All Chapters of Isang Gabing Pagkahumaling: Chapter 21 - Chapter 30

“I can't stand it, Scylla.” Mahina niyang sambit. Napakalambot ng boses niya at hindi ko na rin namalayan na umiiyak na siya.Damn, he's crying just because….?Nagagawa talaga ng selos sa tao, jusko!I smiled at him at bahagyang lumapit sakanya para punasan ang mga luhang kusang tumutulo sa kaniyang mukha.His eyes never left mine.Not even for a second.“At first, I thought it was nothing.” Bahagya siyang napangiti ngunit agad ding nawala iyon. “I thought I could ignore it. I thought it would pass eventually.” Napabuntong-hininga siya. “But it didn't.”My heart was pounding so loudly that I was starting to hear it in my ears. “Instead, it got worse.”A nervous swallow escaped me.Because somehow…I already knew where this was going.And that scared the shit out of me.“Every time I walk into that bar, my eyes look for you first.” Mahina siyang natawa habang umiiling sa sarili niya. “Every single time.”My breath instantly hitched.“And every time I see someone getting too close to

“Did you lock the door?” tanong ko kay Reve sa pagitan ng halikan namin.“Even if I don't, walang papasok dito,” seryoso niyang tugon habang titig na titig sa akin.“No one is allowed to enter my office. Unless it's you,” dagdag niya dahilan para mapangisi ako.Dapat lang.Napailing ako habang pilit pinipigilan ang ngiti sa labi ko. Kahit kailan talaga, alam niya kung paano ako patahimikin sa mga ganitong klase ng sagot.Without waiting for him to do anything, ako na ang kusang lumapit. I took the initiative to kiss him deeper, my hands wrapping around his shoulders habang marahan akong sumandal palapit sa kanya.Bahagya siyang natigilan na para bang hindi niya inaasahan na ako ang mauunang kumilos, pero ilang segundo lang ang lumipas bago ko naramdaman ang mahinang pagtawa niya laban sa mga labi ko.“There she is,” bulong niya, halatang amused.Napaikot nalang ang mga mata ko sa sinabi niya bago ko siya bahagyang tinulak sa balikat. “Shut up.”Ngumisi lang siya bilang sagot, pero hin

Patuloy lang sa pag bayo si Reve sa loob ko habang ang kaniyang kamay ay nakahawak sa dibdib ko.Marahan niya itong hinihimas while his lips stayed on my neck.“Don't put hickeys there.” Reklamo ko nang maramdaman kong sinisipsip niya ito.“Why?” Tanong niya at mukhang walang balak magpapigil.“Hindi ako titigilan nila Ali.” Nakangusong sambit ko.“Mhm.” Ang tanging tugon lang ni Reve at tila walang naririnig.Patuloy lang si Reve sa pag sipsip sa leeg ko habang mabilis na gumagalaw palabas at papasok ang kaniyang pagkalalaki sa bukana ko.Pabilis nang pabilis ang kaniyang pag galaw, and I was liking every second of it.Hindi ko na rin pinigilan ang malalakas kong ungol hanggang sa tuluyan na akong labasan.“I'm near.” Bulong ni Reve.“Iputok mo sa bibig ko.” Seryoso kong sambit.I knew he was caught off guard, again.I don't give a fuck.I want his cum inside my mouth.“Luhod,” Reve said seriously, his eyes still fixed on me.I immediately obeyed his command and, without hesitation,

“Sebastian.” Mas mababa na ngayon ang boses ni Reve and it was dangerously low.At doon ko narealize ang isang bagay.Habang ako ay sanay nang makita si Reve na kalmado at kontrolado ang lahat…Mukhang si Seb naman ang klase ng kaibigan na ipinadala ng universe para sirain ang peace of mind niya.And honestly?I was already starting to like him. Mukhang may kakampi na ako para mang asar at araw arawing bwisitin si Reve.“We're friends now, huh?” Sambit ni Seb na parang ilang taon na kaming magkaibigan kahit kakakilala lang namin ilang minuto ang nakalipas.Bago pa man ako makapag-react, agad niyang inakbayan ang balikat ko na para bang natural lang sa kaniya ang maging komportable sa mga tao.Napakurap ako sa gulat.Seb is way too friendly and clingy.Sa gilid ng mata ko, nakita kong agad nagsalubong ang kilay ni Reve.Tipong isang segundo lang ang lumipas pero halata nang wala siyang balak palampasin iyon.“I said hands off, you piece of shit.” Seryosong sambit ni Reve habang walang

“Girl, hindi mo nakikita yung nakikita namin.” Pag paparinig ni Giselle.“Oh, trust me.” Singit ni Ali. “We saw everything.” “Anong everything?” Agad kong depensa. Napahawak ako sa noo ko habang nagsisimula nang sumakit ang ulo ko. Pakiramdam ko tuloy ako ang nasa hearing at silang tatlo ang panel na magde-decide sa kapalaran ko. “Everything, everything.” Pigil na tawa ni Giselle. “Yung pagpunta niya sa bar nang halos araw-araw.” “Yung pagtambay niya kahit wala namang kailangan.” “Hindi naman yan ganyan nung hindi ka pa nag tatrabaho sa bar e.” Dagdag ni Manager Ida.“Yung pagtitig niya sa'yo na parang may pinaplano siyang krimen.” Singit ni Ali. “ALI!” Sigaw ko agad. Natawa naman silang tatlo. Samantalang ako? Gusto ko na lang talagang maglaho. “Hindi nakakatulong.” Reklamo ko habang napapakamot sa ulo ko. “Ay tigilan niyo na ako.” Dagdag ko habang itinatapon ang maliit na throw pillow kay Giselle. Mabilis naman niya iyong nasalo bago pa tumama sa mukha niya. “Bakit?”