Semua Bab มรดกตัณหา: Bab 11 - Bab 20

ท่อนเนื้อใหญ่ยาวก็ดีดผึงออกมา ที่สำคัญคือฉันจ้องลำดุ้นจนตาแทบถลนมันใหญ่ ส่วนหัวบานๆ น่าเกลียด ยาวประมาณเจ็ดนิ้วได้ ตามลำเอ็นแข็งโป๊กมีเส้นเลือดปูดพาดรอบๆ ฉันตื่นตะลึง คิดอะไรไม่ออกเลย ได้แต่ทรุดตัวลงแล้วมองแท่งเอ็นชูชันแบบงงงวยอยู่แบบนั้น“มัวรออะไรอยู่ รีบอมเข้าไปสิ ใช้ปากร่านๆ ของเธอไง”“ระ...รู้แล้ว”แท่งเนื้อแข็งขึงผงาดชันอยู่ตรงหน้าฉัน ฉันพยายามรวบรวมความกล้า สัมผัสลูบไล้กายแกร่งเหมือนอย่างที่เคยถูกสอนบ้าง แต่ก็กล้าๆ กลัวๆ และมึนงงจนเงอะงะ“บะ...แบบนี้ถูกใจไหม?”“เธอต้องเรียนรู้เอาเอง อา... ใช่ แบบนั้นแหละ อูวว...” สีหน้าของเขาเกร็งซ่านทุกครั้งที่ฉันลองถูไถลำหอกด้วยปลายนิ้ว แปลกประหลาดใจกับการเปลี่ยนแปลงซึ่งมันยิ่งแข็งเครียดและขยายใหญ่มากขึ้น ฉันสำรวจตรวจค้น ไล้เส้นเลือดที่เต้นตุบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นและไร้เดียงสา“ฉันเพิ่งรู้ว่าผู้ชายเป็นแบบนี้...” ฉันสารภาพตามตรงว่าพิศวงมาก ทั้งกลัวทั้งใคร่รู้ระคนสงสัย ซึ่งคงไม่มีใครให้คำตอบฉันได้ดีไปกว่าลำดุ้นแข็งขึงร้อนระอุที่ตระหง่านอยู่ตรงหน้า เมื่อฉันกำลำเอ็นแน่น เลื่อนขึ้นลงเบาๆ ฉันก็รับรู้ได้ทันทีว่าเขาหายใจติดขัด“ซี้ดด... มือเธอนุ

“ปล่อยฉันนะ”ชายคนนั้นคว้าตัวฉันไม่ให้หนี มือข้างหนึ่งดึงรั้งกางเกงพละของฉันลงมาแล้วพลิกตัวให้ฉันเท้าแขนกับม้านั่ง มือแกร่งจับสะโพกของฉันไว้ กดต้นคอให้โน้มลง ให้ฉันยึดขอบเก้าอี้ไว้แน่น ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะตามประกบด้านหลัง เอาแท่งเนื้อแข็งชันมาถูเสียดสีโหนกเนิน เขาหอบหายใจแรง กอดรัดแนบชิดจนฉันรู้สึกได้ถึงลำหอกที่กำลังบวมเบ่ง มันกำลังเสียดสี ถูไถต้นขาของฉันช้าๆ“อึ่กก... อูว...”ลำหอกของเขาต่างจากผู้ชายใส่แว่น เพราะว่ามันหัวเล็ก แล้วพองตรงกลาง มันผงกหัวสั่นดิกๆ ด้วยความใคร่กระหาย เขาบังคับให้ฉันใช้มือชักเอ็น จากนั้นก็สอดเข้ามาตรงหว่างขานุ่มๆ แล้วเริ่มถูไถซอกขาฉันอย่างเมามันส์ แถมเอาส่วนหัวมันมาทิ่มไปทิ่มมาจนน้ำแฉะทะลุอันเดอร์แวร์“ซี้ดด อา... อูวว... แฉะดีจัง เป็นทอมจริงรึเปล่า ทำไมน่าปี้แบบนี้”“หยุดนะ!”ฉันเคี้ยวฟันดังกรอด ในใจเดือดปุดๆ แต่ร่างกายมันกลับอ่อนแรงเมื่อผู้ชายคนนี้ใช้ผิวกายอันร้อนระอุถูไถร่างนุ่มๆ มันขยับอย่างหิวกระหายและปรารถนาที่จะสอดใส่เข้ามาในตัวฉันอย่างไม่ต้องสงสัย เขาคลึงเม็ดเสียวของฉันเพื่อรีดน้ำหวาน ก่อนจะจับเรียวขาของฉันแยกออกกว้าง ร่างบึกบึนแทรกตัวเข้ามาแทนที่ช่อ

“ฉันมาขอพบคุณเลิศชัย ลิ้มทอง” “ไม่อยู่ ไม่รู้จัก ไปที่ไหนก็ไป”นายเลิศคว้าไม้กวาดขึ้นมาทันที นางจิตก็ร้องโวยวายว่ามีเรื่องใหญ่จนรู้ไปทั้งซอย ส่วนฉันก็ขี่เวสป้าย้อนกลับมาดูเพราะเป็นห่วงและเห็นคนพวกนั้นมีปืน ความรู้สึกมวนท้องแปลกๆที่อธิบายไม่ได้ก็ปั่นป่วนไม่หยุด เพราะคิดว่าพ่อจะถูกฆ่าล้างหนี้ไม่ก็ถูกคนตามจับ“ไปให้พ้น ที่นี่ไม่มีคนชื่อเลิศ” “ฮึๆ จะให้ฉันไปไหนล่ะ กว่าจะสืบพบก็หลายปีดีดักเชียว แกจำฉันไม่ได้แล้วหรือนายเลิศชัย ฝีมือการบริหารของแกยังเป็นที่กล่าวขวัญของเด็กรุ่นหลังเสมอ รวมทั้งศศิวิมลที่แกแย่งไปจากฉัน หากรู้ว่าแกตกต่ำขนาดนี้ ฉันจะไม่ยกนางฟ้าให้แกเด็ดขาด”“ฮึ! นี่แกคิดจะมาทวงสัญญาแล้วงั้นเรอะ มันเร็วเกินไปหรือเปล่าไอ้แห้ง”“หึ! ไม่ต้องมาอ้างโน่นอ้างนี่ ที่แกหลบหนีมาตลอดเกือบยี่สิบปีก็เห็นชัดแล้วว่าแกคิดไม่ซื่อ สัญญาก็ต้องเป็นสัญญา แกอย่าคิดบิดพลิ้ว”“แต่ไอ้แก้วมันยังเด็ก”“จะเด็กไม่เด็กก็ไม่เกี่ยวแล้ว ไหนล่ะลูกแก ไปตามตัวมาพบฉันเดี๋ยวนี้” “พ่อ! พวกมันเป็นใคร มันทำอะไรพ่อ!” ทันทีที่ฉันพุ่งเข้ามา ชายผู้ไม่ได้รับเชิญก็ยิ้มกว้างผิดกับนายเล

“จะ...จับอะไรน่ะ ปล่อยฉันนะ!”ฉันปัดมือออกและร้องด่า แต่พวกเขาก็เอาแต่วัดขนาดสองเต้าของฉัน ทั้งบีบทั้งดึงหัวนมไปมา ใช้นิ้วสะกิดถี่ๆ“นมใหญ่ ทรงสวยดีมาก แบบนี้สิใช่เลย”“หัวนมแข็งแล้ว สีชมพูน่ารักจริงๆ”ริมฝีปากหนาจรดลงบนหัวนม ปลายลิ้นเขี่ยเบาๆ แล้วตวัดรับยอดเต้านั้นเข้าอุ้งปากร้อนผ่าวจ๊วบบ จ๊วบบ จ๊วบบ...“อะอึ่ก... อา....” พวกเขาปล่อยให้โนมเนื้ออวบอั๋นดีดเด้งออกมาจากเสื้อ สูดกลิ่นอายหอมหวานของสาววัยสิบแปดแล้วบีบคลึงหัวนมทั้งสองข้าง ดึงแล้วปล่อย ดึงแล้วก็ปล่อย เนื้อนมสาวก็เด้งดึ๋ง“ฮึๆ ดูสิ หัวนมชมพูของยัยนี่น่ารักมากเลย นมเป็นเต้าได้ทรงสวยซะด้วย แค่โดนบีบนมนิดหน่อยก็แฉะแล้ว เป็นไงเสียวมั้ยเอ่ย”“สะ...เสียวค่ะ อูยย ซี้ดด...”“ทั้งอวบทั้งอึ๋ม นมของเธอเด้งในปากฉัน จำตอนที่ฉันแยงนิ้วได้มั้ยคนสวย ร่องเธอคับตอดแน่น อยากรู้จังว่าจะรสหวานอร่อยมั้ย” นายภูผากระซิบ ใบหน้าคมเข้มคลุกเคล้าอยู่บนเต้าเปลือย“ยะ...หยุดนะ พ่อ พ่อช่วยด้วย” ฉันหันหน้าไปหาพ่อให้ช่วย แต่พ่อฉันกลับเฉยราวกับว่าเป็นหน้าที่ที่ฉันต้องยอมให้พวกเขาลูบไล้ ฉันดิ้นสู้สุดแรงถึงได้หลุดออกมาได้ แย่ที่สุด!“ไปหาที่เหมาะๆ แล้วถอดให้ฉันด

“เออ ตอนนี้เขาก็มาทวงสัญญาแล้ว โชคดีน้ำแตกรัวๆนะไอ้แก้ว” “พ่อเป็นบ้าไปแล้วเหรอ! พ่อก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ ทำไมพ่อทำกับฉันแบบนี้! ฉันจะไม่มีวันยอมทำตามสัญญาบ้าบอคอแตกของพ่อโรคจิตเด็ดขาด”พวกเขาทั้งหมดเงียบ ปล่อยให้ฉันร้องไห้จนพอใจ ลูกชายคนรองของลุงจึงปลอบด้วยน้ำเสียงแสนจะเย็นชาตามประสานายแพทย์ “อย่าร้องไห้ มันน่ารำคาญ ให้ตายสิ” “นั่นสิ งุ้งงิ้งๆน่ารำคาญ สู้ร้องครางเสียวๆดีกว่า” นายภูผาปากหมาตามเคย ทำเอาฉันน้ำตาแห้ง ด่ากลับแทบไม่ทัน “ไอ้บ้าเอ๊ย” “พวกฉันก็ไม่ได้สมัครใจหรอกนะ รู้ไว้ซะด้วย ถ้านมเธอไม่ใหญ่ ฉันก็ไม่แลหรอก” นายภูผากอดอก สบถเชอะไม่หยุด ส่วนนายแทนคุณ นักบริหารจบใหม่ส่งยิ้มให้ฉัน “ตอนแรกที่รู้ก็ตกใจเหมือนกัน แต่ถ้าปี้เธอแล้วได้มรดกพันล้าน ฉันก็โอเค” ปากคอแต่ละคนน่าตบด้วยรองเท้าแตะ“พอจะได้ยินที่เขาลือกันว่าจะมีนายทุนมาซื้อที่ดินละแวกนี้ทั้งหมดไหม” ลุงพลเอ่ยถามฉัน“เคยค่ะ ได้ยินจาก...” ฉันบุ้ยปากไปที่นายไบค์เกอร์ผมแดง ไม่อยากจะเรียกชื่อให้เสียปาก “ได้ยินว่ายังหาเจ้าของที่ดินไม่เจอ”“เจอแล้ว”“ใครหรือคะ”“ก็หนูแก้วไง”