พยศ(รัก)นายวิศวะ

พยศ(รัก)นายวิศวะ

last updateZuletzt aktualisiert : 15.05.2026
Von:  NsNsnamAbgeschlossen
Sprache: Thai
goodnovel18goodnovel
Nicht genügend Bewertungen
43Kapitel
631Aufrufe
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen

Teilen:  

Melden
Übersicht
Katalog
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

Zusammenfassung

ความรักหวาน

รักคนเดียว

พระเอกเก่ง

วัยรุ่น

รักวัยเด็ก

วิศวกร

ความรักครั้งแรก

แอบรัก

รักแรกพบ

คนเดียวที่จะหยุดการกระทำของฉันได้ก็คงมีแค่ พี่เขาเท่านั้น คนที่เป็นทุกอย่างให้สำหรับฉัน

Mehr anzeigen

Kapitel 1

ตอนที่1

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

Erweitern
Nächstes Kapitel
Herunterladen

Aktuellstes Kapitel

Weitere Kapitel
Keine Kommentare
43 Kapitel
ตอนที่1
ตอนที่1 หยิ่งบรื้น กึก เสียงรถหรูเคลื่อนตัวมาแล้วจอดอย่างแรงร่างเล็ก ส่วนสูง 162 ผมสีทองประกายยาวถึงหลัง ดวงตาดุคมที่แสนเย่อหยิ่ง ริมฝีปากอวบอิ่มแต่งตัวด้วยลิปสีพีช เธอจอดรถเดินเข้าบ้านด้วยความหงุดหงิด เธอกำลังอารมณ์ไม่ดีมากๆ“ทำไมกลับมาเร็วจังเลยลูก” หญิงสาววัยกลางคนเดินออกดูว่สเกิดเสียงดังอะไร“สวัสดีค่ะ”ฉัน เมษา เรียนอักษรศาสตร์ ปี 1เป็นคนสวยคม ความมั่นใจสูง หยิ่ง หงุดหงิดง่าย เอาแต่ใจ จะเรียกว่าคุณหนูเอาแต่ใจก็ได้ เพราะฉันไม่สนใจหรอก“ทำไมกลับเร็วจังเลยเมษา”“ปวดหัวค่ะ”“เป็นอะไรมากไหมลูก” แม่ฉันรีบถามฉันทันที“ข้ออ้างล่ะสิ กลับไปเรียน อย่ามาทำตัวเป็นเด็ก” พ่อฉันเดินมายืนข้างแม่แล้วกอดอกทำหน้านิ่ง ดูสิ มองฉันเหมือนจับผิดฉันอีกแหละ“พี่! / พ่อ” แม่และฉันเรียกขานพ่อออกมาพร้อมกัน“ลูกไม่ใช่เด็กนักเรียนแล้วนะ หัดโตได้แล้ว นี่ไม่พอใจอะไรมาอีกล่ะ ถึงได้หัวเสียกลับบ้านมา”“ไม่ได้เป็นอะไรคะ แต่ปวดหัว”“ปวดหัวของลูกมีเหตุผลอะไรมากกว่านี้ไหม”“เมษาไม่ชอบเพื่อนในห้องค่ะ”“เพราะว่า”“ก็แค่ไม่ชอบ ต้องมีเหตุผลด้วยเหรอคะ”“ต้องมีสิ ลูกจะไม่ชอบคนโดยไม่มีเหตุผลไม่ได้นะเมษา” แม่ของฉันพูดพร้อมจั
Mehr lesen
ตอนที่2
ตอนที่2 หาเรื่องใส่ตัว ฉันเดินมาหาอะไรกิน เพราะนี้คือช่วงพักเที่ยง ที่คณะมีของขายมากมาย ฉันไม่อยากขับรถออกไปกินข้างนอกเพราะเดี๋ยวบ่ายก็เรียนต่อ ฉันได้ข้าวมา 1 จานและหาที่นั่งได้แล้ว ฉันนั่งลงแล้วโทรหาคน ๆ หนึ่ง ที่กำลังอยากเจอ วันนี้ฉันยังไม่เจอเขาเลยนะ แต่โทรเท่าไหร่เขาก็ไม่รับสาย หรือ ยังไม่เลิกเรียน“ นี่ๆ เอวา พวกเราฝากซื้อข้าวกับน้ำด้วยนะ เดี๋ยวพวกเราจองโต๊ะให้ ”ยัยนิ้งกับเพื่อนคู่ขานี่อีกแหละ ไหนว่ารีบไปทำธุระ ทำไมมานั่งกินข้าวที่โรงอาหารคณะได้“ อื้ม ได้สิ พวกเธอนั่งจองที่รอเลย ” เอวา ตอบ เฮ้อ ยัยนี่ก็น่าหงุดหงิด ดูไม่ออกเหรอว่า พวกนี้กำลังหลอกใช้ตัวเองอยู่ เมษา อย่าไปยุ่ง ฉันได้แต่เตือนสติตัวเอง พอยัยเอวาเดินออกไป ยัย 2 คนนี้ก็นั่งคุยกันสนุกปาก แต่งหน้าเติมหน้า แต่งอีกนิดจะขึ้นแสดงงานงิ้วได้เลยนะ“ เฮ้อ มีคนคอยซื้อข้าว ซื้อน้ำให้มันดีจริงๆ”เพื่อนคู่ขาของยัยนิ้งพูด“ ใช่ไหมล่ะ ดาว ไหนจะงานที่อาจารย์สั่ง เรา 2 คนก็แค่ฝากให้ยัยเอวาทำ แค่นั้นก็จบ มีงานส่งพร้อมเพื่อน” ยัยนิ้งพูด“ นี่ๆมันมาแล้วมันมาแล้ว” ยัยดาวเพื่อนยัยนิ้งรีบพูด“ เอิ่ม เราไม่รู้ว่าพวกเธอจะกินอะไร เราเลยซื
Mehr lesen
ตอนที่3
ตอนที่3 แผลงฤทธิ์#สายฟ้าผมกำลังออกจากห้องเรียน ผมเห็นแล้วที่มีสายโทรเข้ามาหาผม 2 คน แต่ผมเรียนอยู่เลยไม่ได้รับสาย พออาจารย์ออก ผมก็กดโทรหา เมษาก่อนเลย แต่เธอไม่รับสาย ผมเลยเลือกที่จะโทรกลับหาอีกสาย ลุงเชนทร์พ่อของเมษาลุงเชนทร์ เป็นเจ้าของตึกที่แม่ผมเช่าอยู่ ผมกับแม่รู้จักกับครอบครัวของลุงเชนทร์มานานมาก‘สวัสดีครับลุงเชนทร์’‘อื้ม ตาสายฟ้า ยุ่งรึเปล่า’‘อ๋อ ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ เมื่อกี้ไม่ได้รับสาย พอดีผมเรียนอยู่ ลุงเชนทร์มีอะไรรึเปล่าครับ’‘เมื่อเช้าเมษา หัวเสียกลับมาจะไม่ยอมไปเรียนเลยมีปากเสียงกับลุง’‘ครับ เดี๋ยวผมไปดูเธอให้นะครับ ลุงเชนทร์ไม่ต้องเป็นห่วง’‘สายฟ้า ลุงฝากหน่อยนะ จะมีแค่เราแหละที่ปราบพยศยัยเมษาได้’‘ครับ’ลุงเชนทร์กดวางสายไป ผมก็โทรหาเมษาอีกครั้ง แต่เธอก็ไม่รับสาย“เฮ้ย ไอ้สายฟ้า ไปกินข้าวกันเถอะ” ไอ้อชิเดินมาเรียกผมผมกับเพื่อนเดินกันไปหาอะไรกิน ระหว่างทางผมก็พยายามติดต่อหาเมษาตลอด“เฮ้ย ช๊อตเด็ดจากคณะอักษรว่ะ” ไอ้พอร์ชพูดพร้อมกอดคอผมให้ดูคลิปกับมัน“ไอ้พอร์ชกูยุ่งอยู่” ผมพูดพร้อมดันตัวมันให้ห่างจากผม หางตาผมดันไปสะดุดกับคลิปในโทรศัพท์มัน คนที่อยู่ในคลิปไลฟ์สด เ
Mehr lesen
ตอนที่4
ตอนที่4 โดดเรียนฉันให้พี่สายฟ้าทำแผลให้ จากนั้นพี่สายฟ้าก็ให้ฉันเข้าเรียน เดี๋ยวนะ ฉันเจ็บตัวขนาดนี้ยังให้เข้าเรียนเนี่ยนะ เฮ้อ แต่จะเลือกอะไรได้ ถ้าพี่สายฟ้าโกรธ ฉันจะงานเข้าไง“ไหวไหมเมษา เดี๋ยวเราช่วยถือกระเป๋า”“ไม่ต้องเลย กระเป๋าฉันถือเองได้ นี่ มานี่สิเอวา ฉันอยากจะเตือนเธอนะ อย่าไว้ใจใคร อย่าเชื่อใจใครง่ายๆ แล้วอย่าทำตัวอ่อนแอ อย่าใจดีกับคนที่จ้องจะเอาเปรียบเรา เห็นไหมเพราะความใจดีของเธอ มันทำให้คนอื่นจ้องจะเอาเปรียบเธอ”“เข้าใจจ้ะ ขอบใจนะเมษา เราขอโทษด้วยที่ทำเมษาเจ็บตัว”“พอเลิกพูดเถอะ” ฉันกรอกตามองบนเมื่อเห็นยัยเอวาาทำหน้าเหมือนจะร้องไห้“เราจะรับผิดชอบเองโดยการเป็นเพื่อนกับเธอ”“ไม่จ้ะ จะมาเป็นเพื่อนหรือเป็นภาระ ฉันไม่ได้ว่างมาดูแลเธอตลอดหรอกนะเอวา”“โอเคจ้ะ ต่อจากนี้ฉันจะเป็นเพื่อนกับเธอ ต่อให้เธอจะปฏิเสธ” ยัยเอวาพูดยิ้ม“เฮ้อ ฉันว่าเธอเป็นคนน่ารำคาญมากนะ ทำไม ยัยนิ้งถึงอยากจะรู้จักกับเธอ เอ่อ แต่อย่างว่าแหละ พวกนั้นจะหลอกใช้เธอ”“ไม่เป็นไร ฉันโอเค” เอวาพูดยิ้มตาหยี ฉันถึงกับคิ้วขมวดกับท่าทางของยัยนี้“โอเคอะไรก่อน ชิ น่าหมั่นไส้”“อิอิ หิวรึเปล่า เมื่อกี้เธอยังไม่ได้กินอ
Mehr lesen
ตอนที่5
ตอนที่5 แนะนำตัว วันนี้ฉันรู้สึกสนุกมาก ๆ ถึงยัยเอวาจะพูดมากไปหน่อย แต่กับคนอื่นยัยนี้ขี้อายมาก แล้วออกจะเด๋อ ๆ ไปหน่อยก็เถอะ แต่พออยู่กับฉันมันเข้ากันได้แบบแปลก ๆ “ขอบใจมากนะเมษาที่มาส่ง เจอกันที่มหาลัยพรุ่งนี้นะ” ยัยเอวาพูดแล้วเปิดประตูรถลงไป ฉันก็ขับรถออกจากหอยัยยนี้เพื่อกลับไปมหาลัย ฉันนัดพี่สายฟ้าไว้แล้ว เอาจริงฉันกับ พี่สายฟ้า ไม่ได้เป็นอะไรกันนะ และฉันก็คิดว่าตัวเองไม่ได้คิดกับพี่สายฟ้าไปเกินกว่าพี่ชายแน่ ๆ แต่ที่ฉันติดเขา เพราะ มันมีแค่พี่สายฟ้าเท่านั้นที่ปกป้องและดูแลฉันได้ ฉันไว้ใจพี่สายฟ้า และก็เป็นพี่สายฟ้าที่หยุดความพยศของฉันได้ พ่อแม่ฉันไว้ใจพี่สายฟ้ามาก ทุกครั้งที่ฉันพยศพวกท่าน ก็เป็นพี่สายฟ้าที่มาจัดการฉันตลอด พี่เขาก็เหมือนพี่ชายฉัน พ่อแม่ฉันเอ็นดูพี่สายฟ้ามาก ยิ่งพ่อให้พี่สายฟ้ามาช่วยงานที่บริษัทช่วงนี้ด้วย มันก็แปลก ๆ ไหม แทนที่จะสอนฉันเพื่อไปรับตำแหน่งแทนท่านแต่กลับสอนงานพี่สายฟ้า แต่นั่นแหละ ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน แต่พี่สายฟ้ากับน้าแพรวดาวแม่ของพี่สายฟ้า สนิทกับครอบครัวเรามาก ๆ น้าแพรวดาวมาของเช่าตึกเพื่อเปิดสอนพิเศษนักเรียน พ่อเคยส่งฉันไปเรียนด้วยนะ พอจบมอปล
Mehr lesen
ตอนที่6
ตอนที่6 ฉันกับพี่สายฟ้ามาร้านอาหาร ร้านนี้ฉันเป็นคนเลือกเอง พี่สายฟ้าจะให้ฉันเลือกตลอด ต่อให้ฉันพูดว่าให้พี่เขาเลือกบ้างแต่สุดท้ายก็กลายเป็นฉันที่เลือก “อร่อยไหมคะ ถูกปากพี่สายฟ้าไหม” “อื้ม เราอ่ะ กินเยอะๆ เลยนะ” “ค่ะ พี่สายฟ้าก็กินเยอะ ๆ นะคะ จะได้มีแรงทำงานไงคะ” “งานไม่ได้หนักอะไรเลย” พี่สายฟ้าพูด “ตอนนี้พี่ทำงานอยู่ร้านไหนคะ” ฉันถามพี่สายฟ้า เพราะล่าสุดที่ถามไป พี่สายฟ้าทำงานอยู่ร้านส่งอาหาร และก็มีร้านอะไหล่รถอีก “ที่เดิมแหละ” “ค่ะ เออ เมษามีร้านชาบูแนะนำด้วยค่ะ ร้านนี้พี่ต้องชอบมากแน่ ๆ ไว่วันหลังเราไปกินด้วยกันนะคะ” ฉันกินข้าวกับพี่สายฟ้าบ่อยมาก คือ 1 อาทิตย์มี 7 วัน ฉันกินข้าวกับพี่สายฟ้าไปแล้ว 4 วันอ่ะ ฉันกับพี่สายฟ้ากินอิ่มเตรียมจ่ายเงิน ฉันกำลังจะเป็นคนจ่าย “นี่ครับ” พี่สายฟ้ายื่นเงินให้พนักงานก่อน “ทำไมไม่ให้เมษาจ่ายเองล่ะคะ” “พี่เป็นผู้ชายนะ จะให้เรามาจ่ายได้ไง” “ไม่เห็นเป็นอะไรเลยค่ะ เมษาอยากเลี้ยงพี่บ้างนี่คะ” “หึ วันหลังนะ ไปเถอะ กลับกัน” พอพนักงานเอาเงินทอนมาให้ เราก็ลุกเดินออกจากร้าน “ขับรถกลับบ้านดี ๆ นะ ถ้าถึงบ้านแล้วโทรมาบอกพี่ด้วย”
Mehr lesen
ตอนที่7
ตอนที่7 ฉันจึงแอบไปหอพักของแฟน แฟนฉันเป็นเด็กต่างจังหวัดที่มาเรียน จึงมาอยู่หอพัก เขาเป็นหนุ่มฮอตที่สาวๆ พูดถึง นี่คงเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ผู้หญิงค่อนข้างไม่ชอบเธอ ฉันไปที่หอพัก แต่ไม่ได้ขึ้นไปข้างบนหอนะ เพราะฉันคนนอก ไม่สามารถเข้าได้ ฉันจึงแอบซุ่มรอดู และในที่สุด คนที่เธอรอ ก็มาแต่เขาไม่ได้มาคนเดียว เขามาพร้อมกับเพื่อนเธอ 2 คน เพื่อนสนิทของเธอเดินจับมือกับเขาขึ้นหอพัก เธอพยายามห้ามตัวเอง ไม่ให้คิดมาก คงไม่มีอะไร เพราะยังไง พวกนั้นก็อยู่กันตั้ง 3 คน มันต้องไม่มีอะไร และ เธอพยายามใจเย็นแล้วกลับบ้าน วันต่อมาเธอก็ทำแบบเดิม เธอทำแบบนี้อยู่ 3วัน และผลคือ มันก็เป็นแบบเดิม ถึงแม้จะสลับกันมาเป็นคู่ หรือจะมา 3 คน เธอก็รู้เลย ว่ามันชัดเจนทุกอย่าง มันชัดเจนว่าพวกเขากำลังแทงข้างหลังเธอ เช้านี้ เธอมาโรงเรียนด้วยใจที่หดหู่มาก ถ้าเธอไม่ได้พี่ที่สนิทดึงสติเธอไว้ เธอคงอาระวาดไปแล้ว “สวยแต่โง่” “หึ ยังไม่รู้ตัวอีก” “หมั่นไส้อ่ะ” “ทำหน้าตาน่าตบ” ระหว่างที่เธอนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ในห้องเรียน เสียงนินทาก็ดังตลอด เธอไม่ใส่ใจ เพราะเพื่อนเธอกับแฟนบอกไม่ให้สนใจคำนินทา เธอเลยเลือกที่จะปล่อยผ่าน แต่
Mehr lesen
ตอนที่8
ตอนที่8 สายฟ้า ผมแยกกับเมษา คนของผมก็มารับทันที ตอนนี้ผมไม่ได้ทำงานที่ไหนทั้งนั้น พ่อของเมษาขอให้ผมเข้าไปช่วยงานที่บริษัท เงินที่มีใช้ก็คงมาจากงานที่ผมทำเนี่ยแหละ พ่อเมษาแบ่งเปอร์เซ็นให้สูงเลย แล้วตอนนี้ผมก็มีสิ่งที่กำลังทำอยู่ ผมกับเพื่อนใกล้เรียนจบแล้ว ปีสุดท้ายเลยจะเปิดบริษัท แค่คิดกันไว้ เพื่อนผมแต่ละคนก็ต้องเข้าไปช่วยงานของที่บ้าน ซึ่งผมไม่มี แต่ตอนนี้เหมือนลุงเชนทร์ต้องการให้ผมไปช่วยงานที่บริษัท ผมเต็มใจครับ ยังไงลุงเชนทร์ก็คือผู้มีพระคุณ “คุณสายฟ้า จะเข้าไปดูงานไซต์งานตอนนี้เลยเหรอครับ”คนของผมที่มารับเอ่ยถาม “ครับ ว่าแต่ติดต่อคุณลุงได้รึยังครับ” “ยังครับ น่าจะจัดการเรื่องนี้อยู่” “ครับ แวะคอนโดเอาเอกสารก่อนนะครับ”ผมพยักหน้าอย่างเข้าใจ “ผมเอามาเรียบร้อยแล้วครับ” คนของผมยื่นเอกสารมาให้ จริง ๆ ผมเข้ามาช่วยงานที่บริษัทลุงเชนทร์ตั้งแต่อยู่ ปี 2 แล้ว ลุงเชนทร์ แบ่งเปอร์เซ็นต์จากงานให้ตลอด จนผมมีเงินเก็บซื้อคอนโด ซื้อรถ แต่ที่ไม่บอกเมษาเพราะ เธอยังเด็ก มันมีอะไรหลายอย่างที่เธอไม่สมควรรู้เลย ผมอยากให้เธอสดใสแบบนี้ตลอดไปและอยู่ข้างๆ ผมก็พอ ไม่อยากให้เธอเจอกับเรื่องเลวร้า
Mehr lesen
ตอนที่9
ตอนที่9 วันหนึ่งฝนตกหนักมาก แล้ววเมษามาถึงที่เรียนพิเศษก่อนใครเลย คนขับรถพาเมษามาส่งไว้แล้วก็กลับ โดยปล่อยให้เมษาอยู่เดียว ทั้ง ๆ ที่แม่ผมยังไม่มา แล้วฝนเริ่มตกหนักขึ้น ลม และฟ้าเริ่มแรง วันนั้นเป็นวันที่ผมเลิกเรียนเร็ว ปกติผมจะมาหาแม่ตอนเลิกสอนแล้ว แต่วันนี้ไม่รู้ทำไม ผมถึงรีบมา แต่ผมคิดแค่ว่ายังไงก็ต้องมา มาถึงไฟทั้งตึกดับหมด เพราะหม้อแปรงหน้าตึกระเบิด ลมแรงขนาดพัดประตูกระจกแตกหลายบาน ผมเดินดูสำรวจความเสียหายเรื่อยๆ แล้วก็เจอกับกระเป๋านักเรียนของเมษาวางอยู่ในห้อง แต่ไม่เห็นเธอ ผมรีบตามหาเธอทั่วทุกห้องของตึกนี้ เสียงกรี๊ดดังมาจากชั้น 2 ผมรีบวิ่งไปดู เจอเมษานั่งคุดคู้อยู่ที่พื้น หน้าซบกับขาตัวเอง ผมรีบเข้าไปโอบกอดเธอ เมษาดูกลัวและตกใจจากเหตุการณ์นี้มากๆ หลังจากเหตุการณ์ เมษาก็เปิดใจให้ผม พูดคุยกับผมมากขึ้น จนเธอติดผมมาถึงทุกวันนี้ “ผมไม่คิดว่าคุณสายฟ้าจะมาเอง” หัวหน้าคนงานรีบเดินมาต้อนรับผม เมื่อผมลงจากรถ “เป็นผมน่ะดีแล้วครับ ถ้าเป็นคุณเชนทร์พวกคุณจะแย่ได้” ผมพูดเตือนหัวหน้าช่าง ที่วันนี้ทำงานพลาดกัน ผมเริ่มคุยงานกับหัวช่างทันที เมื่อผิดก็แก้ไข ลุงเชนทร์ให้ผมมาดูงานแทน ส่วนท่า
Mehr lesen
ตอนที่10
ตอนที่10 1 อาทิตย์ต่อมา ฉันมาเรียนได้ หนึ่งสัปดาห์แบบงง ๆ อาทิตย์เป็นช่วงรับน้องแล้ว เฮ้อ ไม่เข้าก็ไม่ได้ เดี๋ยวจะเด่นไปอีก หาว่าเรื่องเยอะ สุดท้ายฉันจำใจต้องเข้ารับน้อง “นี่ เมษา ตื่นเต้นไหม” เอวาถามฉันด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ยัยนี้ตื่นเต้นอะไร นั่งยุกยิกไม่อยู่เฉยเลย “ตื่นเต้นอะไร” “รับน้องไง อุ้ย ตื่นเต้นอ่ะ” “เยอะไปแหละ จะตื่นเต้นอะไรแค่รับน้อง” “เมษา แต่เราจะได้เจอเพื่อนต่างสาขาอีกเยอะเลยนะ” “นี่ เธอจะเป็นเพื่อนฉัน หรือ จะเป็นเพื่อนคนอื่น” “เพื่อนเมษาสิ ยังไงเมษาก็ที่หนึ่งในใจเราอยู่แล้ว” “อะอื้ม นี่เอวา เสร็จรับน้องเราไปกินชาบูร้านเดิมกันไหม” ฉันพูดชวนเอวา “หื้ม ไม่เอาอ่ะ วันนี้เรามีร้านของกินใหม่แนะนำเธอ” “จริงเหรอ อร่อยแน่นะ” “แน่นอน เธอต้องชอบมาก แน่ ๆ ” “จัดไปฉันเลี้ยงเองรอบนี้” ระหว่างที่ฉันคุยเล่นกับเอวาก็มีเสียงเรียกพวกเราขึ้น “น้อง 2 คน มั่วแต่คุยกัน พวกพี่อธิบายอะไรเข้าใจรึเปล่า” รุ่นผู้หญิงพี่ปี 2 เดินเข้ามาหาฉันกับเอวา เธอยืนเท้าเอวมองฉันสลับกับเอวา “ลุกขึ้นยืนค่ะ” รุ่นพี่ปี 2 ออกคำสั่ง ฉันกับเอวาก็จำใจต้องลุกขึ้นยืนโชว์ตัวให้คนทั้งคณะดู
Mehr lesen
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status