บททั้งหมดของ Running Away From the Billionaire's Wrath: My Baby Daddy is : บทที่ 141 - บทที่ 145

Siya mismo ang nagpasimula ng lahat, pero pagkatapos noon ay agad naman siyang umalis, na para bang wala man lang siyang pakialam sa nangyari.Para bang si Gilbert ang tinawag niya dahil lamang sa kanyang kalungkutan, at pagkatapos ay iniwan na rin niya ito na parang isang gabing pagkakamali.Pagkatapos noon, wala nang kailangang sabihin pa.Napaisip si Gilbert, “Wala ba talaga siyang hiya?”May bahid ng pagkainis ang boses ni Gilbert.“Ayaw naman niyang may gustong managot. Paano ako mananagot kung ayaw niya? Kukunin ko na lang ba ang anak niya sa kanya?”Walang maisagot si Gina sa sinabi nito.Kung tutuusin, naiintindihan niya naman ang sitwasyon. Kung sakaling subukan ng dating asawa niya na kunin sa kanya si Bryle, hindi rin siya basta papayag. Gagawin niya ang lahat para hindi mawalay sa kanya ang anak niya.“Iba naman iyon. Kung talagang anak mo si Mahalia, kahit papaano, dapat kang magbigay ng sustento para sa kanya, hindi ba?”Alam ni Gina na medyo kapos sa buhay sina Mariposa

Bahagyang napabuntong-hininga si Rafael bago nagpatuloy.“Gusto ng mga magulang ko na palitan ni Yenyen ang apelyido niya at bumalik sa poder ko. Pero tungkol naman sa kalagayan ni Elaine.”Hindi na niya kailangang ipaliwanag pa.Alam na ni Mariposa ang ibig niyang sabihin nito.Tiyak namang hindi papayag ang babae.Bukod kay Elaine, maging si Saida mismo ay hindi rin sasang-ayon.Sa pakikitungo ni Rafael sa mga relasyon lamang talaga lumalabas ang kanyang mga pagkukulang. Kung tutuusin, hindi rin kalabisan kung tawagin siyang isang lalaking walang paninindigan sa pag-ibig.Hindi na nagtanong pa si Mariposa. Naisip na lamang niyang kapag nagkita sila ni Saida sa susunod, saka niya ito kakausapin tungkol sa nangyari.Biglang umalingawngaw sa labas ng silid ang isang malakas na sigaw sa sakit.“Baliw ka ba?! Ano bang pakialam mo kung murahin ko si Mariposa? Wala kang karapatang makialam!”Malakas at galit na sigaw ni Brando habang nakikipagtalo.Ngunit bago pa siya makaiwas, isang kamao

Sa huli, pati sina Brando at ang asawa nito ay hindi rin pala maaasahan.Nanuyo ang lalamunan ni Chabelita. Sandali siyang nag-atubili bago tuluyang nagsalita at tinawag ang kanyang anak.“Mariposa, kasalanan ito lahat ni Mama.”Hindi niya napansin ang mga pinagdaraanan ni Mariposa. Hindi rin niya alam na ganoon pala kasakit at kabagsik magsalita si Brando sa kanyang anak.Ngumiti lang si Mariposa at inayos ang ilang hiblang nalaglag sa kanyang dibdib, isinuksok ang mga iyon sa likod ng kanyang tainga.Pumasok siya sa silid, yumuko at niyakap si Chabelita. “Okay lang, pinapatawad na kita.”Marahan niyang tinapik ang likod ng kanyang ina, na lalong pumayat dahil sa kanyang pagkakasakit.Tumayo si Mariposa, nagsabi ng ilang salita sa tagapag-alaga, saka isinara ang pinto at umalis.Mula sa kabilang silid, hindi maalis ni Ina ni John ang kanyang tingin sa papalayong pigura ni Mariposa.Napailing siya at napabuntong-hininga sa sarili.“Sayang naman… napakabuti ng batang iyon. Nakakalungko