Semua Bab พยศ(รัก)นายวิศวะ: Bab 11 - Bab 20

ตอนที่12 “สวยไม่เท่า เสือกอยากจะเป็นดาวคณะ คนที่โหวตให้ยัยนิ้งเนี่ย ใช้ตาหรือ หัวนิ้วเท้าดูยัยนั่นกัน สภาพ! เธอยังสวยกว่าตั้งเยอะ” ฉันพูดบ่น การโหวต มีรายชื่อมา 10 คน ฉันกับเอวาก็อยู่ใน 10 คน ยัยนิ้งคงเห็นคะแนนฉันกับเอวาสูงกว่าใครเลย จึงรีบเดินมาหาเรื่องนี่ไง ประสาท ฉันไม่เอาด้วยหรอก “ฉันเนี่ยนะสวย 5555 ใครช่างกล้าโหวตฉัน คนนั้นต้องไม่ปกติ” ยัยเอวาพูดยิ้ม “เธอสวยนะ ตาสวย ปากเล็ก จมูกเล็ก ตาโตๆ แก้มป่อง น่ารักดี” “อย่าชมเยอะ ฉันเขินนะ” “รำคาญ นี่ ยังเหลืออะไรอีกอ่ะ” ฉันกรอกตามองบนแล้วถามเอวา “อ๋อ ยังเหลือจับฉลากหาพี่รหัส” “เรื่องเยอะจริงๆ หิวแล้ว เอวา ร้านที่เธอแนะนำอยู่ไกลไหม” “ไม่ไกล อยู่แถวหอฉันเลย” “ดี เดี๋ยวเลิกแล้ว แวะไปคณะวิศวะกับฉันก่อน แล้วเราไปกินข้าวกัน” ฉันขับรถมาจอดลานจอดรถของคณะวิศวะ จากนั้น ฉันกับเอวา ก็เดินเข้าไปหาพี่สายฟ้าที่สาขา ฉันทักบอกพี่สายฟ้าแล้วจะมาหาเขา และพี่สายฟ้าก็บอกให้มาหาที่สาขาเลย “เมษา เธอไม่รู้สึกแปลก ๆ บ้างเหรอ” “แปลกยังไง” “คนมองมาที่เราเต็มเลยฉันว่าฉันรอข้างนอกดีกว่า” “สนใจทำไมเร็วจะได้ชวนพี่สายฟ้าไปร้านที่เธอแนะนำด้วย” ฉ

ตอนที่14 “สนใจไปต่อกับฉันไหม” “ไม่ดีกว่า” “เธอปฏิเสธฉันเหรอ!” “อ้าวก็เธอบอกให้ฉันกล้าที่จะปฏิเสธคนอื่น” “กับคนอื่นที่ไม่ใช่ฉันสิ เฮ้อ งั้นคืนนี้เราไปต่อกัน” “แต่ฉันไม่มีชุด” “งั้นไปบ้านฉัน พ่อกับแม่ต้องตกใจไม่น้อยแน่ที่ฉันพาเพื่อนไปบ้าน” “ทำไมต้องตกใจแค่พาเพื่อนไปบ้าน” “เพราะฉันไม่ไว้ใจใครไง ฉันไม่สามารถเปิดใจรับใครเป็นเพื่อนได้ แต่เธอไม่ใช่เพื่อนฉัน เราแค่บังเอิญอยู่ด้วยกัน แค่นั้นเอง” “อ๋อจ้ะ ยังไงเพื่อนคนนี้จะไปเที่ยวต่อกับเธอเอง” “ดีมาก รีบกินเถอะคืนนี้ฉันจะเนรมิตเธอ คิดแล้วสนุกจัง” หลังจากที่เรากลับจากร้านบุฟเฟ่ต์ฉันก็พาเอวามาบ้านเลย ยัยเอวาบอกอยู่หอคนเดียว ไม่จำเป็นต้องบอกใคร แต่เห็นว่าจะโทรไปหาพ่อกับแม่ก่อนเอวาเป็นเด็กต่างจังหวัด “เมษานี้บ้านเธอเหรอ” เอวาถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ยัยนี้ดูตื่นตาตื่นใจกับบ้านฉันมาก จริงๆ บ้านฉันมันก็หลังใหญ่จริง ๆ นั่นแหละ แต่มันคือบ้านของผู้รับเหมา พ่อฉันเปิดบริษัทรับเหมาก่อสร้างที่รับแต่งานใหญ่ๆ เช่น โครงการบ้าน หมู่บ้านหลังใหญ่ ถ้าบ้านตัวเองจะหลังใหญ่ก็ไม่แปลก “บ้านฉันสิ ลงได้แล้ว”ฉันเอ่ยบอกเพื่อนตัวเล็กที่ทำท่าทางตื

ตอนที่16 ฉันชี้ไปที่อีก3-4ชุดที่ฉันเอาออกมาด้วย เอวาค่อยๆ ไล่สายตาไปแต่ละชุดก็ได้แต่ทำตาละห้อยฉันบอกแล้วชุดที่ฉันเลือกให้อะดีที่สุด “ชุดนี้ก็ได้” ฉันเริ่มแต่งตัวแต่งหน้าทำผมนิดหน่อย แล้วก็เริ่มช่วยเอวา ฉันจับยัยนี้แต่งหน้าทำผมไม่ได้ทำอะไรมากเลย ยัยเอวามีใบหน้าที่ดูน่ารักจิ้มลิ้มตากลมโต ปากเรียวเล็ก จมูกโด่ง หน้าก็เนียนใสอย่างกับผิวเด็ก “ต่อไปนี้เธอเลิกใส่แว่นเถอะ ดาวคณะคนต่อไปต้องเป็นเธอแล้วแหละเอวา” ฉันเอ่ยชมเอวา “นี่! ใช่ฉันเหรอ อย่างกับคนละคนเลย ฝีมือแต่งหน้าของเมษาสุดยอดมากเลยเปลี่ยนจากผีกลายเป็นคนได้” เอวาพูดยิ้มแล้วมองตัวเองที่หน้ากระจก “ฉันไม่ได้ทำอะไรให้เธอเลย เธอน่ารักอยู่แล้ว 20.25 น.แหละ เราไปเที่ยวกัน” ฉันกับเอวาเดินกันไปขึ้นรถโดยมีลุงขับรถไปส่งพวกเราถึงผับ จริงๆ ฉันกับเอวาอายุยังไม่ถึง20เลยด้วยซ้ำแต่ไม่เป็นไร ถ้านับเป็นปีก็คงเข้าได้แหละ เพราะฉันเคยเข้าประจำ ข้างหน้าผับมีตรวจบัตรตลอด ผับED สายฟ้า ผมกำลังออกจากบริษัท ลุงเชนทร์ให้ผมมาดูงานให้ และตอนนี้กำลับขับรถไปยังผับEDแถวมหาลัย ไอ้พอร์ชเรียกไปนั่งคุยโปรเจ็กต์ ผมไม่เข้าพวกมันเลย ไปคุยโปรเจ็กต์จบในผับเสี

ตอนที่18 เอวาดูยังไม่เมาเท่าไหร่ถามเมษา เอาจริง ผมกำลังงงเลย เอวาดูดื่มไปเยอะมาก แต่ไม่เมาเท่าเมษาเลย “นี่ ก็เล่นประกาศตัวขนาดนั้นใครไม่เชื่อบ้าง เธอยังเชื่อเลย” เมษาชี้หน้าเอวา แล้วก็ชี้ออกไปทางข้างนอก “อื้ม ก็จริงแต่ว่าพอแล้วไหมเธอเมามากแล้วนะ” เอวาดึงแก้วออกจากมือเมษาแล้วยกเหล้าในแก้วดื่มเอง ผมเห็นปฏิกิริยาของเพื่อนๆ ดูตกใจไม่น้อย บุคลิกดูอ่อนหวานเรียบร้อย แต่เธอกลับดื่มเก่งมาก “เธอกินบ้างไหมอะ ทำไมดูปกติมากเลย” เมษาจับหน้าเอวาส่ายไปมาอย่างน่ารัก ผมปล่อยให้ทั้งคู่ดื่มจนพอใจ เพราะยังไงก็อยู่ในสายตาผม แล้วผมก็พาทั้งคู่มาส่งที่บ้านของเมษา “ม่าย เมาาาม่ายก๊าบบบบ เมษาไม่ม๊าวว” คนเมาเอ่ยเสียงโวยวาย “เข้าห้องก่อน” ผมรีบอุ้มเมษามาที่ห้องนอน โดยมีไอ้โซนที่อุ้มเอวามา รายนั้นไม่โวยวายเท่าเมษา กินเมาแล้วก็หลับไป แต่เมษาโวยวายจะไม่กลับอย่างเดียวเลย ....... ตั้งแต่วันที่ฉันไปเที่ยวกลับมาคืนนั้นก็ผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้ว คืนนั้นฉันไม่รู้ว่าฉันกับเอวากลับยังไง จนพี่สายฟ้าบอกถึงได้รู้ เมาไม่เอาอะไรเลยมันเป็นแบบนี้นี่เอง “เอวาเย็นนี้ไปหาพี่สายฟ้าที่คณะเป็นเพื่อนก่อนสิ” ฉันชวนเอวา

ตอนที่20 พี่สายฟ้าจับหัวฉันโยกเบาๆ อย่างเอ็นดูฉัน จากนั้นเขาก็ช่วยฉันจัดผมให้เข้าทรง “ก็ดีค่ะ งั้นเรากลับกันเถอะ เมษารู้สึกเจ็บๆ แผลแล้ว” ฉันเอากุญแจรถให้พี่สายฟ้าขับ เขาพาหาแวะร้านยาแล้วเราก็นั่งทำแผลในรถ จากนั้นพี่สายฟ้าก็พาไปหาอะไรกิน ฉันพาพี่สายฟ้ามาร้านชาบูที่มากับเอวารอบที่แล้ว แต่รอบนี้ต้องนั่งรอ เพราะเป็นช่วงที่คนเลิกงานกับนักเรียนนักศึกษาเลิกเรียนพอดี “ไปร้านอื่นไหมเราจะได้ไม่ต้องมานั่งรอ” “ไม่ค่ะ เมษาเคยมากินร้านนี้อร่อยมากๆ” “มากับใคร” “มากับเอวาค่ะ เอวาแนะนำร้านนี้เอง แต่อร่อยจริงๆ นะคะ” ฉันกับพี่สายฟ้านั่งรอไปสักพักพนักงานก็เรียกคิวเรา2คน ฉันจัดการสั่งๆ มาชุดใหญ่เลย ฉันกับพี่สายฟ้าคิดเงินแล้วก็พากันกลับบ้าน พี่สายฟ้ามาส่งฉันที่บ้านเลย “ช่วงนี้ไม่ได้เจอน้าแพรวดาวเลย”ฉันเอ่ยขึ้นพร้อมหันไปมองพี่สายฟ้า “หึ แม่พี่บ่นคิดถึงเมษาเหมือนกัน ไว้ว่างๆ ไปกินข้าวกับแม่พี่ไหม” “ไปค่ะ คิดถึงกับข้าวฝีมือน้าแพรวดาว อื้ม ว่าแต่พี่สายฟ้าจะกลับเลยเหรอคะ เข้าบ้านไปนั่งเลนกับเมษาก่อนสิ” “อื้ม พี่ไม่ต้องไปไหนแล้ว” “ดีจังเลยนานๆ พี่สายฟ้าจะว่าง” ฉันเดินเข้าบ้านพร้อม