All Chapters of ดวงใจพยัคฆา: Chapter 31 - Chapter 40

วันถัดมา 13 เมษายน 256x ช่วงเช้า 08.25 น.แน่นอนว่าในช่วงเช้าของวันถัดมาข่าวที่กำลังเป็นประเด็นอยู่ในตอนนี้คงหนีไม่พ้นข่าวการเสียชีวิตของหนึ่งในหุ้นส่วนบริษัท PM Jewelry และผู้บริหารหนุ่มบริษัทจิวเวลรี่แห่งหนึ่งของประเทศตามสถานีโทรทัศน์ได้มีการรายงานข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ รวมทั้งสื่อสำนักพิมพ์ต่างๆ ก็ลงข่าวหน้าหนึ่งเกือบทุกฉบับและเทรนด์ในลวิตเตอร์ก็ขึ้นอันดับหนึ่งของประเทศไปแล้วเช่นเดียวกันนักข่าวสาวได้รายงานว่าคุณอนันต์และลูกสาวร่วมมือกับคุณทัพฟ้าผู้บริหารบริษัทจิวเวลรี่แห่งหนึ่งได้ลงมือขโมยเครื่องเพชรที่มีมูลค่าหลายร้อยล้านบาทที่เป็นตัวไฮไลท์ของงานเปิดตัวเครื่องเพชรและเครื่องประดับของบริษัทที่ผลิตนำเข้าและส่งออกจิวเวลรี่อันดับหนึ่งของประเทศอย่าง PM Jewelryทั้งสามได้วางแผนลงมือเข้าไปขโมยเครื่องเพชรในห้องที่มีการเฝ้าระวังโดยอาศัยความที่คุณอนันต์เป็นคนเก่าคนแก่ของบริษัททั้งยังเป็นหนึ่งในหุ้นส่วนลงมือก่อเหตุขึ้น ส่วนสาเหตุที่ทำให้ลงมือก่อเหตุนั้นคือคุณอนันต์ได้ติดหนี้การพนันเป็นจำนวนเงินหลายล้านบาทนอกจากนี้ทรัพย์สินทั้งหมดของครอบครัวคุณอนันต์ทางตำรวจได้ทำการยึดทรัพย์ทั้งหมด เนื่องจา

ห้องอาหารของโรงแรมภายในห้องอาหารสุดหรูของโรงแรม บนโต๊ะขนาดใหญ่เต็มไปด้วยอาหารมากมายวางเรียงจนเต็มโต๊ะ ห้องอาหารกว้างขวางปราศจากเสียงรบกวนจากคนภายนอกและให้ความเป็นส่วนตัวแก่คนที่อยู่ภายใน"เอาละครับ ผมขอขอบคุณพวกคุณทุกคนที่ทำให้งานในครั้งนี้ผ่านไปได้ด้วยดี" พูม่ากล่าวขอบคุณพลางมองไปรอบ ๆ ตัว"ทางเราต้องขอบคุณคุณพูม่าที่เลือกให้โอกาสร้านขนมของเราได้มาอยู่ในงานใหญ่ขนาดนี้ ขอบคุณค่ะ" อัญชันยกมือไหว้พูม่าด้วยความนอบน้อม เมื่อคืนเธอได้ยินบรรดาแขกในงานกล่าวชมขนมของเธอจนพวกเธอนั้นยิ้มจนปากแทบจะฉีก"ขอบคุณค่ะ / ขอบคุณครับ" เด็ก ๆ ที่อายุน้อยสุดในห้องทั้ง4คนยกมือไหว้และพูดขึ้นพร้อมกัน"หลังจากนี้ทางร้านคงวุ่นน่าดูเลยนะครับ" ไทเกอร์พูดขึ้น"นั่นสิคะ ลูกค้าคงเข้ามาเยอะแน่เลย" เฌอลินเอ่ยขึ้น ใบหน้าหวานประดับไปด้วยรอยยิ้มจนคนที่อยู่ข้างๆ ต้องหันมามองแล้วอดที่ยิ้มตามไม่ได้"หวังว่าเราจะได้ร่วมงานกันอีกนะครับ แต่ว่าตอนนี้เริ่มหิวแล้วสิ เรามาทานอาหารกันก่อนดีกว่าหรือเปล่าครับ อาหารเต็มโต๊ะไปหมด" จากัวร์ผายมือไปยังโต๊ะที่มีอาหารวางไว้ เพื่อบอกให้ทุกคนลงมือทานอาหารได้เลย"เฌอครับลองทานนี่นะ อันนี้อร่อย

แกร๊ง!เป็นเฌอลินที่ยกแก้วของตัวเองขึ้นชนแก้วของสาวคนนั้นแทน พร้อมส่งรอยยิ้มหวานที่ไม่ได้ไปถึงดวงตาให้ ดวงตาหวานสบตากับสาวคนนั้น พลางยกแก้วขึ้นดื่มจนหมด ทำให้อีกฝ่ายแสดงใบหน้าบูดบึ้งออกมา ก่อนจะหันหลังเดินกระแทกเท้าออกไปด้วยความหงุดหงิดจะมาหงุดหงิดอะไร คนเขามีแฟนอยู่แล้วยังจะเดินเข้ามาหาอีกนะ!เฌอลินหุบยิ้มลงทันทีที่สาวคนนั้นหันหลังเดินออกไป ในใจรู้สึกร้อนรุ่มด้วยความหึงหวงคนร่างสูง ใบหน้าหวานเรียบตึงขึ้นมาเล็กน้อย ขยับบั้นท้ายชิดหน้าท้องแกร่ง แผ่นหลังแนบชิดหน้าอกหนามากขึ้น จนพูม่าที่เห็นแบบนั้นกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่อยู่เมื่อได้เห็นแมวน้อยกำลังหึงหวงเขา"แหม ๆ เมียหวงนี่ยิ้มหน้าบานเป็นจานข้าวหมาเลยนะมึง" ไทเกอร์เบะปากด้วยความหมั่นไส้"ไม่มีเมียคอยหวง ก็อย่าพูดมากครับ เหม็นน้ำลาย""กูอยากจะต่อยหน้ามึงจริง ๆ นะ หมั่นไส้ฉิบหายเลย"พูม่าไม่ได้สนใจสิ่งที่จากัวร์พูดออกมา จมูกโด่งหันไปคลอเคลียแก้มนุ่มอย่างอารมณ์ดี และยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไรต่อ เสียงใส ๆ ก็ดังขึ้นอีกครั้งที่โต๊ะของเขาพร้อมกับร่างบางของหญิงสาวในชุดเดรสสีดำเช่นเดียวกับเฌอลิน"พูม่า! พูม่าจริง ๆ ด้วย" เสียงใสเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น

"....""เอ๋? ถ้าเข้ากันได้ดีขนาดนั้น ทำไมถึงเลิกกันล่ะคะ?" เฌอลินรีบเอ่ยถามอีกครั้งเมื่อเห็นอีกฝ่ายนิ่งไป"เพราะโรสต้องไปต่างประเทศน่ะค่ะ เราเลยต้องจำใจเลิกกันไปก่อน" โรสทำหน้าเศร้า ช้อนตามองหน้าพูม่าพลางส่งสายตาให้อย่างมีเลศนัย"หือ? ถ้าแค่ไปต่างประเทศไม่น่าจะมีปัญหาสำหรับทายาทภูวรินทร์เมทีที่ร่ำรวยเป็นหมื่น ๆ ล้านนะคะ" เฌอลินถามด้วยน้ำเสียงสงสัย ก่อนหันไปถามร่างสูงด้านหลังของตัวเอง "ถ้าเฌอต้องไปต่างประเทศ เฮียจะเลิกกับเฌอหรือเปล่าคะ?""ทำไมเฮียต้องเลิกด้วยล่ะครับ ค่าตั๋วเครื่องบินแค่ไม่กี่บาทไม่เป็นปัญหากับเฮียเลย เฮียสามารถไปหาหรือไปอยู่กับเฌอเลยก็ได้นะ" พูม่าตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง ต่างประเทศก็แค่หน้าปากซอยสำหรับเขา"เห็นไหมคะ เฮียพูม่าสามารถบินไปหาได้ตลอดด้วยซ้ำ แปลกจังที่เลิกกันด้วยเหตุผลนี้" เฌอลินเอียงคอดทำสีหน้าเล็กน้อย สายตาหวานจ้องเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย "หรือว่าเลิกกันด้วยสาเหตุอื่นเหรอคะ ฐานะ? เวลาไม่ตรงกัน? การงาน? หรือว่านอกใจ?""...!""ฮ่า ๆ อุ๊บ! ขอโทษครับ พอดีเมื่อกี้ผมเห็นคนล้มแรงมากเลยครับ" มังกรหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อเฌอลินพูดจบ พลางมือยกป

ใบหน้าคมซุกไซ้ซอกคอขาวหอม ปากหยักพรมจูบพลางขบเม้มสร้างสีรอยกุหลาบไปทั่วบริเวณที่ลากผ่าน มือหนานวดเฟ้นก้นอวบแน่นทั้งสองข้างอย่างมันมือ"ใครที่มันจะเข้ามาแทรกกลางระหว่างเรา เดี๋ยวเฮียส่งมันลงนรกไปเอง ดีไหมครับ""เฮียพูม่า! ยังจะพูดเล่นอีกนะคะ" เสียงหวานติดหงุดหงิดเล็กน้อย"เฮียอยากให้เฌอเชื่อใจเฮียนะครับ เฮียมีเฌอแค่คนเดียว""ก็ลองดูถ้าเฮียไปมีคนอื่น เฌอจะ.. ตัดทิ้งให้หมดเลย!" เสียงหวานกดต่ำลง พลางสบตาคมอย่างแน่วแน่กับสิ่งที่ตัวเองพูด"ถ้าตัดแล้ว.. เฌอจะใช้อะไรล่ะครับ""คนลามก!"เสียงหวานแหวขึ้นเสียงดัง ใบหน้าหวานแดงก่ำด้วยความเขินเมื่อได้ยินประโยคลามกจากปากร่างสูง ส่วนเจ้าตัวการนั้นหัวเราะขำขันราวกับเรื่องตลก จนเธออดหมั่นไส้ไม่ได้ มือบางจึงตีลงบนอกแกร่งไปทีหนึ่ง"เฮียชอบเวลาเฌอหึงนะ ..โคตรเร้าใจเลยเมื่อกี้ ดูสิ เฌอกัดปากเฮียจนแตกเลยนะ ชอบแบบรุนแรงก็ไม่บอกนะตัวเล็ก"น้ำเสียงทุ้มเอ่ยกระเซ้าเย้าแหย่ร่างบางพลางขยับใบหน้าเอียงมุมปากให้คนบนตักดู สายตาหวานที่กำลังจดจ้องรอยแตกที่มุมปากเขาอย่างจริงจังจนเป็นภาพที่น่าเอ็นดูจนเขาทนไม่ไหวต้องประกบจูบปากบางอีกครั้ง"อื้อ!""อืมม.."แม้ไม่ได้ตั้งตัวแ