เฮียซัน... แซ่บมาก のすべてのチャプター: チャプター 91 - チャプター 100

"ก็ยังเป็นฉันที่ผิดตลอดสินะ นายกลับไปเถอะฉันไม่มีอะไรจะพูดกันนาย อย่าเจอกันอีกเลยฉันยอมรับผิดทุกอย่างเอาไว้เองเพราะฉะนั้นกลับไปซะ"ก้างไผ่พึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาเอ่ยเสียงจริงจังกับซัน ดวงตากลมโตราบเรียบจ้องใบหน้าของผู้ชายตรงหน้านิ่ง และเหมือนคำพูดของเธอจะทำให้เขาชะงักนิ่งไป ริมฝีปากอ

งานหนักๆ ที่เขาหามรุ่งหามค่ำมาตลอดสองเดือนก็เสร็จไปแล้ว ส่วนทางนี้ก็ยกให้พ่อเขาจัดการไปก่อน เพราะยังอยู่ในช่วงอยากง้อเมียก่อน ขืนปล่อยให้เวลาผ่านไปนานกว่านี้คาดว่ามันคงจะยากขึ้นไปอีกซันตักบัวลอยไข่หวานที่ตั้งใจบรรจงทำด้วยใจใส่ถ้วยแก้วแล้วยกวางบนถาดเสิร์ฟ ก่อนจะหันกลับมาปิดฝาหม้อส่วนที่เหลือเอาไว้ก่

"ก่อนจะบอกฉันดูสังขารตัวเองก่อนเถอะ แทบจะนั่งไม่ตรงอยู่แล้วเดี๋ยวฉันไปส่งเอง ยังไงฉันก็ดื่มน้อยกว่าแก""ไม่เป็นไรน่า เหล้าแค่นี้ทำอะไรคนอย่างก้างไผ่ไม่ได้หรอก อย่าลืมสิว่าฉันอะใคร ตัวแม่ที่บรรดาลูกๆ สายแอลต้องยอมให้เลยนะ มึนนิดหน่อยไม่ทำให้ขับรถชนคนตายได้หรอก" คนเมาเม้มยิ้มกว้างจนตาปิด ยกมือโบกให้เพ

ผ้าชิ้นสุดท้ายหล่นไปกองอยู่บนพื้นรวมกับชิ้นอื่นเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ซันเดินกลับออกมาพอดี ภาพร่างเปลือยเปล่าของก้างไผ่ทำให้เท้าหนักหยุดชะงัก จากที่กำลังเคร่งเครียดกลับกลายเป็นว่าทำตัวไม่ถูก ไม่คิดว่าจะออกมาเห็นภาพนี้"น... หนูไม่ควรถอดผ้าจนไม่เหลือแบบนี้" อย่างน้อยก็ควรเหลือไว้ปกปิดจุดอันตรายไว้สั

ห้องคุ้นเคย กลิ่นอายคุ้นชินและความอุ่นจากที่นอนด้านข้างบอกให้รู้ว่าเธอไม่ได้หลอนคิดไปเอง แต่เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาทุกอย่างในความทรงจำมันคือเรื่องจริง หัวใจดวงน้อยค่อยๆ เต้นแรงขึ้นมาท่ามกลางความเงียบงันที่มีเพียงเสียงทำงานเบาๆ ของเครื่องปรับอากาศ เลือดร้อนไหลเวียนไปทั่วร่างอรชรก่อนจะปรับขึ้นมารวมตัวกัน