Lahat ng Kabanata ng ของ(ตาย)มาเฟีย: Kabanata 181 - Kabanata 190

30 นาทีต่อมา… “กลัวไหม?” มาเฟียหนุ่มหลังจากคุยกับนายพลเสร็จเขาก็รีบกลับมาหาเอวาที่รถทันที เขาจับมือบางมากุมวางไว้บนตักแกร่งพลางเอ่ยถาม ในมือเล็กชื้นไปด้วยเหงื่อ เขาเลือกที่จะพาเธอติดตัวมาด้วยเพราะห่วงเรื่องความปลอดภัยครั้นจะให้อยู่ที่เพนต์เฮาส์มันก็ยังไม่น่าวางใจอยู่ดี ถึงแม้ว่ามันจะปลอดภัยมากแต่ว

ฝีเท้าของสามมาเฟียหนุ่มก้าวเข้ามาอย่างมั่นคงและเชื่องช้า เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นปูนดังก้องเป็นจังหวะไปทั่วโกดังร้างที่คละคลุ้งด้วยกลุ่มควันหนาทึบ แสงไฟจากเปลวเพลิงที่กำลังลุกไหม้ซากรถด้านนอกสาดส่องเข้ามา เผยให้เห็นเงาร่างสูงใหญ่ของอาเธอร์ คริส และภัทร ที่เดินเรียงหน้ากระดานออกมาอย่างผู้เหนือกว่า

เวลาต่อมา… อ๊ากกกกกก!! ริน่าเบิกตากว้าง มองเลือดสีแดงสดที่ไหลทะลักผ่านง่ามนิ้วของผู้เป็นพ่อ เสียงกรีดร้องปานจะขาดใจของท่านนายพลราวกับค้อนหนักที่ทุบทำลายสติสัมปชัญญะของเธอจนแหลกสลาย ความหวาดกลัวที่เคยเกาะกินหัวใจถูกแทนที่ด้วยความโกรธแค้นและสัญชาตญาณในการปกป้องสายเลือดเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ เธ

หลายวันต่อมา… ภายในเพนต์เฮาส์หรู หลังจากจัดการกับริน่าและท่านนายพลในคืนนั้น ชนวนความแค้นที่ฝังรากลึกมานานของอาเธอร์ก็ถูกสะสางจนหมดสิ้น ทว่า ความสะใจที่ควรจะมีกลับไม่ได้ทำให้หัวใจของมาเฟียหนุ่มสงบลงเลยแม้แต่น้อยแต่กลับมีเรื่องหนึ่งที่ยากกว่าการล้างแค้นหลายเท่า นั่นคือการง้อผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ท

"อื้อ...อือ..." สมองของเอวาเริ่มพร่าเบลอ แรงขัดขืนในคราแรกค่อย ๆ ลดน้อยลงไปโดยไม่รู้ตัว มือเล็กที่เคยดันหน้าผากเขาเอาไว้ เปลี่ยนเป็นจิกเข้ากับเส้นผมสีเทาของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นริ้วขึ้นมาจุกที่อก "อืม…หวานจัง ไม่ได้กินนานยังหวานเหมือนเดิมเลย" เขาพึมพำชิดยอดอกที่บัดนี้ชูชันสู้ลิ้นร้อน