หลังเลิกเรียนในสำนักศึกษา บรรยากาศยังคงคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นน้ำหมึกและความอัดอั้น องค์หญิงเก้าและเหล่าคุณหนูยังต้องนั่งคัดตำราจนมือสั่น แต่หวงจื่อเยียนกลับปัดชายเสื้อแล้วหันไปบอกเจียวซือซือเสียงเรียบ "เจ้าตั้งใจเรียนดี กลับจวนไปพักผ่อนได้" คำพูดสั้น ๆ เป็นดั่งน้ำมันราดลงบนกองไฟอาฆาตในตาของบรรดาสตรีสูงศักดิ์ แต่เจียวซือซือหาได้สนใจไม่ นางรีบเผ่นกลับจวนทันทีตกค่ำ ณ จวนอัครเสนาบดี อี้เฝิงที่เห็นเจียวซือซือถือกล่องใส่อาหารเดินเข้ามาก็ยิ้มกริ่ม รีบกุลีกุจอเปิดประตูห้องทำงานให้ "คุณหนูเจียว เชิญขอรับ นายท่านกำลังเครียด ๆ อยู่พอดี เข้าไปด้านในเลยข้าจะไปเฝ้าข้างนอกอย่างเข้มงวดไม่ให้ใครรบกวนเด็ดขาด" อี้เฝิงรีบปิดประตูขังทั้งคู่ไว้สองต่อสองทันทีหวงจื่อเยียนเงยหน้าจากกองฎีกา เห็นนางวางกล่องอาหารลงเขาก็ขมวดคิ้ว ระแวงถึงซุปมะระขึ้นมาทันที "เจ้าเอาอะไรมาให้ข้าอีก คราวก่อนข้ายังขมคอไม่หายเลยนะ""รังนกตุ๋นเจ้าค่ะใต้เท้า กินเสียเถอะจะได้สบายท้อง" เจียวซือซือพูดพลางตักรังนกอุ่น ๆ ใส่ถ้วยแล้วเลื่อนไปตรงหน้าเขา แววตานางวันนี้ไม่ได้ตื่นตระหนกหรือกะล่อนอย่างเคย แต่นิ่งสงบและเต็มไปด้วยความเอาใจใส่ "ว
最後更新 : 2026-05-12
