“บ่าวเสียดายผ้างดงามเช่นนี้ นานๆ โรงทอจะได้งานเนื้อดีออกมา คุณหนูเก็บไว้เถอะนะเจ้าค่ะ” เพราะการจะได้เส้นไหมเงางามนั้นต้องขึ้นอยู่ที่รังไหม ถ้ารังไหมสมบูรณ์ก็จะผลิตใยออกมาดีจางหยูเฟยส่ายหน้า สำหรับนางแล้ว แม้จะชื่นชมของสวยงาม แต่เรื่องปากท้องของผู้คนในจวนมีความสำคัญกว่า“ยิ่งเจ้าพูดว่าผ้าชิ้นนี้งดงามมาก ข้ายิ่งคิดว่าจะตั้งราคาได้สูงมากขึ้นไปอีก เอาละหลินเอ๋อร์ อย่าพูดมากอีกเลย ทำตามที่ข้าสั่ง ให้นำไปรวมกับผ้าไหมยกอื่นที่จะส่งขาย” จางหยูเฟยสั่งเสียงเฉียบ“เจ้าค่ะ คุณหนู” เมื่อรุกคืบไม่ได้หลินเอ๋อร์จำต้องยอมแพ้เจ้านายสาวผู้ประเสริฐ นางรู้ดีคุณหนูทำเพื่อผู้คนทั้งจวน ไม่มีสกุลใดมีเจ้านายงามทั้งกายงามทั้งใจเท่ากับสกุลจางอีกแล้วหลินเอ๋อร์รับไปรวมไว้กับกองผ้าที่ห่อเสร็จแล้ว เตรียมนำไปส่งที่ร้านเถ้าแก่ฮง นางได้แต่สงสารคุณหนูของนางที่ไม่ยอมใช้เงินเพื่อตัวเองบ้างเลย ได้เงินจากการค้าเท่าไรก็นำมาใช้จ่ายภายในจวนหมดจางหยูเฟยมองออกว่าหลินเอ๋อร์เสียดายผ้าไหมยกนั้นแทนนาง แต่นางไม่นึกเสียดายสักนิด ความงามไม่ได้ทำให้ท้องอิ่มได้ แ
最後更新 : 2026-05-09
