All Chapters of บทเรียนรัก(ลับ)​จากนายซุปตาร์: Chapter 11 - Chapter 20

อคิณใช้มืออุ้มประครองสะโพกของแพรไหมขึ้นโดยที่ริมฝีปากยังคงบดจูบแลกเปลี่ยนความหวานอย่างนัวเนีย แพรไหมตกใจจนเผลอเกี่ยวกระหวัดขาเข้ากับเอวสอบของเขาไว้แน่นเพื่อยึดเหนี่ยวร่างกายตามสัญชาตญาณ แรงอารมณ์ที่พุ่งพล่านทำให้อคิณก้าวฉับๆ เข้าไปในห้องนอนหรู ท่ามกลางแสงไฟสลัวที่ชวนให้บรรยากาศดูอันตรายยิ่งกว่าเดิม ​เขาค่อยๆ วางร่างอวบอัดลงบนที่นอนหนานุ่มที่เยือกเย็นในตอนแรก แต่กลับค่อยๆ ร้อนระอุขึ้นด้วยอุณหภูมิร่างกายของคนทั้งคู่ อคิณไม่ยอมปล่อยให้จังหวะรักขาดตอน เขาโน้มตัวลงทาบทับร่างของ "โรส" ไว้ทั้งตัว พร้อมกับบดเบียดท่อนเอ็นขนาด 58 มม. ที่แข็งขึงจนปวดหนึบเข้ากับหน้าขาของเธอผ่านเนื้อผ้าซีทรูบางเฉียบ ​แพรไหมหอบหายใจถี่รัวอยู่ใต้ร่างกำยำของชายหนุ่มที่เธอไม่เคยรู้ตัวตนจริงของเขา มือเรียวที่สั่นเทาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังกว้างของอคิณอย่างลืมตัว อคิณเอื้อมมือไปกระตุกปมเชือกที่เอวออกช้าๆ ก่อนจะสลัดชุดคลุมอาบน้ำสีเทาเข้มทิ้งลงข้างเตียง เผยให้เห็นเรือนร่างกำยำเปลือยเปล่าที่มีมัดกล้ามเนื้อชัดเจนจากการดูแลตัวเองอย่างหนักในฐานะไอดอล ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาของแพรไหมจนทำให้เธอถึงกับตาค้างและลมหายใจสะดุด คือความ

​ ​ในขณะที่ปากยังปรนเปรอส่วนบน มือหนาอีกข้างก็เลื่อนลงต่ำ เขาใช้นิ้วหัวแม่มือบดคลึงและบี้ลงบนเม็ดแตดที่สั่นระริกซึ่งเปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานช้าๆ เน้นๆ สลับกับจังหวะที่รัวเร็วขึ้น ​"อ๊ะ... อ๊าาา... อื้อ...ซี๊ดดด" ​เสียงครางหวานหูของแพรไหมที่เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากที่พยายามกัดเม้มไว้แน่นเริ่มดังขึ้นแทนที่เสียงหอบหายใจด้วยความกังวล กระแสความเสียวซ่านจากปลายนิ้วและริมฝีปากของอคิณแล่นพล่านไปทั่วร่างจนเธอเริ่มลืมความรู้สึกเจ็บปวดจากการถูกรุกล้ำ เมื่อเห็นว่าช่องทางรักเริ่มผ่อนคลายและตอดรัดเป็นจังหวะรับกับความต้องการ อคิณจึงค่อยๆ กดแทรกท่อนเอ็นแกร่งเข้าไปทีละนิด ​ความใหญ่โตค่อยๆ มุดหายเข้าไปในความคับแน่นช้าๆ ท่ามกลางเสียงดูดเลียหน้าอกและเสียงครางกระเส่าของหญิงสาวที่บัดนี้สติกระเจิดกระเจิงไปกับกามารมณ์ที่ชายตรงหน้ามอบให้ จนกระทั่งส่วนหัวที่บวมเบ่งผ่านจุดที่คับแน่นที่สุดเข้าไปได้ในที่สุด แม้จะยังเข้าไปไม่หมดโคน แต่ความรู้สึกที่ได้เป็นเจ้าของร่างกายอันบริสุทธิ์นี้ก็ทำให้อคิณถึงกับซี้ดปากออกมาด้วยความพึงพอใจอย่างที่สุด ​"อ๊ะ... ฮึก... เจ็บ... มันแน่นไปหมดแล้ว..." ​เสียงหวานครางประท้วงพร้

อคิณปิดน้ำแล้ววางสายฝักบัวลง ก่อนจะถอยออกมาเล็กน้อยเพื่อจ้องมองเรือนร่างอวบอัดของแพรไหมที่นั่งอยู่บนขอบอ่างอย่างเต็มตา สายตาคมกริบของไอดอลหนุ่ม ไล่สำรวจตั้งแต่ลำคอระหงที่ขึ้นสีแดงจางๆ ไปจนถึงยอดอกที่ชูชันและร่องรอยการรุกรานที่เขาเพิ่งฝากไว้เมื่อครู่​แพรไหมรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งใบหน้า ความเขินอายปะทุขึ้นจนเธอเผลอหดขาเข้าหากันและยกมือขึ้นมาพยายามปกปิดทรวงอกอิ่มตามสัญชาตญาณ แม้ภายใต้หน้ากากลูกไม้เธอจะพยายามทำตัวเป็นนักเขียนผู้เจนจัดที่ต้องการมาหาข้อมูล แต่ในความจริงเธอก็คือสาวเวอร์จิ้นที่เพิ่งเคยถูกผู้ชายจ้องมองร่างกายที่เปลือยเปล่าอย่างจาบจ้วงแบบนี้เป็นครั้งแรก​"อย่าปิดครับโรส... ปล่อยมือออก" อคิณสั่งเสียงพร่า พลางขยับเข้าไปใกล้จนร่างกำยำบดเบียดกับเข่าของเธอ​"คือ... คือฉัน..." แพรไหมพยายามสะกดกลั้นเสียงสั่นพร่า เธอเม้มปากแน่นจนห่อเลือด ขนอ่อนทั่วกายลุกซูเมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาที่เหมือนจะแผดเผาผิวเนื้อของเธอให้มอดไหม้ ความอายทำให้เธออยากจะมุดหายไปในอ่างน้ำ แต่ความมุ่งมั่นในฐานะนักเขียน ก็คอยย้ำเตือนให้เธอต้องเผชิญหน้าเพื่อเก็บทุกรายละเอียดความรู้สึกนี้ไปเขียนลงในนิยายของตัวเอง​"มองผมส

เขาเริ่มใช้ปลายลิ้นตวัดเลียทักทายเม็ดแตดที่สั่นระริกช้าๆ เน้นๆ ก่อนจะละเลียดลิ้นลงมาตามรอยแยกที่ชุ่มโฉ่ไปด้วยน้ำหวาน แพรไหมที่มองไม่เห็นอะไรเลยยิ่งรู้สึกถึงสัมผัสเปียกแฉะที่จาบจ้วงนั้นได้อย่างชัดเจนจนน่าใจหาย เธอพยายามสะกดกลั้นเสียงครางน่าอายแต่สุดท้ายก็ต้องปล่อยออกมาเมื่อลิ้นร้ายของชายหนุ่มเริ่มรัวเร็วและลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ จนถึงปากทางรักที่คับแน่น​"อา... หวานจัง... " อคิณพึมพำเสียงพร่าก่อนจะใช้ลิ้นชอนไชเข้าไปสำรวจภายในร่องรักอย่างหิวกระหาย สร้างแรงสั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจของแพรไหม ที่กำลังจะขาดใจตายเพราะความเสียวซ่านที่เขาปรนเปรอให้อคิณยันกายขึ้นเหนือร่างอวบอัดที่นอนบิดเร่าอยู่ใต้ร่าง มือหนาเลื่อนลงไปลูบไล้ร่องรักที่บวมแดงและชุ่มโฉ่ด้วยน้ำหวานอย่างแผ่วเบา สัมผัสอุ่นร้อนจากฝ่ามือทำให้แพรไหมสะดุ้งน้อยๆ​"คุณรู้ไหมครับ... ว่าการใส่กับไม่ใส่ถุงยางอนามัย สัมผัสที่ได้มันต่างกันแค่ไหน" อคิณกระซิบเสียงทุ้มพร่าพลางค่อยๆ สอดนิ้วเข้าไปในร่องรักที่คับแน่นช้าๆ จนแพรไหมเผลอครางหวิว​"ในเมื่อเราต่างก็ตรวจเลือดกันมาเรียบร้อยแล้ว... คุณอยากลองสัมผัสแบบที่ไม่มีอะไรมาขวางกั้นระหว่างเราดูไหม?"​"แต่ว

อคิณขยับกายถอนตัวตนออกจากความคับแน่นอย่างเชื่องช้า เสียงน้ำรักที่อัดแน่นหยาดเยิ้มลงบนพรมดังแฉะชื้น เขาเอื้อมมือไปหยิบหน้ากากหนังสีดำที่วางอยู่ใกล้ๆ มาสวมปิดบังใบหน้าส่วนบนไว้อย่างมิดชิดดังเดิม ก่อนจะบรรจงไขกุญแจมือหนังออกให้แพรไหมอย่างแผ่วเบา​เขารวบข้อมือเล็กที่สั่นเทาทั้งสองข้างขึ้นมา แล้วกดจูบลงบนรอยแดงจางๆ ที่เกิดจากพันธนาการอย่างหลงใหล สายตาภายใต้หน้ากากจ้องมองร่องรอยเหล่านั้นราวกับมันคือตราประทับความเป็นเจ้าของที่เขาภาคภูมิใจ จากนั้นเขาจึงเอื้อมไปแก้ปมผ้าปิดตาออกช้าๆ​แพรไหมกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับรับแสงไฟสลัว ร่างกายอวบอัดที่เต็มไปด้วยรอยรักและหยาดน้ำหวานพยายามยันกายลุกขึ้นจากเตียงด้วยท่าทางที่ยังคงสั่นงันงก เธอควานหาเศษเสื้อผ้าด้วยความมึนงง พลางพึมพำเสียงพร่า​"ฉัน... ฉันต้องกลับแล้วค่ะ" แพรไหมพึมพำเสียงพร่า พยายามจะยันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนที่บัดนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยหลักฐานแห่งบทรัก แต่ร่างกายที่เพิ่งผ่านศึกหนักกลับอ่อนแรงจนแทบทรงตัวไม่อยู่​เห็นดังนั้น อคิณจึงช้อนร่างอวบอัดขึ้นแนบอกในท่าเจ้าสาว "สภาพแบบนี้เดินไปเองไม่ไหวหรอกครับ ให้ผมจัดการเองนะ"​เขาอุ้มเธอตรงเข้าสู่ห้องน้ำกว้