All Chapters of รักนี้เร็วโคตรๆ: Chapter 21 - Chapter 29

29 Chapters

บทที่21🔥

​ความเสียวซ่านแล่นริ้วสาดซัดเข้าใส่แกนสมอง ร่างโปร่งกระตุกเกร็งพรวดพราด แสยะยิ้มครางลั่นห้องยามที่ช่องทางด้านหลังถูกลิ้นสากชอนไชกระทุ้งลึกเย็ดจนน้ำรักสีขาวขุ่นทะลักฉีดพุ่งกระเซ็นเปรอะเปื้อนหน้าท้องและแผงอกขาวโพลน ร่างทั้งร่างอ่อนเปลี้ยปานขี้ผึ้งลนไฟ หอบหายใจสะอื้นโยนหมดฤทธิ์เสือพยศคาเตียงคนไข้ในที่สุด ​คนหน้านิ่งร่างใหญ่ไม่ปล่อยโอกาสให้เสือพยศได้พักหายใจ ร่างกำยำสูงใหญ่สมส่วนขยับถอดเสื้อผ้าออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นท่อนเอ็นใหญ่ยาวดุดันที่ตั้งตระหง่านพร้อมรบ กลิ่นกายบุรุษเพศที่อบอวลไปด้วยความดิบเถื่อนทำให้บรรยากาศในห้องพักฟื้นพิเศษดูร้อนแรงขึ้นมาทันตา เขาขยับเข้าประชิดขอบเตียงในท่ายืนเต็มความสูง ท่อนแขนแกร่งช้อนใต้ข้อพับขาขวาของบิ๊กตวัดพาดขึ้นบ่ากว้าง ดันรั้งจนสะโพกมนลอยสูงเด่น ร่างของบิ๊กถูกพับม้วนงอจนหัวแทบจะปักพื้นกลายเป็นท่าหกสูงคาหัวเตียงเหล็กที่แน่นหนา ​สวบ... ปึด! ​"อ๊างงงงง! อึ่ก!" ​บิ๊กเบิกตาโพลงอ้าปากครางลั่นห้องเมื่อแกนกายใหญ่ยาวทมิฬยัดทะลวงพรวดเดียวมิดด้าม ช่องทางช้ำสีหวานขยายกว้างรองรับความใหญ่โตจนตึงเปรี๊ยะ คนหน้านิ่งไม่รอช้า เริ่มสาวสะโพกสอบซอยกระหน่ำเสยเย็ดเข้าออกอย่าง
Read more

บทที่22

แสงแดดยามสายที่ลอดผ่านผ้าม่านหนาทึบปลุกบิ๊กให้ตื่นขึ้นจากนิทราอันยาวนาน ร่างกายระบมแปลบไปทั้งตัวโดยเฉพาะช่วงล่าง ทว่าพิษไข้กลับจางหายไปจนเกือบหมดสิ้น เปลือกตาเรียวรีปรือขึ้นช้า ๆ ทว่าในความเงียบสงบนั้น หูของเขากลับแว่วได้ยินเสียงต่ำดุดันของชายร่างใหญ่ลึกลับกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ตรงในห้องที่พึ่งย้ายกลับมาอยู่บ้าน​"อือ ล็อตที่ค้างอยู่ในโกดังท่าเรือที่6... ชื่อในเอกสารใช้ชื่อนอมินีบริษัทบังหน้า... แต่พิกัดสายสืบเราเช็กชัวร์แล้วว่าเป็นของมัน"​คำว่า 'ยาที่ติดค้าง' เหมือนกระแสไฟฟ้าวิ่งเข้าช็อตสมองของบิ๊กให้ตื่นเต็มตา บัญชีแคุ้กรุ่นรอวันปะทุ บิ๊กขยับกายลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว แม้จะหน่วงเกร็งที่สะโพกจนต้องนิ่วหน้า แต่ความแค้นมันมีมากกว่า เขาตวัดสายตาเรียวรีไปทางต้นเสียงทันที​"จะไปไหน? กูไปด้วย" บิ๊กเค้นเสียงแหบแห้งถามรัวเร็ว ดวงตาวับโรจน์ด้วยเปลวไฟแห่งความอาฆาต​ร่างหนากดวางสายโทรศัพท์ คนหน้านิ่งสวมเพียงกางเกงชั้นในขาสั้นสีดำขลิบเทาตัวเดียวอวดเรือนร่างกำยำ ผิวเข้มเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแน่นตึงราวกับรูปสลัก ทรงผมหัวเกรียนสั้นและแว่นกรอบเหลี่ยมคู่ใจยังคงทำหน้าที่ให้ใบหน้าเขาดูดิบดุ แต่อันตราย
Read more

บทที่23

ความมืดมิดเหนืออ่าวไทยฝั่งตะวันตกถูกบดบังด้วยหมู่เมฆหนาทึบ แสงไฟสปอตไลท์นับร้อยดวงส่องสว่างวาบไปทั่วลานตู้คอนเทนเนอร์ของท่าเรือขนส่งสินค้าส่วนตัวที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา พวกลูกน้องติดอาวุธสงครามของรันนับร้อยชีวิตในชุดคอมแบทสีดำเดินลาดตระเวนหนาแน่นดั่งกองพลาธิการขนาดย่อม รถโฟล์กลิฟต์และเครนยกตู้สินค้าขนาดใหญ่กำลังเร่งมือขะมักเขม้นลำเลียงสินค้าที่อัดแน่นไปด้วยเคมีภัณฑ์และยาเสพติดล็อตมหึมา รวมถึงคอลเลกชันรถซูเปอร์คาร์และบิ๊กไบค์คลาสสิกสั่งประกอบราคามหาศาล ขนขึ้นสู่เรือสำราญและเรือสินค้าบรรทุกขนาดใหญ่เพื่อเตรียมถอนสมอหนีข้ามทวีปทว่าระดับมันสมองของแก๊งอย่างบิ๊ก การสร้างแผนการวินาศกรรมระดับทำลายล้างหน้าท่าเรือไม่ใช่เรื่องยาก บิ๊กจับทิศทางลมและระบบรักษาความปลอดภัยของท่าเรือส่งออกข้ามชาติมาอย่างดี เขารู้นาทีที่น้ำขึ้นสูง จึงนำฝูงลูกน้องสายความเร็วซิ่ง ‘เจ็ทสกีดัดแปลงเครื่องยนต์เกรดทหาร’ นับสิบคัน ดับไฟหน้า ขี่เลาะแนบสนิทมากับเงาของโครงสร้างสะพานปลาและเสาตอม่อท่าเรืออย่างเงียบเชียบดุจสัมภเวสีไร้เงาลูกทีมส่วนหนึ่งที่ชำนาญการเดินระบบ แฝงตัวเข้าไปในมาตรวัดควบคุม วางระเบิดเพลิงแรงดันสูงไว้ที่ท่อส่
Read more

บทที่24

​บิ๊กถอดหมวกกันน็อกออกสะบัดกลุ่มผมสั้นเปียกชื้นด้วยหยาดเหงื่อ แสงไฟจากเปลวเพลิงนับพันล้านสาดส่องใบหน้าหล่อร้ายให้ดูดุดันเถื่อนถ่อยอันตราย แววตาเรียวรีจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอดีตพ่อบุญธรรมที่บัดนี้คลั่งจัดจนหมดคราบมาเฟียผู้ดี​รันก้าวขาออกขบวนรถ บอดี้การ์ดนับสิบชีวิตเล็งอาวุธสงครามเข้าใส่ฝูงบิ๊กไบค์ทันที ทว่ารันยกมือห้าม บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนมาคุขีดสุด ลมทะเลหอบเอาไอร้อนของเพลิงไหม้และกลิ่นควันพิษโชยผ่านร่างของสองเสือร้ายสายเมะที่ยืนประจันหน้ากัน รังสีความเหี้ยมเถื่อนและกระหายเลือดแผ่ซ่านจนลูกน้องรอบข้างไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง​บิ๊กกำหมัดแน่นจนกระดูกลั่น ก้าวขาลงจากรถตรงเข้าหาชายผู้ได้ชื่อว่าชุบเลี้ยงตนมา​“ทำไมพ่อลืมสัญญาระหว่างเราล่ะ...” บิ๊กเค้นเสียงรอดไรฟัน ดวงตาสั่นระริกด้วยความแค้นและเสียใจที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ “ไหนรับปากผมแล้วไง... ว่าตราบใดที่เราอยู่ด้วยกันยังซิ่งส่งยาให้เป็นมือเป็นตีนที่วิ่งงานเร็วที่สุด ดีที่สุดตามที่พ่อสั่ง จะไม่ยุ่งกับน้องผม จะไม่ทำร้ายแม้แต่ปลายก้อย! แล้วทำไมตอนนี้น้องชายผมถึงไปนอนปางตายอยู่โรงพยาบาลล่ะ... ฝีมือคนของพ่อ! ทำไมพ่อไม่รักษาคำพูดครับ!! ทำไม!!!”​
Read more

บทที่25

"อึ่ก... แฮ่ก..." บิ๊กเริ่มหายใจกระเส่ารุนแรง ร่างกายสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ มวลความเย็นเฉียบแล่นริ้วไปทั่วสรรพางค์กาย ผิวเนื้อที่เคยเนียนขาวแปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือดลงอย่างรวดเร็วผิดปกติ หยดเลือดสีเข้มไหลซึมออกจากมุมปากบางนิด ๆ เพราะแรงกระแทกมหาศาลภายในช่องท้องที่บดขยี้ก้อนเนื้อด้านในจนแหลกลาญ​"มองหน้าพี่! บิ๊ก! อย่าเพิ่งหลับ!" น้อยตะคอกสั่งเสียงสั่นพร่า ฝ่ามือหนาหยาบกร้านกดเน้นลงบนปากแผลตรงชายโครงขวาเพื่อห้ามเลือดสุดกำลัง ทว่าของเหลวสีแดงฉานยังคงทะลักเอ่อล้นจนมือทั้งสองข้างของนายตำรวจหนุ่มย้อมไปด้วยสีเลือดของคนรักจนแดงฉานไปหมด​"มะ...ไม่เป็นไร..." เสียงแหบพร่าครางแผ่วโต้ตอบ ทว่ามันสั่นเครือและเบาหวิวราวกับไม่มีแรงลมเหลืออยู่ในปอดดวงตาเรียวรีที่เคยพยศดุดันบัดนี้เริ่มปรือปรอยและเบลอลงเรื่อย ๆ เหงื่อเย็นข้นเกาะเต็มใบหน้าคม อาการช็อกจากการเสียเลือดอย่างรุนแรง เริ่มคุกคามระบบประสาท​เลือดจากตับไม่เหมือนแผลตัดหรือแผลถูกยิงทั่วไป เพราะตับเป็นอวัยวะที่เป็นศูนย์รวมของเส้นเลือดและมีเลือดหล่อเลี้ยงมหาศาล ยามที่มันฉีกขาดเพราะแรงระเบิดของกระสุนปืน เลือดจะไหลทะลักออกจากระบบเร็วมาก ภายในเวลาไม่ถ
Read more

บทที่26

​เปลือกตาเรียวรีที่หนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยตุ้มเหล็กค่อย ๆ ขยับปรือขึ้นช้า ๆ ภาพตรงหน้าพร่าเลือนลางซ้อนกันเป็นมิติ ก่อนที่มันจะค่อย ๆ โฟกัสชัดขึ้นเมื่อกลิ่นยาฆ่าเชื้อและเสียงเตือนเบา ๆ เป็นจังหวะเนิบนาบของเครื่องวัดอัตราการเต้นของหัวใจดังแว่วเข้าสู่ระบบประสาท​บิ๊กพยายามขยับร่างกาย ทว่าความหน่วงชาและความเจ็บแปลบสายหนึ่งแล่นริ้วขึ้นมาจากบาดแผลที่หน้าท้องน้อยจนต้องลอบสูดปาก ทัศนียภาพแรกที่สายตาของเขาจับจ้องได้ชัดเจน ไม่ใช่ฝ้าเพดานสีขาวของโรงพยาบาล... ทว่ากลับเป็นแผ่นหลังกว้างกำยำสมส่วนราวกับกำแพงหินของคนหน้านิ่งร่างใหญ่ลึกลับในชุดเสื้อยืดสีดำเรียบง่าย​ร่างหนาในสภาพไร้แว่นกรอบเหลี่ยมคู่เก่ง กำลังยืนนิ่งตระหง่านอยู่ข้างเสาน้ำเกลือ มือหนาหยาบกร้านทว่านิ่งสนิทขยับยกขึ้นเช็กขวดสารอาหารและถุงวิตามินบำรุงที่ห้อยระย้าอยู่ นิ้วโป้งขยับหมุนปรับวาล์วสายน้ำเกลือให้อัตราการไหลหยดลงมาอย่างเชี่ยวชาญราวกับบุรุษพยาบาลส่วนตัว​"แฮ่ก... อึ่ก..."​เสียงเครือแหบพร่าที่เค้นออกจากลำคอแห้งผากของคนบนเตียง ทำให้นิ้วมือหนาที่กำลังปรับสายน้ำเกลือชะงักกึก คนหน้านิ่งร่างใหญ่ค่อย ๆ เอี้ยวใบหน้าดิบดุกลับมาสบสายตา แว
Read more

บทที่27 🔥

ในขณะที่ห้องพักฟื้นแฝดพี่กำลังอบอวลแผ่วเบาแต่มาที่ห้องพักฟื้นวีไอพีอีกฝั่ง บรรยากาศกลับเดือดพล่าน ร้อนแรง และเต็มไปด้วยความลามก​เสียงล็อกกลอนประตูห้องดัง แก๊ก พร้อมป้าย 'ห้ามรบกวน' ที่ถูกแขวนห้อยไว้ด้านนอก​'ไบค์' ที่เพิ่งหายวันหายคืน ขยับตัวลุกขึ้นมานั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงคนไข้ ดวงตาคมคู่แฝดจดจ้องร่างสูงใหญ่ของ 'ฮายาโตะ' ลูกครึ่งญี่ปุ่นคู่อริหนุ่มที่กลายมาเป็นผัวรักที่เพิ่งเดินก้าวขาออกจากห้องน้ำ ทว่าสภาพของมันทำเอาไบค์ถึงกับหลุดหัวเราะด้วยความชอบใจ​ฮายาโตะสลัดเสื้อยืดทิ้ง เหลือเพียงแผงอกแกร่งกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามและรอยแผลเป็น ดิบเถื่อน ทว่ามันกลับ 'ลักเสื้อกาวน์สีขาวตัวยาวของหมอเจ้าของไข้' มาสวมทับไว้ลวก ๆ โชว์ท่อนบนเปลือยเปล่ารำไร ใบหน้าหล่อเหลาคมคายแสร้งทำเป็นนิ่งขรึม ขยับแว่นสายตาที่จิ๊กหมอมาด้วย แผ่รังสีคุกคามแบบ 'คุณหมอโรคจิต' ชวนให้เสียวท้องน้อย​"ได้เวลาตรวจรูคนไข้เเล้ว" ​"คิก~เสียวรอเลย"​ไบค์ไม่ยอมเสียเวลาเล่นตัวขยับกายลงจากเตียง ร่างโปร่งบางทว่ามีมัดกล้ามเนื้อตามฉบับนักซิ่งจัดการสลัดกางเกงคนไข้ทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี เหลือเพียงเสื้อคนไข้ตัวบางสีฟ้าอ่อนตัวเดียวโดด ๆ ที่ช
Read more

บทที่28

แกร๊ก...​เสียงเปิดประตูเหล็กหนาหนักของห้องพักฟื้นผู้ป่วยวิกฤตดังขึ้นเบา ๆ ทลายความเงียบงันภายในห้องลง พร้อมกับการปรากฏตัวของหมวดน้อย คนหน้านิ่งร่างสูงในชุดเครื่องแบบครึ่งท่อนทับเสื้อยืดสีเข้ม เฉยชา ภายใต้เสื้อนั้นมีผ้าพันแผลหนาเตอะซ่อนอยู่จากการผ่าตัดแบ่งตับให้นักซิ่งหน้าเหวี่ยงอย่างบิ๊ก​ตอนนี้ธุรกิจสนามแข่งรถทั้งหมดของรันกลายมาเป็นชื่อของบิ๊กอย่างถูกต้อง จากฝีมือการใช้อำนาจมืดวิ่งเต้นเคลียร์ทางของหมวดน้อยและฮายาโตะเพื่อนรักสายมาเฟียของเขา น้อยไม่ใช่ตำรวจน้ำดีในอุดมคติ มาเป็นตำรวจเพราะถูกตำรวจทำร้ายขูดรีดกดขี่ครอบครัวมาก่อน ระบอบลำดับชั้นของข้าราชการไทยมันฟอนเฟะเสียจนอยากเลวให้มากกว่าเพื่อสั่งเป็นสั่งตายใครๆได้ถนัด น้อยเลือกที่จะสร้างเครือข่ายอำนาจมืดของตัวเองขึ้นมาเพื่อค้านอำนาจสีกากี เป็นตำรวจแบบ โหด เลว ดี ที่พร้อมจะก้าวข้ามกฎหมายเพื่อสิ่งที่ต้องการ​​บิ๊กนอนฟังนิ่ง ๆ ทว่าจังหวะที่กำลังจะขยับตัว คนหน้านิ่งก็ต้องขมวดคิ้วมุ่นพลางยกมือขึ้นกุมแผลที่ท้องเพราะความเจ็บแปลบจี๊ดแล่นริ้วขึ้นมา บิ๊กเค้นเสียงห้วนถามสั้นคำเดียว​"แล้วไบค์ล่ะ?"​"ฮายาโตะเคลียร์ให้หมดแล้ว" หมวดน้อยตอบ เสียงนิ่
Read more

บทที่29

บิ๊กสะบัดฟองครีมโกนหนวดออกจากใบมีดลงในอ่างล้างหน้า เสียงเหล็กครูดกระทบขอบกระเบื้องดัง แก๊ง แผ่วเบาท่ามกลางไอน้ำอุ่นอบอวล สายตาเรียวรีตวัดขึ้นสบประสานนัยน์ตาคู่คมกริบของหมวดน้อยผ่านเงากระจก ก่อนที่ความรู้สึกอุ่นหนาจะแล่นวาบเข้ามาที่เอวสอบ เมื่อฝ่ามือใหญ่ของตำรวจสายสืบทรงมาเฟียเลื่อนเข้ามาบีบกระชับ รั้งร่างของเขาให้ขยับเข้าไปชิดกะทันหัน​บิ๊กไบค์ไม่ได้ถอยหนี แรงกระแทกเนิบนาบส่งผลให้แผ่นอกและหน้าท้องของเขาบดเบียดชิดติดกับความหนาใหญ่ของคนตรงหน้า สัมผัสได้ถึงมัดกล้ามเนื้อแน่นตึงและไอความร้อนจัดที่สะท้อนผ่านผิวเนื้อสู่ผิวเนื้อ บิ๊กมองสบแววตาคู่คมที่กดต่ำลงมานิ่งสนิท ไร้ความอ่อนโยนตามสไตล์สายดาร์ก แต่มันกลับล็อกสายตาของเขาไว้เงียบ ๆ เป็นจังหวะธรรมดาที่รู้กันดีอยู่สองคน​บิ๊กไบค์ขยับมือหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กขึ้นมา บรรจงซับเศษฟองครีมที่ยังเหลือติดอยู่ตามแนวสันกรามลากผ่านลูกกระเดือกของคนตัวใหญ่กว่าอย่างเบามือ เมื่อเห็นรอยแดงเป็นปื้นจาง ๆ ที่เกิดจากใบมีดโกนเฉียดผิวไปเมื่อครู่ บิ๊กจึงจงใจใช้นิ้วโป้งกดคลึงเน้นลงไปบนรอยอุ่น ๆ นั้นแรง ๆ จนน้อยต้องหรี่ตาลง เขามองลึกเข้าไปในนัยน์ตาคู่คม ท่ามกลางความเงียบ
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status