกับคนอื่น""นาเดียร์ไม่ใช่คนอื่น แต่นาเดียร์คือคนรักของฉัน เธอนั่นแหละที่เป็นคนอื่น""..."....."การที่คนเราจดทะเบียนสมรสกันแล้ว แต่ผู้ชายไปมีอะไรกับผู้หญิงอื่น แบบนี้พี่คิดว่าสามีนอกกายภรรยาไหมคะ""...""แต่พี่คงไม่คิดว่าเป็นการนอกกายหรอกใช่ไหมคะ เพราะพี่ก็ไม่ได้คิดว่ามารินเป็นภรรยาของพี่อยู่แล้ว""..."....."คุยกับใครอยู่เหรอ""คุยกับมาวินอยู่ค่ะ""เธอมีผัวแล้วนะมาริน""แล้วยังไงเหรอคะ""มีผัวแล้วไม่ควรจะไปคุยกับผู้ชายอื่นนะ""มารินก็แค่คุยค่ะ แต่ไม่ได้ไปนอนค้างคืนกับมาวินเหมือนกับที่พี่ไปนอนกับแฟน""..."...#พระเอกเลวพระเอกจดทะเบียนสมรสกับนางเอกแล้ว แต่ยังไปมีอะไรกับแฟน...............สามเดือนก่อน'ย่าจะให้แกจดทะเบียนสมรสกับมาริน''ไม่ครับคุณย่า! ผมไม่จดทะเบียนกับเขาเด็ดขาด! ผมมีแฟนแล้วนะครับคุณย่า ผมรักนาเดียร์ แล้วคุณย่าจะให้ผมไปจดทะเบียนกับคนท

บริษัท ตอนเย็นในขณะที่พาริชกำลังจะออกไปจากห้องทำงาน ประตูบานใหญ่ก็ถูกผลักเข้ามาจากร่างบอบบางที่อยู่ในชุดเดรสสั้นสีสวยซึ่งเธอก็คือผู้หญิงที่เขาเกลียดที่สุด"มาทำไม!" เขาถามออกไปด้วยน้ำเสียงแข็ง แววตาดุดัน"พี่บอกว่าจะไม่กลับบ้าน มารินก็เลยมาตามไงคะ" เธอเอ่ยออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ไม่ได้อะไรกับสีหน้าเคร่งขรึมของเขา"แต่ฉันไม่กลับ ถอยไป!" พูดจบ มือหนาก็ผลักร่างเล็กที่ยืนขวางจนเธอเสียหลัก จากนั้นเขาก็เดินไปเข้าลิฟต์ มารินรีบเดินตามเขาไปเข้าลิฟต์ พาริชที่เห็นอีกคนตามรังควานไม่เลิกจึงแสดงสีหน้าเอือมระอาออกมาอย่างชัดเจนติ๊งเมื่อประตูลิฟต์เปิด เรียวขายาวก็ก้าวออกไปแล้วสาวเท้าไปยังรถหรูที่จอดอยู่ไม่ไกล มารินเดินตามหลังร่างสูงไปต้อยๆอย่างไม่ยอมแพ้ พาริชเปิดประตูเข้าไปนั่งในรถแล้วกดล็อกทันที "พี่พาริชเปิดประตูให้มารินด้วยค่ะ มารินไปด้วย"มารินทั้งดึงทั้งเคาะประตูแต่เขาก็ไม่เปิดให้ เขาลดกระจกลงแล้วพูดออกไป"กลับบ้านไปซะ!""มารินจะกลับก็ต่อเมื่อพี่พาริชกลับไปกับมารินค่ะ""วันนี้เธอเกิดบ้าอะไรขึ้นมาวะถึงได้พูดไม่รู้เรื่อง!" เขาตะคอกออกไปด้วยความโมโห"การที่ภรรยามาตามสามีกลับบ้านเรียกว่าบ้าเหรอ

วันต่อมามารินลืมตาขึ้นมาแล้วหันมองไปด้านข้างจึงเห็นว่าเขายังหลับอยู่ คนตัวเล็กขยับตัวลุกจากที่นอนแล้วก้าวขาลงจากเตียง ทว่าถูกท่อนแขนแกร่งของคนที่เธอคิดว่ายังหลับอยู่เอื้อมมาคว้าเข้าที่แขนของเธอหมับ"พะ พี่พาริช!" หญิงสาวถึงกับอกสั่นขวัญแขวนเมื่อจู่ๆคนที่คิดว่ายังหลับอยู่มาจับที่แขนของเธอแน่น"นอนก่อนอย่าเพิ่งลุก" เสียงทุ้มเอ่ยพร้อมกับจับร่างเล็กให้นอนหงายแล้วขึ้นคร่อมบนตัวเธอและจับข้อมือเรียวทั้งสองข้างกดลงบนที่นอนหนานุ่มจนทำเอามารินถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ"พี่พาริช จะ จะทำอะไรคะ" เธอเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ดวงตากลมสวยสั่นระริกด้วยความรู้สึกหวั่นวิตกเมื่อต้องมานอนอยู่ในท่านี้"เธอชอบพูดย้ำไม่ใช่เหรอว่าเป็นภรรยาของฉัน เพราะงั้น...วันนี้ฉันจะให้เธอทำหน้าที่ภรรยาของฉันไง" มุมปากหยักกระตุกขึ้นเล็กน้อย"อ เอ่อ" เธอถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเฝื่อน พูดไม่ออกเมื่อเขายกข้ออ้างนั้น"งั้นวันนี้ฉันจะให้เธอทำหน้าที่นั้นก็แล้วกันนะ" พูดจบ ร่างหนาก็โน้มตัวลงไปซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นทั้งสองข้างจนทำเอาหัวใจของหญิงสาวเต้นแรงใบหน้าหล่อเหลาผละจากซอกคอระหงแล้วเคลื่อนจมูกลงมาคลอเคลียทรวงอกอวบอ

ห้องนอน เวลา 20.45 น.มารินที่เห็นว่าป่านนี้แล้วเขายังไม่กลับจึงเดินไปหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะแล้วโทรหาเขาตู๊ด'ฮัลโหล''พี่พาริชอยู่ไหนคะ' ถามทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเขาอยู่คอนโดกับแฟน'ฉันอยู่คอนโด มีอะไร''พี่พาริชไม่กลับมาบ้านเหรอคะ''คืนนี้ฉันจะนอนกับนาเดียร์''แต่พี่มีภรรยาแล้วนะคะ ไม่ควรไปนอนกับคนอื่น''นาเดียร์ไม่ใช่คนอื่น แต่นาเดียร์คือคนรักของฉัน เธอนั่นแหละที่เป็นคนอื่น''...' เธอถึงกับจุกจนพูดไม่ออกเมื่อเขาบอกว่าเธอเป็นคนอื่นทั้งที่ใบทะเบียนสมรสก็มี'งั้นแค่นี้นะ ฉันจะนอนแล้ว''พี่พาริชคะ อย่าเพิ่งวางสายค่ะ''มีอะไรอีก''มารินไม่สบายค่ะ พี่กลับมานอนบ้านได้ไหมคะ' เธอลองพูดโกหกดู เพราะอยากรู้ว่าเขาเป็นห่วงเธอเหมือนกับที่ห่วงแฟนหรือเปล่า'ไม่สบายก็หายากินสิ ยาที่บ้านก็มีนี่''...' เธอนิ่งพลางคิดในใจว่าถึงยังไงคนรักของเขาก็สำคัญกว่าเธอที่เป็นภรรยาเสมอ'งั้นฉันวางสายแล้วนะ กินยาแล้วก็รีบเข้านอน''พรุ่งนี้พี่จะกลับบ้านไหมคะ''ยังไม่แน่ อาจจะไม่กลับ'แล้วเสียงของนาเดียร์ก็แกล้งพูดขึ้นเพื่อให้คนปลายสายได้ยิน'พี่พาริชคะเรานอนกันเถอะ เดียร์อยากโดนพี่เอาจะแย่อยู่แล้วนะคะ'มารินที่ได้ยินเสีย

ชายหนุ่มเริ่มบีบขยำไปทุกสัดส่วนจนมาหยุดที่ทรวงอก ฝ่ามือหนาลูบไล้หน้าท้องแบนราบและเอวคอดกิ่ว เขาโน้มตัวลงไปกดจูบเรียวปากสีหวานพลางขบเม้มริมฝีปากล่างและบนอย่างละเมียดละไม ฝ่ามือหนาบีบคางเรียวเบาๆให้เอียงตอบรับจูบได้ถนัด พาริชแลบลิ้นเลียริมฝีปากอวบอิ่มและแก้มเนียนใสลิ้นร้อนแทรกเข้าไปกวาดต้อนลิ้นเล็ก พรากทั้งลมหายใจและพรากสติจนขาดกระเจิง ลิ้นร้อนไล่ต้อนลิ้นเล็กหยอกล้ออยู่นานหลายนาที จากนั้นจึงถอนจูบออกมาจมูกโด่งกดจูบไปบนพวงแก้มขาวอมชมพูทั้งสองข้างแผ่วเบาแล้วเคลื่อนลงจูบซอกคอหอมกรุ่น เขาซุกไซ้ดอมดมกลิ่นกายอันหอมกรุ่นจากซอกคอขาว เธอแหงนหน้าเพื่อเปิดทางให้เขาทำได้ตามพอใจใบหน้าหล่อเหลาผละจากต้นคอระหงแล้วเคลื่อนลงมาพรมจูบทั่วเรือนกาย ก่อนจะย้ายมายังสองเต้าอวบอิ่ม เขาตวัดเรียวลิ้นเลียหัวนมสีหวาน ปากหนาครอบลงไปบนเต้าอวบอั๋นจนเข้ามาอยู่ในโพรงปากเกือบครึ่งเต้า ลิ้นนุ่มๆดูดเลียยอดถันอย่างกระหาย ลมหายใจของทั้งคู่หอบกระเส่าประสานกันเมื่ออารมณ์ได้พุ่งทะยานสูงขึ้นเรื่อยๆพาริชเลื่อนปลายนิ้วลงไปเขี่ยปุ่มกระสันเบาๆ จนทำเอาร่างบางแอ่นเนินรักเนิบนาบตามความเสียว ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเชื่องช้าเพราะเขาอยาก