《ลวงรักสาวน้อย》全部章節：第 71 章 - 第 80 章

ชงโคได้ยินลูกค้าสุดหล่อคนนี้พูดออกมาแบบนั้นก็ขมวดคิ้วอย่างสงสัย เพราะเขาดื่มหนักขนาดนี้ก็คงหนีไม่พ้นคนอกหักหรอกมั้ง แต่หล่อขนาดนี้จะอกหักได้เหรอ สาวที่ไหนมาโง่เลิกกับคนหล่อๆแบบนี้ได้ลงคกัน ชงโคคิดในใจไปก่อนจะเอ่ยถามออกไป“คุณอกหักมาเหรอคะ” ชงโคถามออกไปแล้วก็มองลูกค้าคนนี้แบบเดาๆ เพราะอาการนี้มันเหมือนคนอกหักชัดๆ“หึ คนอย่างผมนี่เรียกว่าอกหักได้เหรอ ผมกำลังจะแต่งงานกับคนที่ผมรัก กำลังจะทำให้ฝันของตัวเองเป็นจริงมีครอบครัวที่มีความสุข ผมจะอกหักได้ยังไง” ศิลาพูดบอกไปแล้วก็ดื่มไวน์เข้าไปอีกแก้ว ก่อนจะหันมามองพนักงานคนนี้ที่เข้ามาถามไถ่เขา“อ่อ แล้วคุณจะมาดื่มหนักๆแบบนี้ทำล่ะคะ ในเมื่อชีวิตของคุณมันก็โอเคดีอยู่แล้ว” ชงโคถามออกไปอย่างอยากรู้ เพราะถ้าเขาจะสมหวังขนาดนั้นแล้วจะมาดื่มประชดชีวิตทำไมกัน“มันอาจะฟังดูดี แต่มันไม่ได้ดีอย่างที่คุณคิดหรอก ความรักของผมมันโคตรจะเหี้ยเลยตอนนี้” ศิลาพูดบอกไปอย่างเจ็บช้ำในใจ เพราะเขาเองก็ไม่รู้ว่าเขาทนไปเพื่ออะไร“บางทีคุณอาจจะอยากมีใครสักคนคอยรับฟังคุณก็ได้ค่ะ ถ้าคุณไม่รังเกียจฉันยินดีเป็นที่ปรึกษาให้กับคุณได้นะคะ ยังไงเราสองคนก็ไม่ได้รู้จักกันอยู่แล้ว คุ

ด้านศิลาพอเดินเข้ามาในร้านกาแฟแล้วก็เห็นชงโคยืนอยู่ด้านข้างเคาน์เตอร์เขาก็ส่งยิ้มไปให้อย่างเป็นมิตร ก่อนจะเดินตางเข้าไปหาเธอ เพราะหลังจากที่ได้พูดคุยกับเธอเมื่อคืนแล้ว เขาก็รู้สึกสบายใจและได้คิดอะไรลายๆอย่าง “สวัสดีครับคุณชงโค เจอกันอีกแล้วนะครับ” ศิลาเอ่ยทักทายออกไปเมื่อเดินไปยืนต่อหน้าของเธอ เขาก็มองพิจารณารูปร่างหน้าตาของเธอแล้วก็รู้สึกว่าเธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กน่ารักและก็สวยไม่น้อยเลย เพราะเมื่อคืนเขามัวแต่พูดคุยจนลืมสังเกตเธอไป“อ่อ สวัสดีค่ะคุณศิลา ไม่คิดว่าเราจะเจอกันเร็วแบบนี้นะคะ” ชงโคพูดไปก้ยิ้มตอบไป ก่อนจะมองหน้าของศิลาอย่างเขินๆ เพราะเมื่อคืนเขาพึ่งมาที่นี่เองนะ แล้วบ่ายนี้เขามาทำอะไรที่นี่อีก หรือจะมาทานกาแฟ ชงโคคิดในใจอย่างสงสัยพีชญาที่ยืนอยู่ข้างๆชงโคก็มองเพื่อนสาวและหนุ่มหล่อที่ชื่อศิลาอย่างอึ้งๆ และสงสัยว่าชงโคไปรู้จักกับผู้ชายหล่อๆแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมเธอไม่ยักจะรู้เลย เพราะในบรรดาเพื่อนๆของพวกเธอก็กลุ่มเดียวกันทั้งนั้น ไม่มีใครที่เธอไม่รู้จักเลย แต่อยู่ๆชงโคกลับรู้จักกับหนุ่มหล่อคนนี้ ต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ๆ“พอดีร้านของคุณอยู่ใกล้บริษัทของผมน่ะครับ ผมก็เลยแวะมา

หลังจากบอกภารัณเสร็จแล้วปารารินก็ขับรถของภารัณมาที่ร้านของชงโคและพีชญาอย่างรวดเร็ว แล้วจากนั้นชงโคก็เล่าเรื่องของศิลาให้ปารารินฟังอย่างละเอียดโดยมีพีชญาคอยพูดเสริมไปอีกคน ปารารินเรื่องที่เพื่อนสาวเล่าก็อึ้งไปเพราะไม่คิดว่าโลกมันจะกลมแบบนี้ “ฟังจากที่แกพูดมาคุณศิลาเขาก็น่าสงสารเหมือนกันนะที่ไม่รู้เลยว่าแฟนตัวเองน่ะร้ายกาจขนาดไหน แต่ก็อย่างว่าแหละแกพวกผู้ชายจะทันมารยาของผู้หญิงได้ยังไง ดูอย่างพี่ภามสิ ฉันพูดจนจะปากแฉะว่าแฟนเก่าเขาเป็นคนส่งข้อความแล้วก็รูปและคลิปพวกนั้นมาให้ฉัน เขาก็ไม่เชื่อ” ปารารินพูดบอกไปแล้วก็ทำหน้าเซ็งๆออกไป“เขาจะเชื่อได้ยังไงล่ะแก ก็ยัยปิ่นแก้วอะไรนี่คงจะแสดงเป็นคนดีจนพวกเขาไม่คิดว่ายัยนี่จะมีด้านมืดน่ะสิ แล้วแกดูสิสุดท้ายลายยัยนี่มันก็ออก ฉันเชื่อว่าวันหนึ่งแฟนแกแล้วก็คุณศิลาเขาจะต้องได้เห็นนิสัยที่แท้จริงของผู้หญิงคนนี้” พีชญาพูดบอกไป เพราะหน้าไหว้หลังหลอกแบบนั้นก็ต้องตอแหลให้สุดอยู่แล้ว“กว่าจะถึงตอนนั้นฉันกับพี่ภามจะต้องทะเลาะกันอีกไม่รู้กี่รอบ นี่ก็โทรมาจะชวนพี่ภามไปทานข้าวอยู่นั่นแหละ ดีนะที่พี่ภามไม่ใจอ่อน ไม่งั้นฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงเลย” ปารารินพูดบอกเพื่อ

จากนั้นสองหนุ่มก็พาปิ่นแก้วเข้าไปที่ห้องทำงานของปรินทร์ที่อยู่ใกล้ๆตรงนั้น เพราะไม่ต้องการให้พนักงานที่มองอยู่แตกตื่นกับการร้องไห้ของปิ่นแก้ว ต่างจากวิชุดาที่มายืนดูอย่างอยากรูอยากเห็น ก่อนจะกลับไปที่โต๊ะทำงานของเอ แล้วรีบกดโทรศัพท์โทรหาปารารินอย่างเร่งด่วน“รับสิคะน้องปราง ทำอะไรอยู่เนี่ย ไม่รู้หรือไงว่างูพิษกำลังจะออกฤทธิ์แล้วเนี่ย” วิชุดาพูดออกไปอย่างร้อนใจ เพราะเธอชอบปารารินและเธอก็แอบรายงานความเคลื่อนไหวของภารัณให้ปารารินรู้อย่างลับๆ “ว่าไงคะพี่วิ มีอะไรหรือเปล่า” ปารารินรับสายของวิชุดาแล้วเอ่ยถามออกไป ในขณะที่เธอกำลังวุ้นกับการเตรียมโปรเจกต์ที่จะนำไปให้กับสถาปนิกที่ภูเก็ตในเร็วๆนี้แล้ว“แย่แล้วค่ะน้องปราง รีบขึ้นมาที่นี่ด่วนเลยนะคะ คุณปิ่นแก้วมาร้องไห้แล้วกอดคุณภามใหญ่เลยค่ะ ตอนนี้คุณภามพาไปคุยในห้องทำงานของคุณปรินทร์แล้ว น้องปรางรีบๆขึ้นมานะคะ” วิชุดาพูดบอกไปก็มองซ้ายมองขวาอย่างระวัง“ค่ะพี่วิ ปรางจะขึ้นไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ ขอบคุณที่โทรมาบอกนะคะ” ปารารินพูดบอกไปอย่างขอบคุณ “ยินดีค่ะ รีบขึ้นมานะคะ แค่นี้ก่อนนะคะน้องปราง ตุ๊ดๆ” วิชุดาพูดบอกไปก็กดวางสายไปทันที ก่อนจะเดินไปที่หน้าห

ภารัณก็มองปารารินนั่งคุกเข่าลงไปแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างชอบใจในการตอบสนองของเธอ เขาก็เอามือปลดกางเกงของเขาแล้วรูดซิปลงไป พร้อมกับเอามืองัดเอาท่อนเอ็นออกมาให้ปารารินอย่างพร้อมรบ“ให้มันแข็งคาปากเลยเด็กดีของพี่” ภารัณพูดบอกไปก็มองปารารินแล้วยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์“ให้แข็งคาปากคงไม่พอหรอกค่ะ ต้องให้มันแตกคาปากด้วย อ่าส์ แผล็บ แผล็บ เจ้าแท่งนี่มันเป็นของปราง อ่าส์ ปรางจะไม่ยอมให้ใครมาทำแบบนี้กับพี่ภามเด็ดขาด แผล็บ แผล็บ อ่าส์” ปารารินพูดไปก็แลบลิ้นเลียท่อนเอ็นของภารัณอย่างยั่วยวน “โอว์..ซี๊ด พี่ก็จะไม่เอามันไปยัดปากของใครนอกจากปรางเหมือนกัน อ่าส์” ภารัณพูดไปก็ก้มงไปมองปารารินดูดเลียท่อนเอ็นของเขาอย่างชอบใจสีหน้าหื่นๆของเธอในตอนนี้ “อื้อ แผล็บ แผล็บ งั้นก็รีบเอามันยัดเข้ามาในปากของปรางสิคะ อ้า” ปารารินพูดบอกไปก็อ้ายั่วให้ภารัณเป็นคนเอาท่อนเอ็นของเขาสอดใส่ในปากของเธอ“หึๆ จัดให้เลยเด็กดี อ่าส์ ซี๊ด ยัดเข้าไปแบบนี้เสียวดีจัง อ่าส์” ภารัณครางบอกไปขณะที่เอาท่อนเอ็นใส่เข้าไปในปากของปาราริน แล้วเขาก็จับหัวของเธอไว้ ก่อนจะค่อยๆโยกท่อนเอ้นเข้าๆออกๆในปากของปารารินจนมันแข็งตัวอย่างรวดเร็ว“อึก อึก อึ อึก