หมอผีเอื้อมมือคว้าปลัดขิกอันสุดท้ายที่เหลืออยู่ในถาดไม้ มีขนาดยาวใหญ่ราวๆ กับกล้วยหอมค่อยๆ กรีดขึ้นลงแหวกร่องที่กำลังเยิ้มฉ่ำแล้วแทงเข้าใส่รูสวาทของฮูหยินจนน้ำหล่อลื่นแตกนองออกมา“อ๊ะ… โอ๊วววว… ”ฮูหยินพริ้มตาร้องครวญคราง…จางเทียนซือยิ่งได้ใจ จับแท่งปลัดขิกขยับเข้าออกในสองกลีบได้เพียงชั่วอึดใจฮูหยินก็เอ่ยอีกประโยคที่หมอผีอยากได้ยินจากปากของนาง“ขะ… ข้า… ข้าอยากได้อันที่ใหญ่กว่านี้”ฮูหยินสูดปาก…ตาหลับพริ้ม แม้ว่าปลัดขิกลำสุดท้ายที่มีอยู่ในถาดจะยาวใหญ่ไซซ์เท่าๆ กล้วยหอม แต่ก็ยังไม่อาจทำให้นางอิ่มเอมอย่างที่คาดหวัง“ถ้าอยากได้ใหญ่กว่านี้… คงต้องใช้ปลัดขิกของจริงของข้า… ”หมอผีจอมหื่นกระตุกยิ้ม…หยัดร่างลุกขึ้นยืนเต็มความสูงใหญ่ ถอดกางเกงลงไปกองอยู่ที่ข้อเท้า อวดอาวุธประจำกายทั้งใหญ่ทั้งยาวราวกับเอากล้วยหอมสามใบมามัดรวมกัน“อู้วววว… คุณพระ… ”สิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า…ทำเอาฮูหยินตะลึงมองตาค้าง รู้สึกสะท้านวาบเข้ามาในช่องท้องทั้งที่เพียงแค่มอง ยังไม่โดนสอดใส่เลยด้วยซ้ำ“ผู้หญิงกลีบใหญ่อย่างเจ้าคงต้องใช้ของจริงของข้า… รับรองว่าข้าจะเติมเต็มพลังหยางให้เจ้าได้อย่างถึงอกถึงใจจนต้องกลับมาให้ข
อ่านเพิ่มเติม