All Chapters of Running Away From the Billionaire's Wrath: My Baby Daddy is : Chapter 131 - Chapter 140

Nakatayo si Mariposa sa may pintuan habang nagpapalit ng sapatos. Nang marinig ang bulong ni Mary, parang kinabahan siya nang bahagya. Hindi siya tumingala, nagkunwari na lang na walang narinig. Pinabilis niya ang pagpapalit ng sapatos.Nang makita niyang yakap-yakap ni Mary si Mahalia, kumirot ang puso ni Mariposa. May kaba siyang naramdaman, pero mukhang hindi naman nagdududa si Mary, lalo na't nandoon din si Rosalita. Hindi maikakaila na magkamukha talaga ang bata at ang dalawang matanda. Nakahinga nang maluwag si Mariposs, hindi niya napansin na nakatitig sa kanya si Gilbert.Tinitingnan niya ang bawat kilos ng babae, pero hindi naman nagbago ang ekspresyon nito. Hindi niya alam kung nabigo ba siya o inaasahan na niya ito, dahan-dahan niyang iniwas ang tingin at kinuha ang susi ng sasakyan."Ihahatid ko na kayo.""Hindi na. Masasakay lang kami ng tren ni Mahalia." marahang sagot ni Mariposa.Itinaas ni Gilbert ang kilay. "Tatlong kilometro ang pinakamalapit na istasyon ng tren. Si

Pinakalma siya ni Mariposa "Naiintindihan ko. Kung may sumubok namang agawin sa akin si Mahalia, ipaglalaban ko rin siya hanggang kamatayan."Salamat at gusto lang naman nina Brando at ng iba pang pamilya na makita ang kanilang apo.Wala silang balak agawin si Reid mula kay Saida.Kahit na gusto man nila, hindi naman sila mangangahas na hilingin iyon.Sobrang nagpasalamat si Saida, pero pagod na rin siya, kaya nagpaalam na sila matapos ang ilang minutong pag-uusap.Ipinark ni Gilbert ang sasakyan.Narinig niya ang lahat ng sinabi ni Mariposa kanina."Paano kung ang ama, na isang pintor ang sumubok na agawin sa iyo ang bata?"Biglang lumingon si Mariposa at tiningnan siya.Madilim sa paradahan, at patay din ang ilaw sa loob ng sasakyan.Hindi makita ni Mariposa ang ekspresyon ng lalaki, at hindi rin niya alam kung bakit niya iyon itinanong.Napaisip siyang baka may alam na siya ngayon.Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Mariposa."Anong ibig sabihin nito, Boss Gil?" tanong niya.Napa

Anong sinasabi niya?Yung lalaking kasama ko kanina? Si Ferdinand?Katulad ko, katrabaho lang din nila siya, kahit na mas mataas pa nga ang katungkulan niya kaysa sa kanya.Kung hindi niya ito binanggit, nakalimutan ko na nga halos ang tungkol sa kanya.Hindi naman masyadong malakas ang pagkakapatong ng kamay ni Gilbert sa pinto, pero nang isara ko ito, naipit pa rin ang kamay niya.Napadaing ang lalaki.Mabilis na binuksan muli ni Mariposa ang pinto.Hindi naman iyon tuluyang nakasara; hinila ko lang nang kaunti.Sino ang mag-aakala na hindi man lang siya umiwas?Sa pagkakabukas ng pinto, mabilis na pumasok si Gilbert sa kwarto.Bukas pa rin ang pinto at tuluy-tuloy ang tunog ng alarma.Isinara ito ni Gilbert sa likuran niya.Hinawakan ni Mariposa ang kamay niya, may mapulang marka na dahil sa pagkakaipit. Hindi naman sugat, pero siguradong mamamaga ito mamaya.Hindi naman mukhang malala.Ayaw naman niyang masaktan ang kanyang boss sa labas ng kanyang kwarto.Pinanood ni Gilbert ang

Sa kabilang dako, sobrang nag-aalala si Lorence.Nagpadala pa siya ng ilang mensahe kay Mariposa, at pati ang robot sa tapat ng pinto ay nag-abot rin ng gamot.Bumuntong-hininga si Mariposa. Wala na siyang nagawa kundi magsuot ng jacket at umakyat sa itaas.Palagi sa suite nakatira si Gilbert dito, at mayroon itong passcode. Nag-isip sandali si Mariposa, nagpasok ng numero, mali. Sinubukan pa ang isa mali pa rin.Sa huli, inilagay niya ang numero ng telepono nito, at bumukas ang pinto.Kinuha niya ang gamot mula sa robot at pumasok, pero wala siyang nakita. Pagpasok sa kwarto, nakita niya si Gilbert na nakahiga sa kama, maayos pa ang suot pero amoy na amoy ng alak.Lumapit si Mariposa at bahagyang sinipa ang binti nito. "Boss Gil? Ayos lang ba kayo? Nandito na ang gamot ninyo, aalis na ako."Lumingon siya, pero bago pa siya makalabas...Biglang may humawak sa kanyang baywang at hila siya palikod nang madiin.Nahulog si Mariposa sa matigas na yakap, at sabay na binalot siya ng amoy ng

Bahagyang natigilan si Gilbert.Nag-aalala siyang baka may nasabi siyang mali.Iniabot ni Mariposa ññang kamay niya at pinunasan ang mga luhang kumapit sa kanyang mukha.Nang iangat niya ang kanyang tingin, nakita niyang nakatingin sa kanya si Gilbert. Malalim ang mga mata nito, banayad ang tingin, at puno ng lambing na kailanman ay hindi pa niya naramdaman mula noon.Ganoon din siya kung tumingin sa kanya.Marahil ay dahil naparami ang inom niya ngayong gabi.Kung hindi, hindi niya sasabihin ang mga bagay na iyon, lalo na’t hindi naman siya karaniwang nagpapakita ng ganoong pag-aalala para aliwin siya.Kapag lasing ang isang tao, mas lumalabas ang tunay niyang pagkatao kaysa kapag siya’y matino.Bahagyang ikiniling ni Mariposa ang kanyang ulo at hinalikan ang leeg ni Gilbert, sa mismong bahagi ng kanyang Adam’s apple.“Babalik na ako sa kuwarto ko.” aniya.Pagkatapos ng halik, bahagya siyang nakonsensiya.Sa ganitong sitwasyon, nakagawa siya ng isang bagay na maaaring magdulot ng pro