บททั้งหมดของ หวนแค้นคืนรัก: บทที่ 21 - บทที่ 30

"พิธีกรคนนี้ทั้งสวยทั้งเก่ง คุณไมค์ไปหามาจากไหนครับเนี่ย"ไมค์ยกยิ้ม ปรายตามองเพื่อนสนิทข้างกายเล็กน้อย"พอดีได้มีโอกาสทำความรู้จักจากเรื่องงานน่ะครับ เลยทาบทามมารับงานนี้ช่วย""สวยจริงๆครับ จบงานนี้โมเดลลิ่งคนรุมกันตรึม"ไมค์พยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม เขาหันมองกล้องด้านหลังหลายตัว ที่กำลังจับภาพพิธีกรคนสวยไว้ได้ทุกมุมจนน่าพอใจ"ขอเชิญทุกท่านพบกัน รถสปอร์ตหรูรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นจากอเมริกาได้เลยค่ะ"รถคันหรูถูกกระชากผ้าออกจนปรากฎแก่สายตาทุกคน เสียงชัตเตอร์รัวจนแสงไฟสาดตาของพิชชาเล็กน้อย จนเธอต้องก้าวถอยหลังลงเวที"เก่งมากค่ะพี่พิชชา"อัญญาที่กำลังควบคุมทีมงานยกนิ้วโป้งให้รุ่นพี่สาว ก่อนต่อไปจะเป็นหน้าที่ของผู้เชี่ยวชาญตัวรถ ตอนนี้หน้าที่ของเธอถือว่าจบลงแล้วอัญญาคว้าข้อมือเง็ก ก่อนจะดึงเธอเข้าไปในมุมมืดที่ไร้ผู้คน พร้อมกับกระซิบเสียงเบา"พี่พิชชาจะให้อัญเริ่มเมื่อไหร่ดีคะ"พิชชาถอนหายใจเบาๆ ถ้าเป็นตอนนี้โอกาสที่เธอจะปฏิบัติการหนีซาตานร้ายอย่างอรธานคงมีเปอร์เซ็นน้อยไปหน่อย แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้"ฟังพี่ให้ดีนะอัญ"...."รถสวยมากๆครับ"คนมากหน้าหลายตากำลีงชื่นชมประธานหนุ่มไฟแรงรุ่นใ

"พี่ธาน"ริมฝีปากสวยฉีกยิ้มกว้าง อีธานเดินเข้ามาในห้องที่น้ำฟ้าและอ้อยใจผู้เป็นแม่พักอยู่ เขาหยุดยืนตรงหน้าน้ำฟ้าจนหญิงสาวเลิกคิ้ว"เป็นอะไรรึเปล่าคะ""เธอทำอะไรกับพิชชา"สถานการณ์ในห้องเริ่มตึงเครียด นี่เป็นครั้งแรกที่อีธานแสดงสีหน้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด น้ำเสียงก็ขึงขัง"พะ....พี่ธานหมายความว่ายังไงกันคะ"คนมีชนักติดหลังถามเสียงอึกอัก จนอ้อยใจรุดมาประจันหน้ากับลูกชายแทนเด็กสาว เพราะแผนการทุกอย่างเธอเองก็มีส่วนรู้เห็น"ตาธาน พูดกับน้องดีๆสิ กะอีแค่ผู้หญิงคนเดียวแกจะอะไรกันนักกันหนา"ความรู้สึกเกลียดจนเข้าไส้แสดงออกมาจากน้ำเสียงของหญิงวัยกลางคนผู้เป็นแม่ จนอีธานชะงัก แม้อ้อยใจมักจะทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลัง หรือทำสิ่งที่เขาไม่ชอบ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่สีหน้าของหล่อนแสดงออกว่ารังเกียจ และเกลียดหญิงสาวในหัวข้อสนทนามากแค่ไหนและถึงแม้พิชชาจะไม่ได้เป็นอะไรกับเขา หรือเป็นแค่คนรู้จักก็ตาม แต่สิ่งที่น้ำฟ้าทำนั้นเกินกว่าจะให้อภัยในฐานะเพื่อนมนุษย์"พูด"เสียงเย็นๆของเขาเล่นเอาหญิงสาวตัวสั่นเทาด้วยความกลัว กลัวว่าทุกสิ่งที่เธอทำไปจะถูกเปิดเผย และอีธานจะเกลียดเธอ"อีธาน!"คุณนายอ้อยใจตะคอกลูกชายด้

"ว่าไงนะ...."หัวใจดวงโตเต้นตุบตับทันที คำรายงานจากปากลูกน้องหนุ่มพาลให้มือที่สั่นระริกวางแก้วไวน์อีกแก้วลงบนโต๊ะ คิมที่เห็นนเจ้านายในสภาพเมามายบอกกับห้องที่เละเทะผิดวิสัย ก็ก้มหน้ายอมรับความผิดที่ทำงานพบาด ไม่ระวังตัวจนทำให้พิชชาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย"คุณพิชชาหายไปจากห้องครับ ผมโดนวางยา ตื่นมาอีกทีเธอก็หายไปแล้ว กล้องวงจรปิด พยาน ไม่มีร่องรอยเลยครับ ผมขอโทษครับนาย"มือหนากำเข้าหากันแน่น แม้จะถูกฤทธิ์ไวน์ที่ดื่มไปหลายแก้วทำให้เมาจนพลังแทบไม่เหลือก็ตาม ร่างหนาเดินสะเปะสะปะออกไปนอกห้องจนแทบล้มลงกับพื้น คิมรีบพยุงเจ้านายแต่ก็โดนสบัดออก เรียวขาที่ไร้เรี่ยวแรงสาวไปยังห้องที่คนตัวเล็กได้นอนหลับอยู่เมื่อชั่วโมงก่อนด่วยหัวใจที่เต้นตุบตับ ความหวาดกลัวเหมือนกับเมื่อสิบปีก่อนที่เธอได้หายไปจากเขาโดยไม่เหลือแม้แต่ร่องรอยวนกลับมาอีกครั้งแกร็ก!นัยน์ตาสั่นระริกกวาดมองรอบห้องที่ไร้เงาของพิชชาที่ควรจะนอนอยู่บนเตียง แต่ตอนนี้ในห้องกลับว่างเปล่า เหมือนกับหัวใจของเขาเหลือเกินน้ำตาหยดใสค่อยๆไหลลงช้าๆ อีธานกลัว กลัวว่าเธอจะหายไปอีกครั้ง ครั้งนี้เขาเข้าใจทุกอย่างแล้ว รู้แล้วว่าเธอไม่ได้ทรยศต่อความรักครั

"คุณอัญญาสวัสดีค่ะ"ใบหน้าสวยพยักรับ ขาก็ก้าวตรงไปยังส่วนของสำนักงานเลขาในเวลาเช้าตรู่ อัญญาหยุดลงหน้าเคาท์เตอร์กาแฟ มือปิ้งขนมปังไปพลางๆ หันหลังเตรียมชงกาแฟสักแก้ว"อ๊ะ!"ร่างเล็กชนเข้ากับแผงอกหนาของใครบางคน จนก้าวถอยไปสองสามก้าว ดีที่ลำแขนหนาคว้าเอวคอดไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นเธอคงล้มลงไปแล้ว"ขอโทษด้วยครับ คุณเป็นอะไรไหม"น้ำเสียงแหบพร่าและนัยน์ตาคมที่ดูอ่อนล้าของคิม มองมาที่เธอในระยะประชิด จนอัญญาชะงัก แต่เมื่อรู้ว่าตัวเองอยู่ในอ้อมแขนของเขา ก็รีบขยับตัวออกทันที"ไม่เป็นไรค่ะ"ใบหน้าคมพยักรับ หันหลังชงกาแฟกลิ่นหอมกรุ่นต่อ นี่ยังเช้ามากๆ และสภาพของคิมก็ดูไม่จืด เขาในชุดกางเกงขายาวและเสื้อเชิร์ตสีกรมท่ายังยู่ยี่ บวกกับใต้ตาที่คล้ำและกดูเหนื่อยๆ อาจจะเดาได้ว่าคิมยังไม่ได้กลับไปนอนด้งยซ้ำ"รับไปสิครับ"มือหนาเลื่อนแก้วกาแฟกลิ่นหอมกรุ่นไว้ด้านข้าง โดยที่ไม่ได้หันมามองเธอ "ไม่เป็นไรค่ะ"อัญญาปฏิเสธเสียงเรียบ แต่ก็ดูเหมือนคนตัวโตไม่ได้ละความพยายาม"ช่วงนี้คุณดูไม่เหมือนปกตินะครับ"คิมหันมามองเธอพร้อมกาแฟอีกแก้วในมือ เขายกมันขึ้นจิบตาก็มองเธออย่างพิจารณา "ไม่นะคะ"นัยน์ตาเรียบนิ่งของเธอสบก

Chapter 30 : ความลับ ที่สุดท้ายก็ต้องรู้"แน่ใจหรอครับ ว่าจะไปที่สาขาฟินแลนด์จริงๆ"ไมค์ที่ยืนส่งพิชชา และอัญญาอยู่หน้าเกทก็ถามเพื่อความมั่นใจอีกครั้ง แต่ดูจากสีหน้าของทั้งสองคน คงไม่คิดเปลี่ยนใจง่ายๆ"ค่ะคุณไมค์ ขอบคุณมากๆนะคะที่รับอัญเข้าทำงาน ทั้งๆที่ปุบปับขนาดนี้แท้ๆ"ฟังไม่ผิด หลังจากยื่นใบลาออกอัญญาก็เตรียมจะไปหางานทำที่ฟินแลนด์พร้อมกับเรียนต่อ โดยชวนพิชชาไปด้วย แต่พอไมค์รู้เรื่องเขาก็จัดการทุกอย่างให้ภายในวันเดียว ดีที่บริษัทของเขากว้างขวางถึงขนาดเปิดในหลายประเทศ รวมทั้งฟินแลนด์ที่พวกเธอกำลังจะบินไปด้วย"คนกันเองทั้งนั้น มีอะไรติดต่อมานะ"อัญญาพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินนำเข้าไปในในเกทก่อน เพราะดูท่าว่าทั้งพิชชาและไมค์ คงมีเรื่องคุยกันต่อ"ขอบคุณมากๆนะคะไมค์""ไม่เป็นไรครับ ถือว่าเป็นหน้าที่ของกัลยาณมิตรที่ดีก็แล้วกัน"ริมฝีปากสวยวาดยิ้ม ก่อนจะขยับเข้าไปสวมกอดคนตัวโตกว่าหลวมๆอย่างขอบคุณ ซึ่งมือหนาก็ยกขึ้นลูบหลังของเธอเบาๆ"ขอบคุณมากๆนะคะ"ไมค์พยักหน้ารับ มองตามร่างระหงที่เดินเข้าไปด้านในเกทจนลับตาเครื่องบินลำหรูค่อยๆออกทะยานขึ้นไปบนฟ้า อัญญาและพิชชาไม่ได้พูดอะไรกันอีก ต่างคนต่างเงี