YNA POVThe coldness inside the conference room was nothing compared to the freezing sensation creeping into my bones. Nakatayo lang ako dito, nasa gitna ng lahat ng mata na nakatingin sa akin na parang isa akong pinakamasamang tao sa buong mundo. The room smelled of expensive leather, coffee, and tension—thick, suffocating tension na parang unti-unti na akong nilulunod.Around me, ang mga taong tinuring kong pamilya dahil sa kanya, ngayon ay nakatingin nang may galit at pagkadismaya. Ang ilan ay bumubulong, ang iba ay nakatingin nang masama. Pero sa lahat ng presensyang naririto, isa lang ang matindi kong nararamdaman. Siya.Lucas.Nakatayo siya sa tapat ng malaking glass window, nakatalikod sa akin habang nakatingin sa maaliwalas na tanawin ng siyudad. Ang kanyang mga kamay ay nakasuot sa kanyang bulsa, at ang tindig niya ay kasing lamig ng panahon sa labas. Ito ang lalaking minahal ko ng buong puso sa loob ng tatlong taon. Ito ang lalaking nangako sa akin ng walang hanggan. Ito an
Última atualização : 2026-04-28 Ler mais