บททั้งหมดของ Sin บาปทรพี: บทที่ 61 - บทที่ 70

ตอนที่62 " เห็นไอ้ภูผาบอกว่า พวกเพื่อนไม่เคยเห็นพ่อของเจนิสเลย และไพลินก็ไม่เคยพูดเกี่ยวกับสามีเธอเลยเหมือนกัน " เตชินท์เคยลองถามภูผาและคิราดู แต่ก็ได้คำตอบตามที่เล่ามา " หรือว่า เจนิสจะเป็นลูกมึง " ราชันพูดพร้อมชี้ไปที่เฮนดริกซ์ " ถ้าเป็นแบบนั้นจะดีมาก กูจะรีบจัดการทันที อะไรมันก็จะง่ายขึ้น แต่ถึงเธอจะมีผัว หรือไม่มี กูก็จะเอาเธอกลับมาให้ได้ " เฮนดริกซ์พูดบอกเพื่อนอย่างพอใจ " แต่เธอกำลังคิดว่ามึงกับน้าของเธอ โอ๊ย วุ่นวายชิบเลยว่ะ " ราชันพูด เขาก็ไม่รู้จะช่วยเพื่อนยังไงดี ก็คงช่วยได้เท่าที่จะช่วยได้ " กูกลับแหละ พรุ่งนี้กูจะไปหาไพลิน " วันนี้เขากับพวกเพื่อนๆ มานั่งชิลที่คลับของไอ้ศิลา เขาไม่ค่อยกลับบ้าน มีกลับก็รีบออก ตั้งแต่เอาเขมไปส่งไว้บ้าน ไปก็แบบกลับดึกออกแต่เช้า เขาไม่อยากเจอหน้าเขมเท่าไหร่ เพราะเจอทีไรเขมอ่อยเขาตลอด แต่คิดว่าหลังจากนี้คงต้องคุยกันอย่างจริงจัง เช้า เขมเตรียมตัวที่จะไปหาไพลินและเจนิส เธอทำกับข้าวเช้า เพื่อหวังไปกินพร้อมหลาน เมื่อเช้าเธอลุกแต่เช้าเพื่อเตรียมของทำกับข้าว จนตอนนี้เสร็จแล้ว เธอก็ให้คนเตรียมใส่ถุงให้หน่อยเพราะเธอจะขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว

ตอนที่64 เจนิสยิ้มกว้างอย่างดีใจที่แม่เธอให้เล่นของเล่นได้ เธอยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณเฮนดริกซ์ จากนั้นก็ลองเปิดกล่องของเล่นดู สาวน้อยตาโตทันที มันคือบ้านตุ๊กตาที่เธออยากได้ ไพลินแอบตกใจนิดหน่อย ที่เขาซื้อของมาถูกใจเจนิส และเหมือนรู้ว่าเจนิสอยากได้ " กินข้าวกันรึยังน่ะ ฉันเตรียมกับข้าวมาเยอะเลย " เขมถามไพลิน " ยังเลยจ้ะ งั้นนั่งรอนี่นะจ้ะ ฉันไปจัดใส่จานเอง ข้าวน่าจะได้แล้ว " ไพลินถือของเข้าในครัว ปล่อยน้าของเธอไว้กับลูก และเขา ไพลินเทกับข้าวใส่ถ้วยใส่จาน เธอดูว่ากับข้าวที่เขมทำมา เป็นของโปรดเธอและเจนิสทั้งนั้นเลย แต่เขมไม่ได้ทำของเฮนดริกซ์มาเลย เธอดูจากอาหารแล้ว เขากินได้นะ คงไม่เป็นไรหรอก เธอจำได้ว่าตอนเธออยู่กับเขา เฮนดริกซ์ไม่เรื่องมากเรื่องการกินการอยู่ แต่เขาเป็นคนไม่ค่อยกินเผ็ดแต่สิ่งที่เขมทำมา ต้มจืดปลาหมึกยัดไส้ ผัดคะน้าหมูกรอบซึ่งเผ็ดอยู่เพราะน้าเธอก็ชอบกินเผ็ด ยำหมูกรอบ อันนี้ไม่ต้องชิมแค่สีก็รู้ว่าเผ็ด เขาคงกินได้แหละ ช่างเถอะ น้าของเธอต้องรู้อยู่แล้ว ไปอยู่กับเขามาตั้ง2 เดือน " คงกินได้แหละ ทำยังไงล่ะ ช่างเถอะ " ไพลินเตรียมยกของไป เธอหมุนตัวก็เจอกับคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง

ตอนที่66 ไพลินพูดคุยกับเขมนิดหน่อยจึงขอตัวไปจัดการงานของมหาวิทยาลัย และเขมก็จะกลับแล้วด้วย " น้าเขม รอฉันแป๊บนึง ฉันทำขนมไว้ น้าเอากลับไปกินด้วยสิ " ไพลินบอกเขมม ช่วงเช้า เธอไปตลาดมา และได้กลับมาทำขนม " อื้ม เอามา ทำเยอะรึเปล่า เอาไปเพื่อ คนบ้านเขาด้วย " เขมบอกไพลิน เธอจะได้เอาฝากคนบ้านของเฮนดริกซ์ด้วย " อะ เอ่อ ฉันลืม ทำเยอะอยู่จ้ะ รอก่อนนะจ้ะ " ไพลินลืมไปเลยว่า เขมได้ไปอยู่บ้านของเฮนดริกซ์ ซึ่งมีครอบครัวเฮนดริกซ์อยู่ พอรู้อย่างงี้ อาการน้อยใจยิ่งเพิ่มขึ้นไปอีก ตอนเธออยู่กับเขา เขาไม่เคยให้เธอทำอะไร แถมกักขังเธอให้อยู่แต่ห้องเขา ไพลินถอนหายใจ มองไปทางเฮนดริกซ์กับเจนิสที่นั่งเล่นด้วยกันอยู่ เธอลุกขึ้นเดินเข้าครัว หวังจะตักขนมให้เขาไปฝากบ้านของเฮนดริกซ์ด้วย วันนี้เธอทำขนมลอดช่อง คนโตๆคงชอบพอดี " มีเผื่อฉันไหม " เฮนดริกซ์เดินมาด้านหลังของไพลิน เขาเอาคางเกยไหล่ของไพลิน เขาตามไพลินเข้าครัว ปล่อยให้เขมอยู่กับเจนิสไป เพราะเขากำลังคิดถึงไพลินมาก ยิ่งกลับมาเจออีกครั้ง เขายิ่งเสพย์ติดเธอ " ให้น้าจัดการให้นะคะ " ไพลินพูดพร้อมสลัดไหล่ ดันคางเขาออก เธอกำลังน้อยใจเขาสุดๆ แต่พยาม

ตอนที่68 เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! มือของไพลินตีไปที่แขนของกร " มึงมันเลวเอง สมควรที่จะเจอแบบนี้ แค่ก แค่ก " ไพลินเริ่มหายใจไม่ออก เพราะกรเริ่มบีบแรงขึ้น เพี๊ยะ!!! มือหยาบตวัดตบไปที่แก้มของไพลินอย่างแรง จนหน้าของเธอหันไปตามแรงตบ " จะตายอยู่แล้วทำมาเป็นปากดี สนุกไหมล่ะ พวกมึง น้ากับหลาน ใช้ผัวคนเดียวกัน 555 น้ามึงรู้รึยังว่า ไอ้คนที่ไปอยู่ด้วยนะ ผัวหลาน " กรจับหน้าของไพลินหันมามองหน้าตัวเอง เขาขึ้นนั่งคร่อมบนร่างของเธอ " ปล่อย " ไพลินพูดทั้งๆ ที่เลือดไหลออกมาจากปาก " คิดจะสู้กู นอนนิ่งๆ ให้กูเอาจะดีกว่า ไหนๆ ก็ใช้ผัวคนเดียวกับน้าตัวเองแล้ว กูก็เป็นผัวน้ามึงเหมือนกัน งั้นกูก็จะ... " แควก!!!!! กรฉีกเสื้อยืดของไพลิน จนขาดรุ่งริ่ง " ไม่ๆ ปล่อยนะปล่อยนะ ไอ้เลว ไอ้ชาติชั่ว " ไพลินแหกปากร้องเสียงดัง นี่ยังเช้ามืดอยู่ ชาวบ้านแถวนี้อาจจะยังไม่ตื่น แต่ก็ภาวนาให้มีชาวบ้านได้ยินเสียงเธอบ้างก็ยังดี มือหยาบกร้านของกรล้วงเข้าไปบีบขยำเต้าอวบอย่างมันส์มือ " นมใหญ่ดีจังนะมึง กูไม่น่าปล่อยมึงรอดมาถึงทุกวันนี้จริงๆ ถ้าอีเขมและมึงจะเลี้ยงไม่เชื่องแบบนี้ " " ช่วยด้วย ช่วยด้วย!!!! ปล่อยกูนะ พ่อ แม

ตอนที่70 ทั้ง 3 คนรีบซื้อของและก็รีบกลับ เพราะวันนี้ทุกคนต้องเตรียมกับข้าวหลายอย่าง ไพลินเอาของมาไว้ให้น้าและเพื่อนๆได้เตรียมไว้ก่อนเพราะตอนนี้เธอต้องออกเอาของมาให้ย่าเธอก่อน และความโชคดีของเธอที่ไม่เจอญาติพี่น้องพ่อ มีแค่ย่าอยู่บ้านคนเดียว " มาทำไม " ย่าของไพลินถามด้วยน้ำเสียงนิ่ง ไพลินและเจนิสเดินเข้าไปวางของใกล้ๆ ย่า " ย่า หนูรู้ว่าย่าอาจจะไม่ชอบหนูและลูก แต่หนูไม่เคยที่ไม่เคยที่จะทิ้งหน้าที่ของหลานเลย วันนี้วันเกิดเจนิสและ ก็..... " เธอไม่กล้าพูดประโยคถัดมาว่าครบรอบวันตายของพ่อ เธอกลัวย่าเธอจะเสียใจและเธอดันไปตอกย้ำย่าอีก " หึ วันตายของพิชิต ทำไม ย่าจะจำไม่ได้ " ย่าของไพลินพูดนิ่งๆ ทำไมเขาจะจำวันตายของลูกชายตัวเองไม่ได้ มันเป็นวันที่หัวใจคนแก่แตกสลายไม่ชิ้นดี ย่าของไพลินพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ " วันเกิดเราใช่ไหม ตั้งใจเรียนนะ โตขึ้นเป็นดีนะ " ย่าทวดของเจนิสอวยพรให้สาวน้อยปีแรก ตั้งแต่เธอเกิดมา เธอพึ่งจะได้คุยดีกับย่าก็ครั้งนี้ " ค่ะ " เจนิสยิ้มตอบรับย่าทวดของเธอ และเดินเข้าไปกอดย่าทวดทันที ย่าของไพลินตกใจนิดหน่อยที่เจนิสกล้าเข้ามากอดตัวเอง แต่เธอก็ไม่ได้ผลักเหลนออกจากตั