All Chapters of เจ้าสาวที่เอเดรียนมิอาจครอบครอง: Chapter 1 - Chapter 8

ในตอนนั้น ฉันถูกห้อมล้อมด้วยคนในครอบครัวที่ต่างชูโทรศัพท์ขึ้นมาถ่าย ราวกับพายุแห่งการด่าทอที่โถมเข้าใส่ ฉันเคยหลงคิดว่าเขาจะมีคำพูดปกป้องฉันบ้าง แต่เปล่าเลย เขากลับโยนความผิดมาให้“เซราฟิน่า ฉันไม่คิดว่าเธอจะร้ายกาจขนาดนี้ หาเวลาไปขอโทษเบียงก้ากับลีอาซะ”พูดจบเขาก็ขับรถออกไปโดยไม่แม้แต่จะหันมามอง ทิ้งให้ฉันเผชิญกับความอัปยศเพียงลำพัง จนกระทั่งหัวหน้าพ่อบ้านตระกูลเบลลินีมาถึงพร้อมกับผู้คุ้มกันและสลายฝูงชนออกไป ฉันจึงหลีกหนีจากตรงนั้นมาได้ชุดเจ้าสาวสีขาวของฉันเปื้อนเปรอะ เช่นเดียวกับหัวใจที่แตกสลายฉันไล่คนขับรถกลับไปและเดินเลียบชายฝั่งซิซิลีเพื่อกลับมายังปราสาทริมทะเลของเราเมื่อฉันผลักประตูเปิดออก ก็เห็นเอเดรียนกำลังนั่งสูบซิการ์อยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น แววตาของเขาฉายชัดถึงความรังเกียจ “เธอกลับมาแล้วเหรอ”ฉันมองเขาด้วยสายตาราบเรียบแล้วเอ่ยขึ้น "เอเดรียน เราจบกันแค่นี้เถอะ"เขาชะงัก จ้องหน้าฉันเขม็ง "นี่เธอจะงี่เง่าจากเรื่องที่ร้านอาหารนั่นน่ะเหรอ? เซราฟิน่า ฉันคิดว่าเธอจะเข้าใจเสียอีก ถ้าฉันปกป้องเธอตอนนั้น คนที่จะเจ็บตัวก็คือเบียงก้ากับลีอา" เขาหยุดพูดแล้วอัดซิการ์เข้าปอดลึกๆ"อ

หลังจากที่ฉันเดินทางมาถึงฮาวาย เอเดรียนก็กลับมาที่ปราสาทริมทะเล แล้วพบว่ามันถูกล็อกกุญแจไว้ เขาโทรหาฉันทันที น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเดือดดาลและออกคำสั่ง "เซราฟิน่า นี่เธอทำบ้าอะไรของเธอ? เธอยังอยากจะแต่งงานกับฉันอยู่หรือเปล่า!"แต่ทว่า ปลายสายกลับถูกตอบรับด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เย็นยะเยือก “คุณเป็นใครกันแน่! เธอคือภรรยาของผม คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่ง”แล้วสายก็ถูกตัดไปเอเดรียนไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ เขาใช้บารมีของตระกูลเข้ายึดครองคฤหาสน์นั้นอย่างผิดกฎหมาย เพื่อจัดพิธีวิวาห์จอมปลอมของเขากับเบียงก้าที่นั่นโทรศัพท์ของฉันดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นผู้จัดการทรัพย์สินจากกองทุนของตระกูล เขาโทรมารายงานเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในคฤหาสน์ตระกูลเบลลินีหัวใจของฉันแตกสลายไปแล้ว ฉันจึงไม่สนใจว่าเอเดรียนกำลังทำอะไรอยู่ที่นั่น ฉันแค่บอกผู้จัดการให้ยึดคฤหาสน์ตระกูลเบลลินีกลับคืนมาและขายมันโดยเร็วที่สุดเช้าวันแต่งงาน หน้ากระจกในห้องแต่งตัว พ่อแม่ของฉันมองดูฉันในชุดเจ้าสาว ดวงตาของพวกท่านเป็นประกายด้วยน้ำตา “เซราฟิน่า ลูกคือความภาคภูมิใจของตระกูลเบลลินีนะ”“พวกเราเฝ้าดูนิโคโล่เติบโตมาพร้อมกับลูก พ่

เอเดรียนจ้องมองตามรถม้าที่ค่อยๆ ลับตาไป เสียงล้อรถที่บดลงบนถนนหินดังก้องกังวานราวกับเสียงค้อนที่กระแทกเข้ากลางอกของเขาเบียงก้าก้าวเข้ามาหมายจะคว้าแขนเขา“เอเดรียนคะ ลีอารอเราอยู่ที่ชายหาดนะ เราต้องกลับกันแล้ว ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเซราฟิน่าจะแอบคบชู้ลับหลังคุณ แถมยังแต่งงานเร็วขนาดนี้ แต่ไม่ต้องห่วงนะ ฉันกับลีอาจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ”“หุบปากเดี๋ยวนี้!” นี่เป็นครั้งแรกที่เอเดรียนสบถใส่เบียงก้า เขาจ้องเขม็งไปที่เธอด้วยดวงตาที่แดงก่ำ “เซราฟิน่าไม่มีวันทรยศฉัน เธอสัญญาแล้วว่าจะแต่งงานกับฉัน!”เขาผลักเบียงก้าออกไปพ้นทางด้วยแรงมหาศาล ก่อนจะโจนทะยานขึ้นรถซีดานแล้วเหยียบคันเร่งพุ่งออกไปในทิศทางเดียวกับที่รถม้าเพิ่งจากไปที่หน้าประตูโรงแรมหรูในฮาวาย ป้ายงานวิวาห์ระหว่างฉันกับนิโคโล่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลางอย่างโดดเด่นในภาพนั้น ฉันกับนิโคโล่ยืนเคียงข้างกัน โดยมีทุ่งองุ่นเก่าแก่ของตระกูลและปราสาทเป็นฉากหลังขาของเอเดรียนรู้สึกราวกับถูกตะปูตอกไว้กับพื้น เลือดในกายเย็นเฉียบจนกลายเป็นน้ำแข็งเขาหอบหายใจอย่างสั่นเครือ “เป็นไปไม่ได้! เธอเป็นของฉัน! เธอแต่งงานได้กับฉันคนเดียวเท่านั้น! เซราฟิน่า เธอทำแบบน

เอเดรียนคำรามขัดจังหวะเธอ “ถ้าไม่ใช่เพราะเธอกับลูกสาวที่คอยปั่นหัวฉันทุกย่างก้าว เซราฟิน่าคงไม่มีวันทิ้งฉันไป! เธอคงไม่ต้องไปแต่งงานกับคนอื่น! พวกเธอสองคนทำลายทุกอย่างในชีวิตฉัน ไสหัวไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้!”ลีอาร้องไห้จ้าด้วยความหวาดกลัวเสียงตวาด ส่วนใบหน้าของเบียงก้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น “คุณเองไม่ใช่เหรอที่คลานมาขอร้องว่าจะดูแลพวกเรา! คุณนั่นแหละที่หลงระเริงกับความสนใจ หลงตัวเองที่เห็นผู้หญิงสองคนแย่งชิงคุณ! อย่ามาทำตัวเป็นเหยื่อหน่อยเลย! คุณสมควรแล้วที่ถูกเซราฟิน่าทิ้ง ถ้าฉันเป็นเธอ ฉันคงทิ้งคุณไปตั้งหลายปีแล้ว! คุณมันก็แค่ไอ้คนขี้ขลาดไร้กระดูกสันหลัง เอเดรียน!”พูดจบเธอก็คว้ามือลีอาแล้วสะบัดก้นออกจากห้องไป กระแทกประตูเสียงดังสนั่นห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า คำพูดของเบียงก้าดังก้องอยู่ในหัวของเอเดรียน เขารู้ดีว่าตัวเองผิด แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้วเขาพยายามกดเบอร์โทรหาเซราฟิน่า แต่กลับพบเพียงสัญญาณไม่ว่างถาวร เขาติดต่อไปยังพันธมิตรทุกตระกูลที่รู้จัก แต่ทุกคนกลับตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า... ปล่อยเธอไปเถอะหลังจากออกจากโรงพยาบาลและกลับมายังอิตาลี เขาเดินเหม่อล