All Chapters of Sin บาปทรพี: Chapter 81 - Chapter 90

ตอนที่82 " เลว " ไพลินด่าเฮนดริกซ์เธอจ้องมองเขาด้วยสายตาโกรธมาก " เธอด่าฉันเรื่องอะไร " เฮนดริกซ์ถามไพลินอย่างสงสัย เขาก็เล่าหมดทุกอย่างแล้วเธอจะด่าเขาทำไม " เลวตรงคุณหลอกน้าฉันไปทำเรื่องพวกนี้ไง " " อืม ยอมรับ แต่ฉันก็ถามความเห็นของน้าเธอก่อน พอฉันเสนอเงิน น้าเธอก็ยอมตกลงเอง เรื่องแบบนี้ฉันบังคับใครไม่ได้หรอกนะ " เฮนดริกซ์พูดตามความจริง " อย่างคุณนะเหรอจะบังคับใครไม่ได้ ชิ กลับไปเลยนะ " ไพลินเล่นเฮนดริกซ์ลงจากเตียง " อะไรล่ะ ฉันก็บอกเธอหมดทุกอย่างแล้วไง " แต่เฮนดริกซ์จับมือไพลินไว้แน่น " เฮ้อ คุณเฮนดริกซ์ค่ะ ที่น้าเขมเป็นแบบนี้ ตามหวงคุณแบบนี้อยู่ เพราะเขาน่าจะชอบคุณไปแล้วแหละ คุณคิดเหรอว่าเราจะกลับมาหากันได้ เราแยกย้ายกันมานานแล้วนะคะ ตอนนี้ฉันมีเจนิสแล้ว คุณไปดูแลน้าเถอะค่ะ " ไพลินพูดบอกเฮนดริกซ์ดีๆ " ทำไมเธอยังไล่ฉันอยู่ว่ะ " เฮนดริกซ์ขึ้นเสียงนิดหน่อย เขาไม่เข้าใจไพลินเลย " ปล่อยฉันไปเถอะนะคะ ฉันกับลูกจะไปตามทาง ไม่ต้องมาวุ่นวายกับเรา2คนหรอก ฉันอยู่ได้ เพราะฉันเคยอยู่มาแล้ว " ไพลินพูดและมองหน้าเฮนดริกซ์ " เจนิสลูกฉันใช่ไหม " เฮนดริกซ์จ้องตาไพลินกลับ " อึก

ตอนที่84 เฮนดริกซ์อยากมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้แก่ลูก เขารวยมาก ลูกเขาควรไปไกลกว่านี้ " อื้ม ฉันเข้าใจ งั้นก็ตามใจคุณ เพราะยังไงคุณก็เป็นพ่อของเจนิส คุณอยากให้ลูกเรียนที่ไหนก็ตามใจคุณค่ะ " ไพลินไม่ได้ห้ามเขานะ เพราะเขาสามารถออกความคิดเห็นกับลูกได้ " จริงเหรอ " เฮนดริกซ์หันถามไพลิน " จริงสิค่ะ เรื่องแค่นี้คุณอย่าเครียดคนเดียวสิค่ะ ลูกก็ลูกคุณเหมือนกันนะ " ไพลินพูดยิ้ม " ฉันกลัวทำอะไรให้เธอไม่พอใจ " " ค่ะ เราไปกันเถอะ แต่ว่าคุณไปส่งฉันที่มหาลัยก็พอ ฉันนัดเพื่อนๆ ไว้ ถ้าจะกลับเดี๋ยวฉันกลับเองได้ค่ะ " ไพลินบอกเฮนดริกซ์ " ไม่เอา ถ้าจะกลับ โทรมาเดี๋ยวไปรับ " เฮนดริกซ์เคยบอกไพลินไปแล้วว่า เขาจะค่อยรับส่งเธอและลูกเสมอ เขาชวนไพลินกลับไปอยู่กับเขาที่บ้าน แต่ไพลินยังไม่พร้อม เธอคงกลัวพ่อแม่ผม เพราะผมบอกว่า ผมอยู่กับปู่ย่า และพ่อแม่ " ไม่เห็นต้องทำขนาดนี้เลยนี่ค่ะ เสียเวลางานหมด " ไพลินบอกเฮนดริกซ์ เขารับส่งเธอและลูกตาลอด เธอว่า เธอและลูกจะทำเขาเสียงาน " ไม่เสียหรอก แค่เมียคนเดียวฉันรับส่งได้ " เฮนดริกซ์พูดยิ้ม " ปากหวานนะคะ " ไพลินแซวเฮนดริกซ์ " อย่างอื่นก็หวาน " เฮนดริกซ์พู

ตอนที่86 ทุกคนฉลองวันเกิดของเฮนดริกซ์ และตกลงกันว่าจะนอนที่นี้ เพราะ ที่บ้านของเฮนดริกซ์มีบ้านหลายหลัง พวกเขาจึงดื่มกันได้สบาย ไพลินพาเจนิสเข้านอนในห้องของเจนิส ปู่ทวดย่าทวด และปู่ย่าของเจนิส ได้สั่งคนมาทำห้องไว้ให้หลานคนแรกกันแล้ว ไพลินว่าพาลูกนอนและจะลงไปดูพวกเขาหน่อย แต่จู่ๆ เฮนดริกซ์ก็เดินมาหาเธอที่ห้องของลูก เขานอนกอดเธอจากด้านหลัง " ทำไม รีบขึ้นมาจังเลยค่ะ " ไพลินหันไปถามเฮนดริกซ์ " แยกย้ายกันนอนแล้ว พรุ่งนี้จะเข้าไปโรงหมักองุ่นกัน " เฮนดริกซ์พูดพร้อมเอาหน้าซุกซอกคอของไพลิน มือหนาวางอยู่บนเต้าอวบ " อ๋อ งั้นคุณก็ไปนอนพักเถอะค่ะ ฉันนอนห้องนี้กับลูกก็ได้ " ไพลินพูด " หื้ม ไปนอนด้วยกันสิ นะๆวันเกิดฉันนะ " เฮนดริกซ์กำลังอ้อนเมีย วันนี้เขาอยากนอนกอดเมีย จริงๆ ก็กอดทุกวันอยู่แล้ว " เมาแล้วนะคะ มาอ้อนอะไรเป็นลูกอีกคนเลย " ไพลินพูดพร้อมลูบแขนแกร่งของเฮนดริกซ์ " จะนับเป็นลูกก็ได้เพราะกินนมเต้าเดียวกับลูก " เฮนดริกซ์พูดพร้อมบีบเต้าอวบ " ทะลึ่งแล้วนะคะ ลูกหลับแล้ว คุณไปอาบน้ำเถอะ " ไพลินไล่ให้เฮนดริกซ์ไปอาบน้ำ " กลับห้องกัน ปล่อยลูกไว้เถอะ ลูกโตแล้วนะ " เฮนดริกซ์ยั

ตอนพิเศษ2 " ใส่เถอะ พี่ขอร้อง สร้อยเส้นนี้เหมาะกับที่รักมากนะ ไม่แพงมากหรอก หรือต่อให้แพงเมียคนเดียวทำไมพี่จะซื้อให้ไม่ได้ " เฮนดริกซ์พูดเสียงออดอ้อน " ก็ได้ค่ะ ถือว่าเป็นของขวัญวันเกิดนะคะ " ไพลินพูดยิ้ม เธอยอมให้เฮนดริกซ์ใส่สร้อยให้ เขาจัดการเองทุกอย่างเธอแค่นั่งอยู่เฉยๆ พอเฮนดริกซ์ติดตะขอสร้อย เขารวบผมไพลินยกขึ้นให้สร้อยเข้าไปอยู่ในคอ จากนั้นก็ก้มลงมาจูบที่คอขาวของเธอ ไพลินสะดุ้งเธอรีบหดคอลงทันที เธอหันหน้าหมายจะบ่นเขา แต่เฮนดริกซ์ไวกว่าจับตัวเธอหมุนแล้วอุ้มมาไว้บนตักเขาพร้อม มอบจูบที่อ่อนหวาน ทั้งคู่จูบกันอีกครั้ง มือของเฮนดริกซ์ข้างหนึ่งลูบไล้ไปที่หน้าขาของไพลิน อีกข้างอยู่ที่แผ่นหลังเธอ เฮนดริกซ์ถอนจูบออก แล้วเอาหน้าผามาอิงหน้าผาเธอ " สุขสันต์วันเกิดนะที่รัก พี่รักเราและลูกมากนะครับ " เฮนดริกซ์พูดยิ้ม ไพลินก็ยิ้มตามเขาและหอมแก้มเขาไป1ครั้ง บอกเลยเธอพึ่งกล้าทำครั้งแรก ตลอดที่ผ่านมามีแต่เฮนดริกซ์เริ่มเองก่อนตลอด เฮนดริกซ์เหมือนตกใจที่ไพลินหอมเขาก่อน " พี่ค่ะ พี่เฮนดริกซ์ " ไพลินเรียกสติเขาอย่างเอ็นดู เฮนดริกซ์หันมาแล้วยิ้ม " ร้ายขึ้นทุกวันนะเรา อย่าทำแบบนี้กับจิตใจพ

ตอนพิเศษ4 " คุณย่ากับแม่ คุยเสียงดังจัง เจนิสไปดูดีกว่า " เจนิสวิ่งไปดูแม่และย่าของเธอ " แม่แก คงสนุกเขาล่ะ มีคนคุยด้วย เสียงหัวเราะถึงได้ดังขนาดนี้ " ไวน์พูดหลังมองตามหลังหลานสาวไป " ก็คงอย่างงั้นแหละครับ " เฮนดริกซ์ตอบพ่อ " เมื่อไรจะแต่งงานหมั้นกันตั้งนานแล้ว " เจ้าสัวจิมถามหลานชาย ที่นั่งเล่นอยู่กับเหลน " ปู่ไปถามไพลินเถอะครับ เขาไม่ยอมแต่งกับผมสักที " เฮนดริกซ์พูดอย่างเหนื่อยใจ ใครว่าผมไม่อยากแต่ง ผมนะอยากแต่งที่สุดแล้ว แต่เมียสุดที่รักของผมเขายังไม่ยอม อ้างว่า ยังไม่พร้อม อะไรที่ไม่พร้อมครับ งานก็มีทำ เงินก็มีใช้ อะไรที่ไม่พร้อม " ย่าอยากได้หลานเพิ่ม ไม่ใช่แค่ย่าหรอก ทุกคนก็อยากได้ " ย่าผมพูด ผมถึงกับถอนหายใจ ผมนะแอบปล่อยในตลอดแหละ แต่เมียผมรู้ทันครับ แต่งงานยังไม่ยอม ท้องอีก คงไม่ต้องพูดถึง " หรือว่าจะเป็นเรื่องของน้าของไพลิน " เจ้าสัวจิมถามหลาน " ผมก็ว่ามีส่วนครับ ผมจะหาทางคุยกับเธอเองครับ " " ทุกคน ไปกินข้าวกันค่ะ ไพลินจัดโต๊ะแล้ว " แพรไหมเดินมาตามทุกคน ทุกคนลุกขึ้นไปที่โต๊ะอาการทันที เฮนดริกซ์เดินตามทุกคนเจอเมียตัวเล็กกำลังยกอาหารมาวางโต๊ะโดยมีแม่บ้านค