Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

มินตราค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาภายในห้องกว้างพร้อมกับเสียงฝนที่ตกลงมาไม่หยุด อีกทั้งยังมีแสงไฟนวลๆ จากโคมไฟและแสงไฟจากไฟถนนและตึกรามบ้านช่อง สถานบันเทิงและสถานบริการของกรุงเทพในยามค่ำคืน เธอรู้สึกระบมไปทั้งเรือนร่างจากการกระทำของสามแฝดที่กระทำต่อเธอ เธอรู้สึกเกลียดตัวเองเกลียดทุกสิ่งอย่าง ถ้าเธอไม่ตัดสินใจออกมาเที่ยวในคืนวันก่อนเธอคงไม่ต้องมาเจอในภาพแบบนี้ ตอนนี้มันเจ็บกายไม่เท่าไหร่ เธอกลับรู้สึกเจ็บใจมากกว่าที่จะเจ็บกายแต่ทว่าเธอกลับได้กลิ่นปลาแซลมอนและกลิ่นอาหารทะเลลอยเข้ามาภายในห้องกว้างแห่งนี้ ทำให้ท้องของเธอร้องไม่หยุดด้วยเธอไม่ได้ดื่มหรือกินมาสองวันแล้ว เธอจึงค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียง เธอจึงค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงเดินตามกลิ่นไปยังโต๊ะอาหารที่มีจานซาซิมิหลากหลายอย่างวางอยู่บนโต๊ะวางเรียงไว้อย่างสวย อีกทั้งยังมีซูชิอีกจานหนึ่ง รวมไปถึงโชยุ วาซาบิ จานตะเกียบวางไว้พร้อมสรรพ เธอคิดว่าไอ้สามตัวที่ข่มขืนเธอคงเอามาวางไว้ให้เธอกินแน่ เธอเลือกที่จะไม่กิน หมายใจจะเดินเข้าห้องน้ำไปชำระร่างกาย ไม่ยอมกินในสิ่งที่เขานำมาให้ แต่ท้องเจ้ากรรมก็ร้องประท้วงไม่หยุด เธอจึงเดินมานั่งกินซูชิแต่โดยดีด้วยความหิว เธอ

“อื้อ...โอ้ว...โอ้ว...ฟัก...ฟัก...ฟัก...อร๊าย...” เธอกรีดร้องครางสุดเสียง เมื่อดุ้นของน่านฟ้าเข้าไปในกลีบร่องของเธอ เต้านมที่กระเพื่อมไปมาทิวเขาใช้มือหนาทั้งสองข้างขยำเต้านมของเธอให้เธอคายเสียวลงไปบ้าง แต่เปล่าเลยเธอยิ่งเสียวมากขึ้น เพราะดุ้นของทิวเขาและน่านฟ้าตอกใส่เธอไม่หยุด ส่วนภูผาที่นั่งขอบสระอีกฝั่งมองพวกเขาทั้งสามราวกับดูหนังสด มือหนาของภูผาข้างหนึ่งชักดุ้นขึ้นลงหนักๆ เธอตาปรือมองไปยังภูผาราวกับสายตาอ้อนวอน มันยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของเขาเป็นอย่างดี“โอ้ว...โอ๊ะ...โอ๊ะ...โอ๊ะ...อร๊าย...ฮา...” เธอร้องครางอย่างสุดเสียงอย่างไม่อายใครอีกต่อไป น่านฟ้าปล่อยน้ำใส่เธอตามด้วยทิวเขาที่ปล่อยน้ำใส่เธอเช่นกัน น่านฟ้าจึงเอาดุ้นออกจากเธอที่ไหลไปตามน้ำในอ่าง น่านฟ้าลุกขึ้นจากสระน้ำพร้อมกับประคองขาขึ้น เธอมองภูผาที่กำลังชักว่าวดุ้นของภูผานั้นใหญ่ยาวพร้อมจะเสียบเธอทุกเมื่อ เธอใช้มือเรียวปิดกลีบร่องมันทำให้เธอรู้สึกว่ามันมีน้ำอุ่นๆ เยิ้มๆ ไหลทะลักออกมาจากกลีบร่อง เธอรู้โดยทันทีว่านั้นคือน้ำกามของเธอที่ไหลออกมาด้วยความเงี่ยน เธออายแทบอยากแทรกแผ่นดินหนี แต่ทว่าน่านฟ้าใช่นิ้วขยี้กลีบร่องของเธอทำให้น้ำกาม

เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองโดยรอบเธอรู้สึกว่าได้ยินเสียงคลื่นเบาๆ จากนอกห้องเธอจึงมองไปยังหน้าต่างที่อยู่รอบห้องนี้ เธอเห็นว่าโดยรอบเป็นหน้าต่างอีกทั้งมีม่านปิดเอาไว้ มันไม่เหมือนบ้านของสามแฝดนรกเลย เหมือนกับว่าพวกเขาพาเธอออกมานอนนอกบ้าน เธอจึงค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียง เธอเห็นว่าเสื้อผ้าของเธอถูกจัดเป็นระเบียบหลังจากเธอสติหลุดไปตอนมีเซ็กส์กับทิวเขาและน่านฟ้า เธอก็เผลอหลับไปตั้งแต่นอนนั้น ตอนนี้พวกเขาไม่ได้อยู่ในห้องนี้ เธอสงสัยว่าพวกเขาหายไปไหนหาทางหนีดีกว่า ถ้าอยู่นอกบ้านจริง ฉันก็หาวิธีที่จะหนีเพื่อจะหนีไปจากพวกตัวเหี้ยสามตัวที่คอยจะขืนใจฉัน แต่ว่าฉันก็มีความสุขไม่ใช่เหรอที่พวกเขาปรนเปรอเธอสุขสมทุกครั้ง ไม่ได้เลิกคิดอะไรพวกนั้นได้แล้ว มิ้นต์เธอต้องกลับบ้าน ต้องกลับบ้านให้ได้มิ้นต์เอ่ยในใจแล้วเดินไปเปิดประตู เห็นว่าเป็นห้องกว้างเป็นโทนสีไม้เหมือนห้องนอนที่เธอเดินออกมา อีกทั้งยังมีประตูห้องอีกสามห้องซึ่งเป็นห้องของบอดี้การ์ด และอีกสองห้องเป็นห้องของเจ้านาย เรือยังคงได้ยินเสียงคลื่น และยังเป็นเสียงคลื่นที่ชัดยิ่งขึ้น เธอจึงก้าวเดินขึ้นบันไดแล้วเปิดประตูออก มันทำให้เธอเห็นท้องฟ้ากว้างใหญ่ น้ำทะ

เธอก้าวเดินมาท้ายเรือเห็นว่ามีเจ็ทสกีอยู่สามลำเป็นลำขนาดที่นั่งได้สองคน มีทั้งสีดำ สีแดง และสีเหลือง เธอไม่รู้ว่าลำไหนนั้นเป็นของใครบ้าง เธอคงต้องไปกับคนใดคนหนึ่ง เธอคิดว่าไม่ไปดีกว่า ถ้าคิดกลับกันแล้วถ้าไม่ไปแล้วเธอจะหนีจากพวกเขาได้อย่างไร“จะนั่งลำไหนก็เลือกเอา” ภูผาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบ มองใบหน้าของเธอขณะที่ลมแรงพัดโบกทำให้กระโปรงของเธอปลิวไปตามแรงลมเห็นไปยังกลีบร่องของเธอ พวกเขาทั้งสามยืนอยู่ตรงด้านหลังของเธอและด้านข้างโดยไม่ขึ้นนั่ง พวกเขาตัดสินใจให้เธอเสี่ยงดวงเองว่าจะได้นั่งกับใคร“ฉันมีสิทธิ์เลือกได้ด้วยเหรอ” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบ“ถ้าไม่เลือกก็กลับเข้าห้องขึ้นเตียง” ทิวเขาเอ่ยบอกเธอข้างๆ ริมหูทำให้เธอขนลุกซู่ไปทั้งตัว เธอจึงเลี่ยงเดินมาที่เรือเจ็ทสกีลำกลางสีดำ“ฉันนั่งลำนี้” เธอเอ่ยบอกพวกเขาแล้วนั่งบนเจ็ทสกีสีดำทันที ภูผาเผยรอยยิ้มแล้วก้าวเดินมานั่งด้านหลังเธอ เธอหันกลับไปมองภูผาที่นั่งด้านหลังของเธอ ลำตัวของเขาและเธอแทบชิดกันและกันจนได้ยินเสียงหัวใจ อีกทั้งดุ้นของเขาที่นอนหลับใหลแนบกับก้นของเธอ ทำให้เธอรู้สึกซาบซ่านขนลุกไปทั้งตัว“เลือกลำถูกชะด้วย” ทิวเขาเอ่ยบอกด้วย

“เธอเรียกฉันว่าป๊าเหรอ” ภูผาเอ่ยถามเธอด้วยความแปลกใจ“ใช่ฉันจะจะเรียกนายว่า ‘ป๊า’ เรียกทิวเขาว่า ‘เฮีย’ เรียกน่านฟ้าว่า ‘พี่’ นายคล่องใจอะไร หรือจะให้เรียกว่าตัวเหี้ยแบบเดิม ฉันก็ไม่ขัดคล่องนะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงขึงขังจริงจัง ทำให้เขาเผยรอยยิ้มไม่เห็นฟันทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาเครียดจนร้องไห้ออกมาหลังจากการจากไปของบอดี้การ์ดทั้งสอง“แล้วแต่คุณเมียเลยจ้ะ” ภูผาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เธอเองก็เผยรอยยิ้มแล้วกลางมือทั้งสองข้าง“ป๊ามากอดกัน” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เขาเข้าสวมกอดเธอทันที เธอใช้มือเรียวลูบแผ่นหลังเขาเบาๆ“ฉันไม่รู้จะปลอบใจป๊าอย่างไรดี แต่อยากจะบอกว่ามันผ่านมาแล้ว ตอนนี้ป๊าก็มีฉันนะ ฉันตัดสินใจแล้วจะอยู่กับป๊าไม่ไปไหน ป๊าเองก็กลับมาเป็นป๊าจอมขย่มนะ ฉันชอบให้ป๊าอยู่บนตัวฉัน” เธอเอ่ยบอกเขาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเหมือนกับกล่อมใจเขาให้สงบลง เธอเหมือนน้ำทิพย์ชโลมใจเขาให้ชุ่มฉ่ำ“ฉันดีใจที่มีเธอ แต่เรื่องในวันนี้ฉันจะไม่ปล่อยให้มันลอยนวลเป็นอันขาด” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง แล้วเธอผลักเขาออกมองเขา เธอเผยรอยยิ้มแล้วใช้มือเรียวลูบใบหน้าเขาแผ่วเบา“ป๊าไปอาบน้ำกันเถอะ วันนี้ฉันจะอาบน้ำให้ดีไห