Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 5

เดิมพันร้ายนายมาเฟีย บทที่ 1 "หึ๊ย แต่งตัวน่ารักมากเลยนะ" น้ำตาลเดินออกมาจากบ้านมาหาเพื่อนที่จอดรถรออยู่หน้าประตูรั้ว ในวันนี้คุณพ่อคุณแม่ของเธอมีประชุมด่วนที่ต่างจังหวัดเลยรีบไปและน้ำตาลเธอก็ได้รับอนุญาตให้ไปงานเลี้ยงจากแม่ของเธอแล้ว"ขอบคุณนะไปกันเถอะ" น้ำตาลส่งยิ้มหวานให้กับเพื่อนสนิทและเดินมาขึ้นรถ น้ำตาลมีทุกอย่างที่ทั้งพ่อและแม่หาไว้ให้ไม่ว่าจะเป็นรถส่วนตัวหรือว่าคอนโด แต่เธอไม่ค่อยได้ไปอยู่และไม่ค่อยขับรถเองส่วนมากจะอยู่ที่บ้าน ถ้าพ่อของเธอมีเวลาก็จะไปส่งที่มหาวิทยาลัยแต่ส่วนมากพ่อกับแม่ของเธอทำงานหนักเลยไม่ค่อยได้มีเวลาอยู่กับน้ำตาลสักเท่าไหร่ ณ.คลับแห่งหนึ่ง สถานบันเทิงแห่งนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นคลับให้ความสนุกกับคนที่ชอบดื่มชอบเต้นส่วนมากจะมีแต่วัยรุ่นที่เข้ามาเที่ยวในกลุ่มของน้ำตาลมีเกือบ 20 คน แต่ที่สนิทมากคือแนนเพียงคนเดียวน้ำตาลและกำลังเดินเข้ามานั่งกับกลุ่มเพื่อน "คิดว่าจะมาไม่ได้แล้วนะน้ำตาลอย่างนั้นแหละเป็นลูกคุณหนู ถ้าพ่อกับแม่ไม่อนุญาตก็คงไม่ได้มา" แน่นอนอยู่แล้วเพื่อนไม่ได้หวังดีกับเราทุกคน เธอคือเพื่อนในกลุ่ม 20 คนของน้ำตาลที่เอ่ยแซะขึ้นมา"ก็ดีกว่าพ่อแม่ที่ไม่สน

เดิมพันร้ายนายมาเฟียบทที่ 3 "ทำไมพี่คลาสเข้าไปนานจัง" น้ำตาลชะเง้อมองเข้าไปยังห้องนอนของเฮียคลาสซึ่งเขาเข้าไปเกือบจะครึ่งชั่วโมง แต่ยังไม่ออกมาจึงยกนาฬิกาขึ้นและมองเวลาในตอนนี้ก็ยังไม่ดึกมาก แต่เธอรู้สึกว่าเขานั้นเข้าไปนานจนเกินจึงลุกขึ้นจากโซฟาและเดินตรงไปหน้าประตูห้องของเฮียคลาสเธอยกมือขึ้นและเคาะประตูทันที"พี่คลาสคะพี่เป็นอะไรหรือเปล่าทำไมถึงเข้าไปนานจังคะ" เธอเรียกเขาอยู่ประมาณ 3 ครั้งแต่ไม่มีเสียงตอบกลับออกมาจึงถือวิสาสะบิดกลอนประตูเข้าไปทันทีสองขาของเธอค่อยๆก้าวเข้าไปจนกระทั่งถึงห้องน้ำ "พะพี่คลาส" เธอเตรียมที่จะยกมือเคาะประตูห้องน้ำแต่ประตูนั้นเปิดออกมาซะก่อนและคนตรงหน้าของเธอไม่ได้สวมใส่ชุดเรียบร้อยเหมือนเดิม เขาใส่เพียงผ้าขนหนูพันเอวผืนเดียวดวงตาคู่น้อยจ้องมองแผงอกของเขาที่เต็มไปด้วยหยดน้ำไหลริน "พี่ขอโทษนะพอดีว่าพี่รู้สึกเพลียแล้วง่วงหรือว่าเป็นเพราะพี่ดื่มมาด้วยก็ไม่รู้ พี่ก็เลยรีบอาบน้ำกลัวว่าจะไปส่งหนูที่บ้านไม่ถึง" "น้ำตาลได้ยินพี่ไหม" เฮียคลาสเรียกชื่อน้ำตาลเป็นครั้งที่ 2 เธอสะดุ้งเฮือกในขณะที่กำลังจ้องมองแผงอกของเขาอยู่จนลืมไป "หนูขอโทษค่ะที่เข้ามาโดยที่ไม่ได้รั