Running Away From the Billionaire's Wrath: My Baby Daddy is

Hindi inakala ni Mariposa na ang bagong lider sa kanilang kumpanya ay siya palang tunay na ama ng kanyang anak na babae.

Kung alam lamang ni Mariposa na makakatagpo niya rito si Gilbert, hinding-hindi sana siya pumasok pa sa kumpanyang ito.

Ilang araw pa lamang ang nakalilipas, puno ng usap-usapan sa kanilang opisina ang pagdating ng isang binata pa ngunit may kakayahan ng maging pinuno.

Narinig ko na siya raw ang nag-iisang tagapagmana ng presidente ng grupo, isinilang na mayaman at nasa kanya na ang lahat mula pa pagkabata.

Bawat tagumpay na nakatala sa kanyang rekord ay mga bagay na pangarap lamang ng karaniwang tao at halos imposibleng maabot.

Ang lalaking nakatayo sa loob ng conference room ay nakasuksok ang isang kamay sa bulsa. Ang kanyang mamahaling pasadyang suit ay lalo pang nagbigay-diin sa kanyang marangal at elegante niyang tindig.

Matangkad at kahanga-hanga ang kanyang anyo. Ang dating kabataang may bahid ng pagiging inosente ay napalitan na ng matalas at matibay na personalidad. Sa murang edad, taglay na niya ang isang likas na awtoridad na hindi maikakaila.

Ang kamay na may malinaw at matitipunong mga buko ay may hawak na remote control habang mahusay at kumpiyansa niyang ipinapaliwanag ang nilalaman ng kanyang presentasyon.

Ang kanyang malalim at kaaya-ayang tinig ay umalingawngaw sa buong conference room.

Lahat ng naroon ay halos hindi makahinga sa kaba, natatakot na makagawa ng anumang pagkakamali at magkaroon ng hindi magandang unang impresyon sa kanilang bagong boss.

Samantala, si Mariposa naman ay nagnais na lamang na maitago ang sarili. Kung maaari lang, gusto niyang ibaon ang kanyang ulo sa buhangin upang hindi mapansin ninuman.

Sa kasamaang-palad, napakakinang ng sahig ng conference room kaya wala man lang siwang na maaaring pagtaguan si Maripisa. Sa halip, lalo pa nitong ipinakita ang namumula niyang mukha at ang kanyang halatang pagkailang.

Alam naman niyang Saison ang apelyido ng may-ari ng grupo, ngunit hindi niya kailanman naisip na ang tinutukoy na "Saison" ay si Gilbert mismo.

Napakapit ang kanyang mga daliri sa sahig sa sobrang tensyon, habang unti-unting pinawisan ng malamig ang kanyang likod.

Tatlong taon na silang hindi nagkikita.

Tatlong taon na rin mula nang sila'y maghiwalay.

"Sino ang namamahala sa proyektong ito?"

Isang malamig, mababa, at may kalayuang tinig ang umalingawngaw mula sa harapan. 

Dahan-dahang inilibot ng lalaki ang kanyang tingin sa mga empleyadong nasa ibaba.

Sa isang iglap, nabalot ng katahimikan ang buong silid at walang sinumang nangahas magsalita.

Bahagyang kumunot ang noo ni Gilbert at tumaas ang kanyang boses.

"Nakalimutan n'yo na ba pati ang mga proyektong hawak ninyo?" sumunod nitong sabi.

Sa huli, nanginginig na tumayo ang katrabaho ni Mariposa. Halatang takot na takot ito habang sumasagot. "Boss Saison... ako po ang may pananagutan sa proyektong iyon." 

Hindi malaman ni Mariposa kung nagkataon lamang ba iyon, ngunit sa sandaling nag-angat siya ng tingin, tila nagsalubong ang kanilang mga mata ni Gilbert.

Parang biglang lumamig ang hangin sa buong silid. Sa isang iglap, nakalimutan ni Mariposa kung paano huminga.

Ngunit mabilis ding inilihis ng lalaki ang kanyang tingin at malamig na nagsalita,

"Kailangang ayusin pa ang mga nilalamang ito. Paano ninyo nagawang isumite ang isang ulat na ganito ang kalidad?"

Lihim na nakahinga nang maluwag si Mariposa.

Marahil ay hindi siya nakita nito.

O baka naman, nakita siya nito ngunit hindi na siya nito nakilala.

Anuman ang dahilan, sapat na iyon upang kahit paano ay gumaan ang bigat na nasa kanyang dibdib.

Malaki na ang ipinagbago ni Mariposa kumpara sa kung sino siya tatlong taon na ang nakalipas.

Kaya lalo niyang ibinaba ang kanyang ulo, pilit na ginagawang hindi kapansin-pansin ang kanyang sarili.

Habang nakatitig sa sahig, bigla niyang napansin ang isang pares ng makintab at mamahaling sapatos na balat na papalapit sa kanyang kinatatayuan.

Pakiramdam ni Mariposa ay para siyang itinapon sa kailaliman ng dagat. Nilamon ng maalat at masangsang na tubig ang kanyang hininga, dahilan upang manlamig at mangalay ang kanyang mga kamay at paa sa isang iglap.

Nakatayo si Gilbert sa kanyang tabi.

Samantala, may isang kasamahan na lakas-loob na nagpaliwanag, "Boss, naaprubahan na po ng kliyente ang feedback na iyon..." anito.

Inihagis ni Gilbert ang hawak niyang remote control sa ibabaw ng mesa.

Pagkatapos ay itinaas niya ang kanyang tingin. Ang kanyang maitim na mga mata ay kumikislap sa malamig na galit habang nakatitig sa kasamahan ni Mariposa.

Bawat salita niya ay malinaw at mabigat.

"Kung hindi maayos ang plano, hindi talaga ito maayos. Dahil lamang inaprubahan ito ng kliyente, gagawin ninyo na bang dahilan iyon para pagtakpan ang mga pagkukulang ninyo?"

Bahagya siyang huminto bago muling nagsalita. "O iniisip n'yo bang laruan lang ang trabaho?"

Ang bawat kataga ay tila matalim na patalim na bumagsak sa katahimikan ng silid.

Ngunit hindi sa kasamahan ni Mariposa na nag-uulat nakatuon ang tingin ni Gilbert.

Sa halip... Si Mariposa ang kanyang pinagmamasdan.

Lahat ng nasa conference room ay nakayuko at nakatitig sa kanilang mga paa, takot na baka madamay sila sa galit ng bagong presidente. Walang sinumang nangahas na magtaas ng ulo.

Ngunit si Mariposa ay ibang usapin.

Ramdam niya ang malamig at mabigat na titig na nakapako sa kanya.

Huminga siya nang malalim.

Kumalma ka. Paulit-ulit niyang sinabi iyon sa kanyang sarili.

Nagpatuloy si Gilbert, "Bumalik kayo at ayusin pa ito bago muling isumite." malamig nitong utos.

"Opo, Boss." sagot ng tauhan.

Habang lihim na nakahinga nang maluwag ang lahat, napunta muli ang tingin ni Gilbert kay Mariposa.

Katulad pa rin ng dati ang kanyang magandang mukha, ngunit kapansin-pansin na malaki ang ipinayat niya.

Ngayon ay nakasuot siya ng pormal na paldang pang-opisina, at maayos na nakasuklay ang kanyang buhok sa likod ng mga tainga. Kasing puti at makinis pa rin siya tulad ng dati, ngunit hindi maitatago ang mga maitim na bilog sa ilalim ng kanyang mga mata at ang bakas ng pagod sa kanyang mukha.

Hindi man lang nagtangkang tumingin si Mariposa sa lalaki.

Bahagyang ngumiti si Gilbert nang malamig at sinabi, "Kapag muli kayong nagsumite ng ganitong klase ng plano sa hinaharap, kayo ang mananagot sa magiging resulta."

Ang mahahaba at mapuputing daliri ay dumapo sa mesa ni Mariposa at walang kaayusang kumatok sa ibabaw nito.

Alam niya na kapag ginagawa niya iyon, ibig sabihin ay masama ang kanyang pakiramdam.

May mga damdaming nakatago sa maitim nitong mga mata na imposibleng mabasa. Isang sulyap lamang mula rito ay sapat na upang pagpawisan ang mga palad ni Mariposa.

Sa kabutihang-palad, wala na itong ibang sinabi at sa halip ay nagtanong na lamang tungkol sa progreso ng iba pang mga proyekto.

Bahagyang nanginig ang mga binti ni Mariposa.

Pagkatapos ng pulong. Kasama ng iba niyang mga katrabaho, bumalik si Mariposa sa kanyang mesa.

Umupo siya at uminom ng kalahating baso ng tubig bago tuluyang nakalma ang sarili.

Pinintasan din ni Gilbert ang proyektong hawak ng grupo ni Mariposa. Dahil dito, halos buong departamento ngayon ay mapipilitang mag-overtime upang maitama ang mga kailangang ayusin.

Dumaing ang isang kasamahan, "Bagong salta pa lang siya pero agad nang nagpapakita ng higpit, at tayo pa ang ginawang halimbawa! Mariposa, alam mo ba kung bakit sa tabi natin mismo tumayo si Boss Saison? Halos mamatay ako sa kaba!"

Bahagyang natigilan si Mariposa.