All Chapters of ก็ห้องนายมันร้อน: Chapter 1 - Chapter 7

​“เฮ้...” เสียงหวานๆ เอ่ยทักผม ขณะที่ผมกำลังขึ้นรถไฟฟ้ากลับบ้าน ผมหันกลับมามองทางต้นเสียง ถึงกับหรี่ตาดูว่า ตัวเองไม่ได้ตาฝาด​“ไอดา ไม่กลับห้องหรือไง”คนที่ผมทัก ยักไหล่ ไอดา เพื่อนของผมเราเรียนด้วยกันมาตั้งแต่มอห้า จนถึงตอนนี้ ดูครึ่งๆ กลางๆ แต่ก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ ​ไอดาย้ายมาเรียนตอนมอห้า เธอเป็นเด็กลูกครึ่ง ผมสีน้ำตาลอ่อนสวย ตาคมสวย จมูกโด่งตามชาติพันธุ์ ปากอิ่มสายฝอ ตัวสูงเท่ากับผมในตอนนั้น ที่สูงถึง 170 เข้าไปแล้ว ก็สูงที่สุดในห้องนี่ครับ เธอมาชิงตำแหน่งคนสูงฝ่ายหญิงแถมบวกตำแหน่งคนสวยไปด้วย​สวย...คือคำจำกัดความของไอดา​สวยและไม่ค่อยพูดคุยกับใคร เป็นไอ้เด็กแปลกของคนในห้อง เพราะไม่เข้าใจภาษาไทย พูดไทยปนฝรั่ง บางทีก็พูดไทยถอยหลัง เนื่องจากเธอเพิ่งจะหัดเรียนภาษาไทย​ย้ายตามแม่มาเนื่องจากพ่อเสีย เธอบอกว่าแบบนั้นกับทุกคน ไอดาในเทอมแรกเรียนไม่เก่งเลย ติด 0 เกือบทุกตัว ผมเด็กเรียนเก่งประจำห้อง เลยรับมอบหมายจากอาจารย์ประจำชั้นและประจำวิชาที่สนิทกัน ให้ช่วยติวให้เธอหน่อย เดี๋ยวจะพลอยไม่รอดเอา​ผมช่วยให้ไอดาได้เกรดสี่แทบทุกตัวใน มอ 6 เราเลยสนิทกัน และตัวก็ค่อนข้างติดกันเพราะไอดามักจะเกา

​“พรุ่งนี้จะไปเรียนไหวมะ”ผมมองหน้าสวยของคนดื่มเก่ง ที่ตอนนี้กินเบียร์ไปแล้วสามกระป๋องยังคงนั่งชิล ขณะที่ผมนั่นเมาแล้วเรียบร้อย ผมคออ่อนกว่าเธอเยอะ ไอดาหันมาหัวเราะ แล้วทำมือโบกไปมา​“ห้องนายมันร้อนนะ”​“ร้อนอะไรวะ แอร์เปิดฉ่ำขนาดนี้ เฮ้ ไอดา”ผมหันไปมองแอร์ว่ามันทำงานปรกติไหม ทำไมไอดาบ่นว่าร้อน พอหันกลับไปผมก็ต้องทำตาเหลือก​ไอดากำลังถอดเสื้อยืดออก​เธออยู่ในสภาพที่ทำให้ผมถึงกับสร่างเมา​ไอ้เพื่อนตัวร้ายคิดจะทำอะไรกันนะ​ตาของผม มองผิวสีขาวอมชมพูนั่น อดไม่ได้ที่จะคอแห้งผาก คนตรงหน้าสวยมาก ดึงดูดสายตามาก สองเต้ากลมดึงสายตาผม ผมรีบเมินไปทางอื่น ขณะที่ไอดายังคงดูไม่เดือดร้อนอะไรที่มาเผยท่อนบนสุดเอ็กซ์ให้ผมดูแบบนี้​​"เฮ้ แกเมาแล้วไอดา”​“ก็เมาสิ ร้อนน่ะ อาบน้ำไหม?” ​“ไอดาแกใส่เสื้อซะ จะไปทำอะไรก็ไป แต่ตอนนี้ใส่เสื้อก่อน แกรู้ไหมว่ากำลังทำอะไร ไอ้เพื่อนบ้า เดี๋ยวพ่อก็ปล้ำเสียหรอก” ผมขู่ แล้วคว้าเอาเสื้อที่เธอถอดทิ้งไปเมื่อครู่ส่งให้ ได้ยินเสียงหัวเราะ แล้วก็ต้องร้องอย่างตกใจ เมื่อไอดาดึงให้ผมลุกขึ้น จนผมเซ​เธอเอาแขนโอบรอบคอผม ​บางส่วนเสียดสีกับหน้าอกผมอย่างจงใจ​เพื่อนก็เพื่อนเถอะครั

วันนี้ไม่มาเรียนเหรอไอ้กรูฟ(เชน)​ไม่ค่อยสบายว่ะ(กรูฟ)​เออ หยุดไปเลย จะได้ไม่แพร่เชื้อ ดีนะมาเป็นไข้วันศุกร์ เหมาเลย สามวัน นี่ไอดาก็ไม่มา ให้ไอ้ตองมันตามอยู่(เชน)​ผมหันไปมองไอดา เราสบตากัน ไอดาก็มองอยู่ว่าผมคุยแชตกับใคร สักพักก็มีเสียงโทรศัพท์ของไอดาดังขึ้น เล่นเอาเราทั้งคู่สะดุ้ง ไอดาเม้มปากก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง ลากเอาผ้านวมที่มีเพียงผืนเดียวของห้องผมติดไปด้วย เธอปิดแต่ข้างหน้า ข้างหลังเห็นแผ่นหลังเปลือย มาจนถึงก้นกลมกลึงน่าตี ​เธอยืนก้มลงไปคว้าเอากระเป๋ามาเปิด แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ผมนั้นนอนมองลูกพีชลูกกลมๆ สีขาวอมชมพูเพลินเลย​“อื้อ...”​“เป็นอะไรไอดา แกไม่มาเรียนเหรอวันนี้”​“เจ็บคอนิดหน่อยอะ”​“ติดไอ้กรูฟเหรอ? ไอ้กรูฟก็ไม่สบายหยุดเหมือนกัน มียาปะ มีไข้ไหม?”​“มี เดี๋ยวจะกินแล้วนอน”​“เออ มีอะไรก็บอก แกอยู่คนเดียวเพื่อนเป็นห่วง จะให้ดีไปนอนกะไอ้กรูฟมะ จะได้พยาบาลคู่เลย”ปลายสายเย้า ผมได้ยินเพราะไอดาเปิดเป็นสปีกโฟน เสียงไอ้ตองก็ดังมาก ไอดาหันมามองตาผม หน้าแดงไปหมด ผมก็หน้าแดง อยากจะส่งเสียงไปเหมือนกันว่า ก็นอนด้วยกันนี่แหละ ก็จะยังไงอยู่ พวกเพื่อนจะพากันตกอกตกใจที่พวกเราดันมาก

วันจันทร์...​วันนี้มีสอบรัวๆ คนไม่ได้ติวมา เพราะมัวแต่ไปติวอย่างอื่นกัน อย่างผมกับไอดา จะได้คะแนนสักเท่าไหร่กันนะ​พอผมบ่นว่าไม่ได้อ่านหนังสือเตรียมความพร้อมเลย คนที่นั่งข้างผมก็หันมาค้อน แล้วหยิกผมเบาๆ เพื่อนคนอื่นปลอบว่าไม่เป็นไร ค่อยไปปั้นคะแนนเอาตอนสอบไฟนอล​“กลัวอะไรกับคะแนนว้า ไอ้กรูฟ มึงมีกิจการรออยู่” ​“ก็อยากจบแบบสวยๆ พ่อกับพี่จะได้ภูมิใจ”​“สอบเสร็จแล้ว เราไปตี้กันดีกว่า”ตองสาวอีกหนึ่งในกลุ่ม ที่พวกเรายกฉายาว่า ผู้สาวขี้เหล้า เอ่ยชวน ตองเป็นคนแปลก สมองของยัยตัวแสบนี้ควรเอาไปวิเคราะห์ว่าไอคิวเท่าไหร่ เมามาเรียนเกือบทุกวัน แต่สอบได้คะแนนเต็มทุกหน เรียนไม่ยุ่งมุ่งแต่ปาร์ตี้ หนุ่มไม่สนด้นแต่สุรา ตองเป็นคนสวยที่ยังโสดสนิท เพราะเวลามีคนมาจีบตองก็วิ่งหนี เวลาเข้าผับสถานที่ให้ก็เอาแต่เมาเต้น จนคนอยากจะมาสานสัมพันธ์งง ​“ยังไม่ค่อยดีอะ วันนี้ของด” ไอดาว่า ผมหันไปมองเธอแล้วเอามือแตะหัวเธอทันที ไม่สนสายตาเพื่อนทั้งกลุ่มที่มองพวกเราแล้วทำหน้าแปลกๆ ​“ไม่สบายเหรอ”​“อื้อ...ปวดนิดหน่อย”ตามองสบตากับผม มีความนัยรู้กันว่า ที่ปวดน่ะ ปวดอะไร? ไม่ใช่ปวดหัวแน่ๆ ล่ะ​คนทำให้ไอดาปวดอย่างผมอมย