Lahat ng Kabanata ng Maid เมดจำเป็น: Kabanata 51 - Kabanata 60

อ่า ตรงฉิบหายเลย! แล้วก็ไม่ได้พูดเบาด้วย ผมนี่ตาลีตาเหลือกลุกขึ้นมาตะครุบปากเขาเอาไว้ หันซ้ายหันขวา ฉิบหายเอ้ย คนในร้านสี่ห้าโต๊ะมองมาที่เราสองคนกันหมด หน้าผมร้อนวูบขึ้นมาเลย จะบอกว่าเขินก็เขิน จะบอกว่าอายก็อาย จนอยากจะลากเขาออกมาจากร้านซะเดี๋ยวนั้นเลย ติดที่ว่ายังไม่ได้จ่ายเงินค่าบิงซูที่สั่งมานี

“ตาแก่นิสัยไม่ดีหลอกกินเด็ก” หม่อมราชวงศ์กฤษณ์ ธนวรรณก้องไพศาลนั่งฟังคำนี้จนหูแฉะ แก้วหูเต้นระบำครั้งแล้วครั้งเล่า นับตั้งแต่ออกมาจากห้างสรรพสินค้า กระทั่งมาถึงบ้านโยธินยังคงพูดประโยคเดิมซ้ำๆ เหมือนเปิดซีดีเล่นวนซ้ำไปซ้ำมาให้เล่นแต่ประโยคเดิมๆ เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาสีหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์ พรูลมหา

“ตะวัน” กดเสียงเข้มใส่คนปลายสาย ก่อนดึงหน้าผมไปรับจูบร้อนแรงอย่างหน้าไม่อาย ผมอายจนร่างกายร้อนรุ่มไปหมด ยิ่งขยับตัวต่อต้านขัดขืน รอบเอวยิ่งถูกกอดรัดแรงขึ้น ริมฝีปากถูกบดจูบรุนแรงจนรู้สึกเจ็บมากกว่าจะรู้สึกดี เสียงจูบดังจุ๊บจ๊วบไม่หยุด ผมเหล่ตามองโทรศัพท์ที่นอนแอ้งแม้งอยู่ใกล้ๆ แล้วก็ได้แต่ทำใจ เพร

บอกตามตรงเลยนะครับว่า… ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมยอมนอนหมดแรงให้เขารังแกจนกว่าเขาจะพอใจคงจะดีกว่านี้ ผมจะยอมนอนนิ่งๆ อยู่บนเตียงหลังหอบแดก หลังจากถูกเขาเยเสร็จดีกว่า ดีกว่าต้องมานั่งทำหน้าเด๋อๆ ท่ามกลางเพื่อนฝูงของเขาที่พากันนั่งล้อมวงมุงดูผมกันหน้าสลอน เหมือนกำลังดูสัตว์สงวนหายากที่สวนสัตว์ก็ไม่ปาน

“ดีสิ” แจสเปอร์ยกยิ้มหล่อร้ายและดูอันตราย ก่อนยัดบุหรี่มวนเล็กๆ ใส่ปากผม ผมคาบไว้ ตามองไฟที่เขาจุดให้ตรงปลายบุหรี่ จากนั้น…แค่กๆๆๆๆ เผลอสูดเข้าไปเต็มแรงสำลักสิรออะไรล่ะ “ค่อยๆ สิครับ อย่าใจร้อน” แจสเปอร์ว่าเสียงกลั้วหัวเราะ คะยั้นคะยอให้ผมลองใหม่อีกครั้ง ครั้งนี้ผมทำตามที่เขาบอก ค่อยๆ ดูดแ