All Chapters of รักร้าย ลูกสาวมาเฟีย (เอริน..รักฝังใจ): Chapter 1 - Chapter 9

"วันนี้พี่ภูมีขนมมาฝากเอรินด้วย คุณลุงของพี่ภูไปญี่ปุ่นเลยซื้อขนมมาฝากเพียบเลย" ภูบอกพร้อมทั้งยื่นขนมให้เอริน"แย้วไม่มีของเอวาหยอ" เอวาที่นั่งกินไอศกรีมอยู่ไม่ห่าง เมื่อเห็นภูให้ขนมเอรินจึงรีบเดินเข้ามาถาม เพราะขนมของภูดูน่ากินมากๆ ไม่มีที่ไหนขาย"มีสิ อ่ะนี่ของเอวา" ภูยื่นขนมให้เอวา"ทำไมเอรินได้เยอะกว่า" เอวามองขนมในมือของตัวเองที่มีเพียงห่อเดียว แต่เอรินมีถึงสามห่อ"อ่ะเอรินแบ่งให้ จาได้มีฉองอังเท่ากัง เอวาจาได้ไม่ต้องบ่ง""โอเค เอวาพอใจล่ะ เอวาจาได้ไม่ไปฟ้องพี่อาชิว่าพี่ภูหอมแจ้มเอริน""เอวาเหงหยอ""เหงเมื่อเช้า แต่เอวาได้ขนมปิดปากแย้ววันนี้ก็จาไม่ฟ้องพี่อาชิ แต่ถ้าได้อีกห่อก็จายิ่งปิดฉะหนิดตลอดไป""เอาไปให้หมดเยย เอรินให้ แย้วห้ามฟ้องพี่อาชินะ""โอเค งั้นก็คุยกันตามฉะบาย เอวาไปกิงหนมดีก่า" พอได้ขนมเอวาก็วิ่งกลับเข้าห้องเรียนอย่างลิงโลดทันที"ต่อไปห้ามให้ใครหอมแก้มของเอรินอีกรู้ไหม" ภูพูดขึ้นเมื่อเอวาวิ่งลับตาไปแล้ว"เอรินก็ไม่ได้ให้หอม เขาชอบมาหอมแจ้มเอรินเอง""ไม่รู้แหละ แก้มของเอรินเป็นของพี่ภู พี่ภูหอมได้คนเดียว""แจ้มของเอรินก็ต้องเปงของเอรินฉิ จาเปงของพี่ภูได้ไง แย้วพ่อแทนก

นับตั้งแต่วันที่ผู้เป็นพ่ออย่างแทนไทล่วงรู้ความลับของเอรินด้วยความบังเอิญ เอรินก็พยายามหลบหน้าภูตลอด ไม่พูด ไม่คุย สร้างความประหลาดใจให้ภูไม่น้อยวันนี้เป็นงานวันเกิดของอาชิ เอวา เอริน แทนไทกับพรพระพายจัดงานเลี้ยงวันเกิดให้กับลูกๆที่บ้าน เพื่อนๆของลูกต่างมากันมากมาย มีเพียงอาชิที่ชวนเพื่อนสนิทที่เล่นดนตรีด้วยกันมาเท่านั้นภูพยายามหาโอกาสที่จะเข้าไปคุยกับเอริน อยากจะถามเธอเหลือเกินว่าทำไมจู่ๆเธอถึงทำเมินเฉย คอยหลบหน้าเขาตลอดภูนั่งมองเอรินนิ่ง เอรินก็พยายามไม่เข้าใกล้ ไม่สบตา ภูจึงรอจังหวะ เมื่อเอรินเดินไปเข้าห้องน้ำในบ้าน ภูจึงดักเอรินไว้ แล้วจูงมือเอรินไปคุยกันที่ข้างบ้าน ซึ่งตรงกับห้องเลี้ยงเด็กที่แทนไทกับพรพระพายกำลังดูแลอธิอยู่"พายดูสิ เด็กนั้นมันกล้าจับมือเอรินลูกสาวของเรา" แทนไทพูดขึ้นเมื่อเห็นการกระทำของภู"พี่แทนอยู่เฉยๆก่อนได้ไหมคะ พายจะดูว่าเด็กสองคนจะทำอะไรกัน""พายจะปล่อยให้เด็กนั้นมาจับมือถือแขนลูกของเราหรอ""พายบอกให้เงียบไงคะ" เธอเอ่ยเสียงดุ จนแทนไทต้องยอมเงียบเสียง"พี่ภูปล่อยเอริน เดี๋ยวพี่อาชิก็มาเหงหยอก""พี่ภูไม่กลัว วันนี้เราต้องคุยกัน ทำไมเอรินต้องหลบหน้าพี่ภู"

"อ่ะ สิงห์ซื้อมาให้" สิงห์เพื่อนในห้องเรียนยื่นไอศกรีมมาให้เอริน ขณะที่เธอกำลังนั่งอ่านหนังสือในเวลาพักกลางวันที่ซุ้มหน้าตึกเรียน พร้อมทั้งหย่อนตัวนั่งลงข้างๆเธอ"ขอบใจ" เอรินรับมากินอย่างเอร็ดอร่อยโดยไม่ได้คิดอะไร เพราะเห็นสิงห์เป็นเพื่อนคนหนึ่ง"แล้วเอวาไปไหนหล่ะทำไมเอรินถึงมานั่งอยู่คนเดียว" สิงห์ถาม"ไปหาสาว ตอนนี้ไปปิ๊งรักพี่ม.4""แต่เอรินไม่ได้ชอบผู้หญิงเหมือนเอวาใช่ไหม""ชอบ แต่ชอบแบบเพื่อนนะ""แล้ว..." สิงห์จะพูดต่อแต่ก็มีน้ำเสียงแข็งกร้าวดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน"เอริน!""พี่ภู" เอรินยิ้มกว้างเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาของภู"พี่ซื้อไอติมมาให้ แต่เอรินคงไม่อยากกินแล้ว" พูดจบเขาก็โยนไอศกรีมลงถังขยะแล้วเดินจากไปทันที"พี่ภู" เอรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบามองตามภูไปอย่างไม่เข้าใจว่าเขาเป็นอะไร เธอทำอะไรให้เขาไม่พอใจ"นี่พี่ภูรุ่นพี่ม.6 เพื่อนของพี่อาชิพี่ชายของเอรินใช่ไหม""ใช่ สิงห์รู้จักพี่ภูด้วยหรอ""พี่ณิชาที่อยู่ม.4 ลูกพี่ลูกน้องของสิงห์ชอบพี่ภูน่ะ""หรอ แล้วพี่ภูเขาชอบพี่ณิชาไหม""สิงห์ก็ไม่รู้เหมือนกัน กินไอติมหมดแล้ว งั้นเราเข้าห้องเรียนกันเถอะ""เอรินขอไปล้างมือก่อนนะ" พูดจบเ

ทุกคนพักผ่อนหย่อนใจที่โรงแรมหรูของเดย์ ต่างคนต่างเลือกกิจกรรมที่ตัวเองชื่นชอบ แต่ส่วนมากก็จะคล้ายๆกัน ก็เลยจะไปกันเป็นกลุ่มก๊วน ดำน้ำดูปะการังตามเกาะต่างๆ ขับเจ็ตสกี กิจกรรมชายหาด ทำให้ภูกับเอรินไม่สามารถแสดงท่าทีที่คนเป็นแฟนทำกันได้ ภูก็มีเดลเป็นเหมือนเงาตามตัว นอกเสียจากเดลจะเจอสาวถูกใจแล้วไปเล่นกิจกรรมเข้าจังหวะกัน เดลก็จะหายไปกับสาว แต่ถึงกระนั้นเอรินก็ต้องอยู่กับคนในครอบครัวแทบจะตลอดเวลาหลังจากกลับจากภูเก็ตภูกับเอรินก็จะได้เจอกันในวันเสาร์อาทิตย์ที่เอรินจะมาเรียนกวดวิชา แต่บางอาทิตย์ที่กลุ่มเพื่อนของภูมีกิจกรรมร่วมกัน อาทิตย์นั้นก็จะไม่ได้เจอกัน3 เดือนต่อมา"เอวาครับ" เสียงนุ่มทุ่มเอ่ยเรียกเอวาเสียงหวาน"พี่ภูไม่ต้องมาทำเสียงอ่อนเสียงหวานกับเอวาเลย นี่เอวาไม่ใช่เอรินค่ะ อยากจะพาเอรินไปไหนก็ไปเลย แต่กลับมาก่อนห้าโมงเย็นเท่านั้น มาช้าเอวาไม่รับประกันด้วย ถ้าลุงโรแวนมารับแล้วไม่เจอเอริน ลุงโรแวนต้องรายงานพ่อแทนแน่นอน" เอวาว่าอย่างรู้ทัน ก่อนจะเอ่ยเตือน ถึงแทนไทจะให้อิสระไม่ส่งบอดี้การ์ดมาเฝ้าตลอดเวลา แต่สิ่งเดียวที่ลูกสาวอย่างเธอกับเอรินต้องทำตามอย่างเคร่งครัดคือการกลับบ้านให้ตรงเ