All Chapters of บทเรียนรัก(ลับ)​จากนายซุปตาร์: Chapter 21 - Chapter 30

วันพฤหัสบดีเดินทางมาถึงไวกว่าที่คิดเอาไว้มาก สำหรับ อคิณ แล้ว ตลอดทั้งสัปดาห์ที่ผ่านมาชีวิตของเขาถูกขับเคลื่อนด้วยตารางงานที่อัดแน่นจนแทบไม่มีเวลานอน ทั้งการซ้อมเต้นอย่างหนักหน่วงเพื่อเตรียมตัวสำหรับคอนเสิร์ตทัวร์ที่กำลังจะมาถึง การถ่ายแบบ และการเดินสายอัดรายการโปรโมทช่องทางต่างๆ​แต่ถึงอย่างนั้น ทันทีที่การอัดรายการสุดท้ายของวันเสร็จสิ้นลง ไอดอลหนุ่มน้องเล็กแห่งวง Solar ก็เดินกลับเข้ามาในห้องแต่งตัวด้วยใบหน้าหล่อเหลาที่ยังคงแต้มไปด้วยรอยยิ้มสดใส แววตาของเขาดูมีชีวิตชีวาเป็นพิเศษจนผิดปกติ ทั้งที่ร่างกายควรจะแสดงความเหนื่อยล้าออกมาให้เห็นเหมือนคนอื่นๆ​"เฮ้ยอคิณ! คืนนี้ไปต่อบ้านฉันเปล่าวะ?" เซน แร็ปเปอร์สุดชิคของวงตะโกนข้ามห้องมาพลางโยนเสื้อแจ็คเก็ตขึ้นพาดบ่า "พรุ่งนี้กับวันมะรืนพวกเราได้หยุดยาวสองวันเต็มๆ ก่อนจะเริ่มตารางทัวร์นรกนะเว้ย ต้องฉลองหน่อยไหม"​"ใช่ๆ ไปเถอะอคิณ นานๆ ทีจะมีวันหยุดตรงกันแบบนี้" ริว พี่รองสายซอฟต์หันมาสำทับด้วยรอยยิ้ม ขณะที่ลีดเดอร์อย่าง ไคเลอร์ และพี่ใหญ่อย่าง เจนัส ก็พยักหน้าเห็นด้วยเป็นเชิงชวน​ถ้าเป็นเวลาปกติ อคิณคงไม่พลาดที่จะไปร่วมวงสังสรรค์กับพวกพี่ๆ ในว

อคิณวางร่างอวบอัดของแพรไหมลงบนพื้นกระเบื้องหินอ่อนแผ่นเรียบภายในห้องน้ำหรูหราอย่างเบามือ ก่อนจะหันไปบิดเปิดวาล์วน้ำอุ่นให้ไหลเอ่อลงสู่อ่างอาบน้ำวนขนาดใหญ่ บรรยากาศรอบกายเริ่มอบอวลไปด้วยไอหมอกจางๆ ของน้ำร้อนและกลิ่นหอมสะอาดของครีมอาบน้ำราคาแพง ​ทว่าความสนใจของทั้งคู่ไม่ได้อยู่ที่อ่างอาบน้ำเลยสักนิด ทันทีที่แผ่นหลังของแพรไหมสัมผัสกับผนังห้องน้ำ อคิณก็รุกคืบเข้าหาบดเบียดร่างกายแกร่งเข้าชิดล้อมกรอบเธอไว้ทันที ริมฝีปากหนาประกบลงมาอีกครั้ง เปิดฉากจูบแลกลิ้นอย่างพัวพันลึกซึ้งและทวีความเร่าร้อนขึ้นตามแรงอารมณ์ที่ถูกจุดติดจากฤทธิ์ไวน์แดง แพรไหมเผลอครางเครือในลำคอ ยอมเผยอริมฝีปากต้อนรับเรียวลิ้นช่ำชองชายหนุ่มอย่างลืมตัว ​ฝ่ามือร้อนระอุของอคิณไม่ปล่อยให้เวลาสูญเปล่า เขาเลื่อนลงไปลูบไล้ตามส่วนโค้งเว้าของชุดเดรส ก่อนจะเอื้อมไปรูดซิปด้านหลังออกอย่างชำนาญ ปล่อยให้เนื้อผ้าชั้นดีหลุดร่วงลงไปกองอยู่ที่ปลายเท้า ตามด้วยการปลดเปลื้องบราเซียและแพนตี้ตัวจิ๋วออกจนหมดสิ้นภายในเวลาไม่กี่อึดใจ ร่างกายเปลือยเปล่าอวบอัดขาวเนียนปรากฏสู่สายตาของชายหนุ่ม แววตาภายใต้หน้ากากของเขาวาวโรจน์ด้วยความลุ่มหลงยามที่ฝ่ามือ

อคิณขยับถอยห่างออกไปหนึ่งก้าวแล้วหยัดกายยืนขึ้นเต็มความสูง ความสง่างามและสมส่วนของร่างกายแกร่งตระหง่านอยู่ตรงหน้าเธอ ส่งผลให้ท่อนควยขนาดยักษ์ที่แข็งขึงจนเส้นเลือดปูดโปนและสั่นระริกชี้หน้าผงาดง้ำอยู่ตรงระดับสายตาของแพรไหมที่นั่งชันเข่าอยู่บนขอบอ่างพอดิบพอดี ขนาดที่ใหญ่โตและยาวใหญ่จนน่ากลัวทำให้นักเขียนสาวลอบกลืนน้ำลายหัวใจเต้นโครมคราม​มือหนาเอื้อมมาเชยคางมนของเธอให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาตรงๆ แววตาภายใต้หน้ากากหนังสีดำวาวโรจน์ด้วยความพึงพอใจยามที่เห็นลูกศิษย์คนสวยกำลังจ้องมองอาวุธร้ายของเขาด้วยสายตาหยาดเยิ้ม​"เรามาทบทวนบทเรียนที่ผมสอนไปคราวที่แล้วกันนะครับ... อ้าปากสิ"​น้ำเสียงทุ้มต่ำแกมสั่งที่แฝงไปด้วยพลังอำนาจคุมเกม ทำเอาแพรไหมไร้ซึ่งแรงต้านทาน เธออ้าปากออกช้าๆ อย่างว่างง่าย ความเงี่ยนงำและอารมณ์ที่พุ่งสูงทะลุเพดานทำให้เธอละทิ้งความเหนียมอายไปจนหมดสิ้น มือบางทั้งสองข้างเอื้อมไปกอบกุมท่อนเอ็นลำเขื่องที่ใหญ่โตจนกำไม่รอบของชายหนุ่มเอาไว้เบาๆ รับรู้ได้ถึงความร้อนผ่าวและจังหวะการเต้นตุบๆ ของเส้นเลือด ก่อนที่เธอจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้แล้วเริ่มแลบเรียวลิ้นเล็กเลียวนรอบหัวควยหยักสีสดชื่นฉ่ำไ

ในขณะที่แพรไหมกำลังเตรียมใจรับความเร่าร้อนระลอกใหม่ที่คิดว่าคงเลี่ยงไม่ได้ ทว่าสัมผัสหนักหน่วงกลับแปรเปลี่ยนเป็นความนุ่มนวลอย่างนึกไม่ถึง อคิณเอนกายลงนอนแนบชิดข้างๆ บนฟูกหนานุ่ม ก่อนจะตวัดวงแขนแกร่งช้อนร่างอวบอัดของนักเขียนสาวเข้ามาไว้ในอ้อมกอดอุ่นอย่างแผ่วเบา แผ่นหลังเนียนของเธอแนบสนิทกับแผ่นอกกว้างจนก้อนเนื้อในอกที่เต้นระทึกระคนกันส่งผ่านถึงกันได้ชัดเจน ​"งั้นผมจะให้คุณพักก่อนนะครับ" ​น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เคยดุดันเผด็จการเมื่อครู่ อ่อนลงจนกลายเป็นความทุ้มละมุนชวนฝัน ทว่าถึงแม้ปากจะบอกอนุญาตให้เธอได้พักฟื้นจากความเหนื่อยอ่อน แต่ฝ่ามือหนาร้อนผ่าวกลับไม่ได้อยู่นิ่งเฉยตามคำพูดเลยสักนิด นิ้วเรียวขยับลูบไล้ปัดป่ายเบาๆ ไปตามเรือนร่างเปลือยเปล่าเนียนละเอียดของเธออย่างซุกซน ​มือใหญ่ลากผ่านผิวเนียนจากต้นแขน เลื่อนลงมาบดคลึงส่วนโค้งเว้าของเอวคอดกิ่ว ก่อนจะปัดผ่านหน้าท้องแบนราบที่ยังคงกระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจเหนื่อยอ่อน แกล้งลากปลายนิ้วเฉียดฉิวเนินเนื้อนุ่มฉ่ำชื้นเบาๆ ให้เธอได้ขนลุกซู่เล่น จากนั้นก็เลื่อนกลับขึ้นมาบีบเฟ้นทรวงอกอวบหยุ่นหยอกเย้ากับยอดอกที่ยังคงชูชันไม่ยอมลดละ ​"อื้อ... นายท่าน

ความเงียบงันและไอเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศภายในเพ้นท์เฮ้าส์หรูทำให้แพรไหมสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้งในเวลาตี 3 นัยน์ตาคู่สวยปรือปรอยพยายามปรับสายตาให้เข้ากับความมืดที่มีเพียงแสงไฟระยิบระยับของกรุงเทพมหานครสาดส่องเข้ามาทางบานกระจกใส นักเขียนสาวสูดหายใจเข้าลึก ความรู้สึกแรกที่ตีตื้นขึ้นมาคือความปวดเมื่อยแผ่นหลังและอาการขัดยอกใจกลางกายสาว ย้ำเตือนถึงบทรักอันป่าเถื่อนรุนแรงเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้าได้เป็นอย่างดี​เมื่อนึกขึ้นได้ว่านี่ก็ดึกมากแล้ว แพรไหมจึงค่อยๆ ขยับตัวอย่างแผ่วเบาเพื่อไม่ให้คนข้างกายตื่น เธอพยายามประคองร่างอวบอัดที่สั่นระริกยันตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงกว้าง ทว่าในขณะที่กำลังจะตวัดเรียวขาอวบลงจากขอบเตียงเพื่อเข้าไปแต่งตัวในห้องน้ำ​หมับ!​ฝ่ามือหนาร้อนผ่าวของอคิณที่คิดว่าหลับสนิทไปแล้วกลับยื่นมาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือบางของเธออย่างรวดเร็วและแม่นยำ แรงบีบดึงรั้งที่ไม่เบานักส่งผลให้ร่างของแพรไหมเสียหลักหงายหลังลงไปกองอยู่บนฟูกหนานุ่มและจมดิ่งเข้าสู่อ้อมกอดแกร่งของเขาอีกครั้งทันที​"อ๊ะ..." แพรไหมอุทานแผ่วเบาด้วยความตกใจ​"จะหนีไปไหนครับ..."​น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่ามัวปนความงัวเงียของชา