Alle Kapitel von รวมเรื่องสั้นผัวเด็กลีลาดุ: Kapitel 231 – Kapitel 235

ความรู้สึกฝืดคับในแต่ละครั้งที่เขาขยับทำเอาฉันหลับตาปี๋ ติ่งกระสันโดนบดบี้ตามจังหวะของท่อนเอ็นที่รูดขึ้นๆ ลงๆ ธนนท์หลุบตาลงมองดูกลีบเนื้อบอบบางของฉันด้วยความชอบใจ ที่เห็นมันปลิ้นรัดความใหญ่โตของเขาได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ.....“ได้เลยครับ... หัวนมพี่นวลน่าดูดที่สุด”เขาครอบประทับริมฝีปากลงมาแนบดูดหัวนมทั้งสองข้างสลับไปมา.....“กินเลยจ้ะหนูจ๋า... กินให้อิ่ม”ฉันบีบนมป้อนใส่ปากเขา ขณะร่อนบั้นท้ายส่ายขยับเนินนาบอยู่บนหน้าตัก กระแทกน้องสาวทับลงบนน้องชายของเขาเสียงดังพลั่กๆ น้ำหล่อลื่นทะลักออกมาผสานผสม มากมายจนแฉะลงมาเนืองนองง่ามขาของฉัน.....“กระแทกให้พี่เถอะจ้ะนนท์จ๋า... มะ ไม่ไหวแล้ว อ๊อย... ของนนท์ทั้งใหญ่ทั้งยาว ของพี่แหลกระบมหมดแล้ว”เสียงเร่งเร้าทำให้ธนนท์รวบเอวฉันเอาไว้แน่น แล้วกระแทกถี่รัวเข้าใส่ ฉันกอดคอเขาแน่น แอ่นนมให้ดูด ขณะท่อนเอ็นแข็งแกร่งแอ่นเสียบขึ้นมาเป็นจังหวะ.....บลั่กๆ ๆ ๆ ๆเสียงจากการกระแทกระงมอยู่นานเป็นครู่จนเขาหนำใจ จากนั้นฉันก็ต้องผวากอดลำตัวเขาแน่น ในนาทีที่เสียวจนอารมณ์โลดทะยานขึ้นไปถึงอาการออกัสซั่ม วันนั้นธนนท์ทำให้ฉันฉ่ำสวาทกันอีกหลายรอบ ก่อนที่เขาจะขับมอเตอร์

ฉันเดินเข้ามาที่บ้านเช่าด้วยอารมณ์ซึ่งบอกไม่ถูก และในที่สุดก็ค้นพบว่าสาเหตุที่ฉันใส่ใจถ้อยคำนินทาของพวกปากหมูปากหมาก็เพราะว่าฉันแคร์ความรู้สึกของธนนท์นั่นเอง‘ไอ้นนท์ยังหนุ่มยังแน่นแท้ๆ น่าจะไปเอาสาวๆ’ ถ้อยคำอำมหิตประโยคนั้นยังดังกึกก้องชัดเจนอยู่ในหูของฉัน รู้สึกเจ็บแปลบราวกับมีเข็มสักร้อยเล่มมาทิ่มแทงลงบนก้อนเนื้อที่เรียกว่าหัวใจของสาวใหญ่อย่างฉัน“นนท์จ๊ะ... ”เมื่อมาถึงห้องเช่า ฉันเรียกพลางเคาะประตู อึดใจต่อมาประตูไม้บานกว้างก็ถูกผลักออกมาพร้อมกับร่างสูงใหญ่ ธนนท์คงกำลังอาบน้ำ ตอนนั้นเขานุ่งผ้าขนหนูเพียงตัวเดียว เนื้อตัวยังพราวไปด้วยคราบน้ำ“พี่ผ่านมาเลยแวะซื้อก๊วยเตี๋ยวมาให้หนู บะหมี่แห้งที่นนท์ชอบจ้ะ”ความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างฉันกับธนนท์ที่ดำเนินมาร่วมเดือน ทำให้ฉันเริ่มรู้ใจเขา... และ ‘รักเขา’ ขึ้นมาจริงๆหากก็ไม่แน่ใจว่าธนนท์จะรู้หรือเปล่า? ว่าฉันเริ่มรู้สึกรักเขาจริงๆ รักอย่างที่ผู้หญิงคนหนึ่งพึงจะรักผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ได้รักอย่างผู้ใหญ่เอ็นดูเด็ก“เข้ามาก่อนครับพี่นวล”เขาคงสังเกตเห็นท่าทางลังเลของฉัน“ไม่ดีกว่านนท์”น่าแปลกที่ฉันไม่ห่วงว่าตัวเองจะเสื่อมเสีย แต่กลับนึกห่วงเขามา

“เรื่องอะไรครับ”เขาผลักประตูหลังห้อง ออกไปยืนเท้าเอวพ่นควันบุหรี่ที่ระเบียง ถามทั้งที่หันหลังให้ฉันฉันเดินตามออกมาที่ระเบียง สวมกอดร่างสูงใหญ่ของเขาจากทางด้านหลัง แนบใบหน้าซุกแผ่นหลังกว้างซึ่งมีกลิ่นเหงื่อกลิ่นกายที่ฉันจดจำได้ไม่ลืม“นนท์รักพี่บ้างไหม”ฉันถามออกมาในที่สุด ถามทั้งที่เตรียมใจยอมรับว่าคำตอบที่คืนกลับมา... อาจจะทำให้ฉันต้องเจ็บปวดใจยิ่งกว่าเดิม“ผมว่าเราคบกันไปเรื่อยๆ แบบนี้ก็ดีอยู่แล้วนี่ครับ ทำไมพี่นวลถามเรื่องนี้ครับ?”เขาหันมาทำหน้าสงสัย“ถามเพราะพี่รักนนท์”ฉันตอบอย่างไม่ละอายหัวใจตัวเองที่หลงรักเด็กรุ่นน้อง หรือจะเรียกว่า ‘รุ่นลูก’ ก็ยังได้ เพราะว่าฉันกับธนนท์มีอายุห่างกันถึงยี่สิบปี เขามีอายุแค่ยี่สิบ ขณะที่ฉันสี่สิบ“ผมไม่เข้าใจว่าพี่นวลต้องการอะไรครับ”“ผมไม่เข้าใจว่าพี่นวลต้องการอะไรครับ”อารมณ์ของธนนท์เปลี่ยนไป เขาอัดบุหรี่แรงขึ้นพลางพ่นควันสีขาวพวยพุ่งสู่เวิ้งอากาศเบื้องบน“พี่ไม่ได้ต้องการอะไรหรอก... ก็แค่อยากรู้เท่านั้นเองว่านนท์รักพี่บ้างไหม”ฉันยอมรับว่าน้อยใจ แค่คำว่า ‘รัก’ เขาก็ให้ฉันไม่ได้ ทั้งที่ตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมาฉันทุ่มเทอะไรๆ ให้เขาไปก