All Chapters of มรดกตัณหา: Chapter 1 - Chapter 10

บทนำพวกเขาบังคับให้ฉันเลือกว่าใครกันแน่ที่สมควรจะได้เป็นเจ้าของตัวฉันแต่ฉันเลือกอะไรไม่ได้เลย...ฉันพูดอะไรไม่ได้... ในเมื่อพวกเขาล้วนแล้วแต่ผูกพันกับฉันอย่างลึกซึ้ง การพบกันครั้งแรกของพวกเราอาจจะไม่น่าประทับใจเลยสักนิด แต่ฉันก็ค้นพบว่าฉันมีใจให้พวกเขาทั้งสามคน ฉันเลือกใครคนใดคนหนึ่งแล้วทิ้งอีกสองคนไปไม่ได้จริงๆ“ของแบบนี้มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับขนาดอย่างเดียว แต่ขึ้นอยู่กับความอึด ผู้หญิงเขาถึงจะติดใจ”“อึ่กก... อ่อกก... อ่อกก...” ท่อนเอ็นลำอวบและมีส่วนหัวบานใหญ่สีชมพูกำลังกระแทกอยู่ในอุ้งปากของฉัน เจ้าของลำหอกแสนแข็งชันนี้เป็นคนที่พรากความบริสุทธิ์ของฉัน บังคับให้ฉันตอบสนองความใคร่ครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันควรจะเกลียดชังผู้ชายคนนี้ แต่ฉันกลับดูดเลียอย่างเมามันส์ บางจังหวะเขาก็อัดโยก ใช้อุ้งปากน้อยๆ แสนฉ่ำชื้นรีดเค้นน้ำกาม“ซี้ดด... อูวว... โม้กเก่งขึ้นอีกแล้วนะ ดีมาก ฉันจะแตกแล้ว” ร่างกำยำร้องครวญครางดังกระเส่า มัดกล้ามของเขาร้อนฉ่า หยาดพรมไปด้วยเหงื่อเม็ดโต เพราะตั้งแต่บ่ายจวบจนค่ำ เขายังคงบดอัดเข้าใส่ฉันโดยไม่มีทีท่าว่าจะอิ่มหนำ ยิ่งเขาใกล้จะน้ำแตกก็ยิ่งเด้าเอวหมุนควงไปมา ร่างทั้งร่างเ

บทที่ 1 เด็กใหม่ “ดูสิ! หล่อเข้มจังเลยเธอ โรงเรียนเรามีผู้ชายมาเข้าเรียนได้ตั้งแต่เมื่อไหร่อ่ะ เด็กใหม่คนนั้นชื่ออะไรวะ แหม... ท่าทางยังกับแบดบอยเลย แกดูๆ” สาวคนหนึ่งกระแทกไหล่เพื่อนไม่ยั้งด้วยความตื่นเต้น พลางพยักพเยิดให้หันไปดูเป้าหมายที่ใส่ชุดพละ นั่งเอนพนักพิงเก้าอี้ในห้องเรียน“ชื่อแก้ว แต่ใครๆ เรียกไอ้แก้ว”“อ้าว เป็นผู้หญิงเหรอ”“เอ้า อีนี่ ผู้หญิงแน่นอน ไม่งั้นจะมาเข้าเรียนโรงเรียนหญิงล้วนได้ไง คนในตลาดบอกว่าไอ้แก้วกับพ่อเพิ่งย้ายมาอยู่ชุมชนหวงหลี พ่อทำงานในอู่ซ่อมรถ ส่วนไอ้แก้วทำงานในร้านสะดวกซื้อ แต่ท่าทางครอบครัวนี้แปลกๆ หลบๆ ซ่อนๆ ไม่รู้ว่าหนีหนี้มารึเปล่าเถอะ”“ฮิๆ น่ารักออก แปลกใหม่ดี สาวทอมหน้าใหม่กับสาวสวยไร้เดียงสาอย่างฉัน แรกๆก็จะไม่ถูกชะตากัน แต่ผ่านไปเขาก็จะมารักฉัน เหมือนในนิยายที่เพิ่งอ่านเป๊ะเลย”เพื่อนที่นั่งอยู่ใกล้ๆ แต่ละโต๊ะทำเสียงแหวะส่งมาเป็นทอดๆ ให้เจ้าหล่อน พร้อมไล่ให้คุณเธอไปเช็ดคราบน้ำหมากก่อน เพียงวินาทีแรกที่ครูพาฉันซึ่งเป็นนักเรียนคนใหม่มาปรากฏตัวที่หน้าห้องเรียนแล้วยกมือไหว้สวัสดีทุกคน ก่อนจะเดินไปนั่งเงียบคนเดียว ทุกคนก็ให้ความสนใจฉันก

ช่วงเย็นหลังเลิกเรียน ฉันจะกลับบ้านไปนอนพักเอาแรงแล้วค่อยไปเข้าทำงานที่ร้านสะดวกซื้อใกล้บ้านช่วงสามทุ่มถึงหกโมงเช้า แต่ส่วนใหญ่ก็งานลากยาวไปถึงแปดโมงทุกที งานหนัก ค่าแรงน้อย แต่ฉันก็ไม่มีทางเลือกมากนัก“แก้ว เมื่อไหร่ถึงจะมีแฟน อายุป่านนี้แล้วยังหาไม่ได้อีกเหรอ”ฉันมักจะถูกถามเช่นนี้เสมอ และคนถามก็จะหัวเราะต่อท้าย ดูจะพอใจที่ได้ข่ม ฉันพยายามไม่สนใจเพราะไม่อยากจะเก็บมาใส่ใจ ด้วยฐานะทางบ้านที่ไม่ได้สุขสบาย ต้องหาเช้ากินค่ำเหมือนคนอื่นๆ ในละแวกบ้านเดียวกัน ชีวิตวัยรุ่นของฉันโสดสนิท แห้งสะเด็ดน้ำ คิดแต่หาเงินอย่างเดียวก็เหนื่อยแล้ว“ฉันเพิ่งจะอายุสิบแปด จะรีบมีแฟนไปทำไม”“ไม่ลองหาเสี่ยเลี้ยงดูล่ะ ยัยลูกปลาที่อยู่กะบ่ายอ่ะ ตอนนี้สบายไปแล้ว มีเสี่ยส่งเรียน นอนคอนโด มีเงินให้ใช้สบายๆ ผูกปิ่นโตกันอาทิตย์ละสามวัน”“หมายความว่าไงผูกปิ่นโต”“ก็หมายถึงเสี่ยเขาจะมาปี้แกอาทิตย์ละสามครั้งไง สบายมั้ยล่ะ ลองดูก็ไม่เสียหายนี่”“ไม่เอาอ่ะ ฉันไม่อยากขายตัว”“ไม่ใช่ขายตัว แต่เขาเรียกว่าแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็ทำกันทั้งนั้น แค่จะบอกหรือไม่บอกกันเท่านั้นแหละ” พวกเพื่อนร่วมงานที่เป็นสาวๆ พากันหั

“หยุดนะ ไม่งั้นฉันจะร้อง” ฉันกระซิบขู่“ถ้าไม่อายก็ร้องเลย” เขาท้าทายพร้อมกับขยับนิ้วอย่างช่ำชอง ถูไถและถ่างนิ้วให้กลีบเนื้อแบะอ้าไปมาจนเป้าอันเดอร์แวร์เริ่มแฉะเยิ้ม “หอยเธอตอดแรงดีจัง แค่นิ้วยังแน่นเลย สดซิง”“ซี้ดด... อ๊าๆๆ เอานิ้วนายออกไปนะ” ฉันกระตุกไปตามจังหวะจ้วงนิ้ว ซึ่งมีแต่จะร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ฉันควรจะหยุดแต่ฉันกลับแอ่นสะโพกเข้าหา น้ำหวานไหลเยิ้มแจะๆๆๆๆๆๆๆๆ“อูยย... ซี้ดด... อย่าเอานิ้วมาแยง”ร่างสูงใหญ่จับฉันหันหน้าเข้าหากระจกตู้แช่เครื่องดื่ม หลบมุมกล้องวงจรปิด และให้เพื่อนเขาดูชัดๆว่านิ้วของเขาซอยฉันยังไง ฉันกระตุกเสียว กลีบร่องถูกแหวกอ้าให้นิ้วร้อนๆ เข้ามาชักเข้าออกอย่างเมามันส์ ยิ่งซอยร่องสีชมพูคับแน่นก็ยิ่งคายน้ำหวานออกมา“อ๊าๆๆ ไม่ไหวแล้ว จะแตกแล้ว อูยย.. เสียวหอยจังเลย”“ยอดเยี่ยม ยัยทอมแฉะไวดีจัง แค่นิ้วก็แน่นไปหมด ตอดนิ้วตุบๆเชียวนะ เอ้า พูดสิว่าหนูเป็นทอม แต่ตอนนี้เงี่ยนค.ยมากค่ะ หึๆ”“สุดยอดเลยครับคุณภูผา โดนนิ้วคุณภูผาเข้าก็แฉะใหญ่แล้ว” เพื่อนของเขายืนบังกล้องวงจรปิดให้แล้วมองฉันโดนล้วงหอยตาไม่กะพริบ เป้ากางเกงของทั้งสองคนตุงแข็ง“ซี้ดดด.. อา... หยุดเถอะ...” น้ำ

“พ่อหมาร้องไห้อยู่ ลูกหมาอย่างเอ็งจะไม่มาดูเลยเหรอวะ”“จะดูไปทำไม รำคาญ! วันๆเอาแต่ร้องไห้หาเมีย ต่อให้ร้องทั้งชาติ แม่ก็ไม่กลับมาหรอกนะ หยิบไขควงเบอร์สิบให้หน่อย” พ่อบังเกิดเกล้าส่งให้ตามบัญชาทันที แต่เขวี้ยงไป“ปากดีนักนะ ซ่อมต่อให้เสร็จแล้วไปหุงข้าว ทำกับข้าวด้วย ข้าอุตส่าห์ฝากงานให้ โดดงานมาอีกแล้ว” สองพ่อลูกจ้องตากันดุเดือด ผู้เป็นพ่อก็ดีดนิ้วใส่หน้าผากลูกสาวไปเต็มแรง“ผมเริ่มยาวแล้ว ทำไมไม่ไปตัด”“ต่อจากนี้ฉันจะไว้ผมยาว”“คิดจะทำตัวใจแตกแล้วงั้นรึ ไว้ผมยาวแล้วมันเปลืองแชมพู”“โอย! พูดงี้ก็สวยสิพ่อ ฉันเป็นผู้หญิงจะไว้ผมยาวแค่นี้ก็หาว่าใจแตกเลยเหรอ แค่แชมพูยังไม่มีปัญญาซื้อ ไอ้ที่ฉันอดหลับอดนอนลำบากอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะใคร วันนี้เวรพ่อหมาทำอาหารไม่ใช่เหรอ ไม่ต้องมั่วนิ่มโยนงานมาให้ลูกหมาเลย เมื่อวานไม่ใส่ยาเบื่อให้กินก็บุญเท่าไหร่แล้ว”“อ้าว! พูดแบบนี้ ขอต่อยสักทีเถิดไอ้ลูกหมา”“เอาเด้ มาเลย นึกว่าจะกลัวเหรอ” ฉันถลกแขนเสื้อขึ้นเพราะไม่อยากให้มันเปื้อน ส่วนนายเลิศก็ถอดเสื้อออก เหลือแต่กางเกงขาก๊วยกับพุงเหี่ยวๆ เพื่อนช่างซ่อมคนอื่นต่างส่ายหน้าระอา ไม่มีใครคิดห้ามปรามสักคน เพราะผ่านไป