Semua Bab ผัวสามร่านรัก (4P) + [PWP] + [NC30+]: Bab 1 - Bab 10

ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งใบหน้าคมหล่อ เขามีความสูงถึงร้อยเก้าสิบ มีผิวที่ขาวอมชมพูบ่งบอกถึงผิวพรรณที่ดี เขายังมีคิ้วหนาดกดำ นัยน์ตาสีดำสนิท จมูกโด่งเป็นสันดูเป็นธรรมชาติ และยังมีริมฝีปากบางสีชมพูระเรื่อ แต่ทว่าผมของเขาที่จัดทรงไว้อย่างดีนั้นยุ่งเหยิง เรือนร่างของเขาเปลือยเปล่าปราศจากเสื้อผ้านุ่งห่ม หลังจากการออกศึกบนเตียงกับหญิงสาวสี่คนตลอดทั้งคืนที่ผ่านมา หญิงสาวสองคนนอนนอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงกับเขา อีกสองคนทอดกายนอนอยู่บนพื้นพรมสีดำราคานับแสนบาท ยังมีถุงยางอีกหลายอันเรียงนรายกองอยู่บนพื้น แต่มัดเอาไว้แล้วพร้อมโยนลงในถังขยะ เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ เมื่อม่านภายในห้องค่อยๆ เลื่อนขึ้นเก็บตามเวลาที่กำหนดอยู่ที่เจ็ดโมงเช้าของทุกวันยกเว้นเสาอาทิตย์ที่ตั้งเวลาไว้ที่สิบโมงเช้า หรือถ้ามีงานด่วนเขาก็มีบอดี้การ์ดโทรมาปลุก วันนี้เขาอยากนอนต่ออีกสักหน่อยเพราะไม่ได้มีประชุมเช้า เลยใช้มือหนากดปุ่มที่หัวเตียงปิดม่านลงมา แต่ทว่าหญิงสาวที่นอนข้างกายเขาริมฝีปากสีนู๊ดเผยรอยยิ้มไม่เห็นไรฟัน ดวงตาสีฟ้าเกิดจากสวมใส่คอนแทคเลนส์ทำให้เธอมีดวงตากลมโตช่างยั่วยวน หลอกล่อชวนให้มีเซ็กส์กับเธออีกครั้ง “ภูผา ให้เดียร

หญิงสาวรูปร่างอวบอิ่มหุ่นของเธอเหมือนนาฬิกาทราย เธอนั้นดูมีน้ำมีนวล นมเป็นนม เอวเป็นเอว แขนและขาเรียวงามสมส่วน ทรงผมหยักศกตั้งแต่เกิดผมจึงได้หยิกลอนทั้งหัว โครงหน้ากลมเอิบอิ่มดุจพระจันทร์เต็มดวง คิ้วโก่งดุจคันศร ดวงตากลมโตสีน้ำตาลไหม้ แก้มอมชมพูเหมือนผิวพรรณของเธอ ริมฝีปากเป็นกระจับแดงระเรื่อบ่งบอกถึงสุขภาพที่ดี เธอเป็นที่หมายตาของใครหลายๆ คนตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมแต่เธอกลับไม่สนในผู้ชายเหล่านั้น เพราะเธอมีคนที่เธอชอบอยู่แล้ว และเขาคนนั้นก็รักเธอมาก เขาและเธอเป็นรักแรกของกันและกัน โดมแฟนหนุ่มของเธอ อีกทั้งเขายังเป็นกองหน้าของโรงเรียนอีกด้วย ทำให้สาวๆ ต่างหลงชอบเขา เขาก็ยังรักเธอแค่คนเดียว ความสัมพันธ์ของเธอผลิดอกออกบาน จนเธอคิดถึงขึ้นจะอยากจะแต่งงานกับเขา จนแล้วจนรอดเขาก็ไม่ยอมเอ่ยปากบอกขอแต่งงานเสียที ทำให้เธอรู้สึกหวั่นใจชอบกลว่าเขามีคนอื่นที่ทำงานหรือเปล่า เขานั้นเป็นประธานบริหารสินทรัพย์ของบริษัทคมนาคมรายใหญ่ของประเทศช่างเถอะเขาอาจจะยังไม่อยากแต่งงานตอนนี้ก็ได้ ก็อยู่แบบนี้ไปก่อนแล้วกันเธอก้าวเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูผืนเดียวที่สั้นแทบจะปิดกลีบร่องไม่มิด เธอเดินไปที่หัวเตีย

มิ้นต์ทอดสายตามองหน้าต่างในยามหน้าฝน ฝนตกลงมาตั้งแต่เช้าจนถึงเย็น สามเดือนกว่าๆ แล้วที่โดมไม่ได้ติดต่อหาเธอ เธอเปิดโฮมเทียเตอร์ดูเมื่อสองวันก่อนเห็นว่าโดมกำลังแต่งงานกับลูกสาวเพียงคนเดียวของจีเอ็นกรุปบริษัททำเกี่ยวกับวาณิชธนกิจอยู่ในเซี่ยงไฮ้ เธอชื่อว่า ‘หยางจื่อ’ มูลค่าสินทรัพย์ของบริษัทจีเอ็นกรุปหลายหมื่นล้านเธอไม่แปลกใจหรอกว่าทำไมเขาถึงเลือกผู้หญิงคนนั้น แทนที่จะเป็นเธอมิ้นต์จอดรถสปอร์ตสีแดงสดราคาหลายสิบล้าน ผู้คนเดินผ่านไปผ่านมาต่างมองรถของเธอ เธอเปิดประตูรถก้าวเดินออกมาจากรถ ถอดกุญแจรถใส่กระเป๋าใบเล็กสีดำ เธอนั้นสวมใส่เดรสรัดรูปคล้องคอปาดไหลลูกไม้แขนยาว กระโปรงสั้นแค่สองคืบโชว์น่องขาเรียวสวย ส้นสูงสีดำสีนิ้ว ต่างหูเพชรแต่งหน้าโทนนู๊ดสีน้ำตาลริมฝีปากสีแดงสดทำให้ใบหน้าของเธอดูโดดเด่น เธอก้าวเดินอย่างมั่นใจเข้าไปในร้าน ตลอดทางที่เธอผู้ชายต่างจ้องมองเธอตาเป็นมันด้วยความเซ็กซี่ของเธอ เธอนั้นไม่สนใจก้าวเดินไปที่เคาน์เตอร์บาร์“ขอคอกเทลแรงๆ มาหนึ่งแก้ว” มิ้นต์เอ่ยบอกบาร์เทนเดอร์หนุ่มหน้าตาดี เธอหันด้านซ้ายมีชายหนุ่มและหญิงสาวนั่งคอคลอเคลียกันนัวเนีย เธอเผยรอยยิ้มเล็กน้อยชีวิตของเธอกับ

มิ้นต์ค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ ทอดสายตามองไปยังรอบห้องที่ไม่คุ้นเคย ห้องนี้เป็นห้องกว้างขนาดใหญ่ทั้งห้องล้วนเป็น บนเตียงกว้างถึงแปดฟุต ข้างๆ เตียงเป็นโต๊ะข้างเตียง เธอมองไปด้านหน้าเป็นโฮมเทียเตอร์ขนาดใหญ่ ตรงมุมห้องด้านขวามีเคาน์เตอร์บาร์ ตู้แช่ไวน์ และเหล้าที่วางเรียงอยู่ในบล็อกที่อยู่ติดที่ฝาผนัง เมื่อมองผ่านไปยังห้องน้ำเป็นกระจกใสมีห้องเรนชาวเวอร์สองฝั่งสามารถอาบน้ำได้สองคน และอ่างจากุชชี่ขนาดใหญ่สามารถลงไปได้ถึงสี่ห้าคน เธอมองไปยังด้านหน้าต่างมีระเบียงกว้างวางโต๊ะ และเก้าอี้ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ภาพสุดท้ายที่เธอจำได้ เธอนั้นดื่มเหล้าอยู่ในร้านเหล้าตรงเคาน์เตอร์บาร์ หลังจากนั้นภาพก็ตัดไปเธอเลื่อนดูผ้านวมหนากลับไม่มีเสื้อผ้าอยู่แม้แต่ชิ้นเดียว ใบหน้าเธอซีดเห็นได้ชัดด้วยความตกใจ ใครเป็นคนแก้ผ้าเธอ หรือว่าใครมาขืนใจกัน“เธอตื่นแล้วเหรอ” เสียงของชายหนุ่มที่เธอไม่คุ้นเคยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ พร้อมกับการปรากฏกายของเจ้าของเสียง เธอจำใบหน้าเขาได้ดีเขาเป็นคนที่เจอเธอครั้งสุดท้ายที่พูดคุยกับเธอ เธอยกผ้านวมให้สูงขึ้น ขณะที่เขาใส่กางเกงวอร์มเพียงตัวเดียว ทำให้เห็นซิกแพคหนาอ

ฟ้ามืดครึ้มทั่วกรุงเทพเม็ดฝนตกลงมาโปรยปรายตลอดช่วงเย็นวันนี้ของต้นเดือนมิถุนายน ทำให้อากาศในบ้านหลังใหญ่เย็นไปด้วย หญิงสาวเรือนร่างเปลือยเปล่าในผ้านวมสีขาวค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา เธอรู้สึกเจ็บปวดที่กลีบร่องหลังจากเซ็กส์กับเขาเมื่อช่วงเที่ยงที่ผ่านมา เธอรู้สึกเจ็บแค้นกับการกระทำของเขาที่กระทำต่อเธอ นี่ไม่ใช่วันไนต์สแตนด์นี่มันคือการข่มขืนโดยที่เธอไม่ได้สมยอม อีกทั้งเขายังวางยานอนหลับลักพาเธอมาที่นี่มันน่าเจ็บใจยิ่งนัก ชีวิตของฉันทำไมมันโชคร้ายแบบนี้ เมื่อสามเดือนก่อนก็โดนบอกเลิกทั้งที่ฉันและเก่าแฟนคบกันมาเป็นสิบปี ตอนนี้เวลานี้ฉันต้องมาเจอเรื่องบัดซบแบบนี้อีก ฉันต้องโทรหาตำรวจ และโทรหาพ่อให้พวกเขาช่วยจับไอ้เหี้ยนี่ไป เธอหันไปข้างเตียงและมองที่บนเตียงกลับไม่มีโทรศัพท์ของเธอ เธอจึงลุกขึ้นยืนแต่ทว่าเจ็บปวดไปทั้งกลีบร่อง เห็นว่าบนเตียงตรงที่เธอนอนมีรอยเลือดจางๆ เธอคิดว่า มันแรงขนาดเลือดออกเลยเหรอ แต่มันก็แรงจริงๆนั่นแหละ เธอจดจำภาพที่ดุ้นของเขาที่ใหญ่และยาวจนน่าตกใจ อีกทั้งยังกระแทกใส่เธอไม่ยั้งแรงขนาดนั้น จะไม่ให้เลือดมันออกมาได้อย่างไร ตั้งสติหาโทรศัพท์ก่อน ว่าแต่หาจนทั่วห้องก็ไม่มีโทรศัพท