Semua Bab Something Hot เพื่อนเล่น เล่นเพื่อน: Bab 11 - Bab 20

เพียงพัชร์มองเสี้ยวหน้าคมเนิ่นนาน ความคิดล่องลอยเตลิดไปพักใหญ่ แต่แล้วกลับต้องสะดุ้งตกใจเมื่ออยู่ ๆ รถยนต์ของเขาก็เบรกกะทันหันเพราะมีรถตู้ติดฟิล์มดำขับมาปาดหน้าแล้วเบรกจนรถของเขาเกือบจะชนท้ายเซบาสเตียนคว้ากอดร่างบาง ในจังหวะที่รถเบรกจึงเบี่ยงตัวบัง ทำให้แขนข้างที่ยังบาดเจ็บกระแทกเบาะหน้าอย่างจัง“บอส...”“ลงไปดูก่อน”บอดี้การ์ดทั้งสองคนของเขาเปิดประตูรถลงไปดูพร้อมกับบอดี้การ์ดของเธอที่ขับรถตามมาติด ๆ เสียงปืนดังขึ้นหลายนัดจากรถยนต์คันหน้า จึงยิงปะทะกันคนตัวบางในอ้อมกอดตัวสั่นเล็กน้อยด้วยความตกใจ เซบาสเตียนกระชับกอดแน่นขึ้น อยู่ในรถคันนี้เธอจะปลอดภัยเพราะเป็นรถยนต์กันกระสุน แต่จะให้เขาทิ้งเธอลงไปสู้กับพวกนั้นได้อย่างไร เมื่อเธอยังเสียขวัญแบบนี้“ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่นี่”กรามแกร่งขบแน่นด้วยความเจ็บใจ เสียงปืนที่ยังดังต่อเนื่องยิ่งสร้างความกดดัน ก่อนทุกอย่างจะสงบลงเมื่อรถยนต์คันหน้าออกตัวหนีจนฝุ่นตลบ แต่สุดท้ายก็พุ่งชนข้างทางอย่างจังจนระเบิดไฟลุกท่วมเสี้ยววินาที บอดี้การ์ดของเขาและเธอก็แยกย้ายขึ้นรถแล้วรีบขับออกจากจุดนี้อย่างรวดเร็ว“เซบ พวกนั้น...”“ไม่ต้องไปสนใจ ที่เหลือพวกฉันจัดการเ

“ไอ้เซบ มึงกล้าทำแบบนี้กับกูเลยเหรอ นี่กูประเมินมึงต่ำไปสินะ”ซินแคลร์มองโกดังเก็บของหนีภาษีซึ่งเป็นอีกหนึ่งธุรกิจสีเทาของตัวเองที่มอดไหม้เป็นจุณแล้วเจ็บใจ ไม่มีหลักฐานสาวไปถึงตัวเซบาสเตียนสักอย่าง แต่เขามั่นใจว่าอย่างไรก็ต้องเป็นหลานชายในไส้คนนี้แน่ ๆ ที่กล้าลองดีกับเขาเหตุจูงใจที่ทำให้เซบาสเตียนกล้าลุกขึ้นมาสู้กลับแบบตาต่อตา ฟันต่อฟัน ก็คงไม่พ้นที่คนของเขาขับรถตามไล่ล่าลอบยิงมันไปเมื่อไม่กี่วันก่อน ได้ข่าวว่ามีทายาทคลาร์กอยู่ในนั้นด้วยโชคดีที่เพียงพัชร์ไม่เป็นอะไร และคนที่เขาส่งไปตายหมด จึงไม่มีหลักฐานอะไรสาวมาถึงตัว ไม่อย่างนั้นตระกูลคลาร์กคงไม่อยู่เฉย“แล้วเราจะได้เห็นดีกัน เซบาสเตียน”ดวงตาแดงก่ำวาวโรจน์ มองอาณาจักรที่เหลือเพียงจุณตรงหน้าแล้วยิ่งแค้น วางแผนจะจัดการกับหลานชายให้เด็ดขาด คราวหน้า เซบาสเตียนจะเหลือแต่ชื่อ*******************แสงแรกของพระอาทิตย์กำลังจะโผล่พ้นขอบฟ้า เซบาสเตียนลืมตาขึ้นก็เห็นคนตัวบางนอนตะแคงหันหลังให้ อะไรก็ไม่น่าตกใจเท่าเขาดันนอนกอดเธออย่างแนบแน่นจนทุกส่วนในร่างกายสัมผัสกันแนบสนิทคนตัวโตผ่อนลมหายใจช้า ๆ ค่อย ๆ ขยับลุกลงจากเตียง มองเธออีกเพียงนิดก็ตั

บนถนนเส้นนอกเมืองเลียบทะเลทราย รถยนต์คันหรูสีดำมันปลาบขับเคลื่อนเต็มสมรรถนะสมราคา ชายหนุ่มรูปหล่อในชุดสูทสามชิ้นแบบมีเสื้อกั๊กสีดำสวมทับด้วยเสื้อโคตสีน้ำตาลอ่อนกำลังนั่งดูกราฟหุ้นที่กำลังพุ่งในไอแพดอยู่บนเบาะด้านหลังแต่แล้วต้องเงยหน้าขึ้นมองท้องถนนเบื้องหน้าเมื่อบอดี้การ์ดร้องเรียก“บอสครับ ข้างหน้านั่น...”บนถนนเบื้องหน้า มีชายร่างใหญ่ในชุดสูทสีดำสี่คนยืนเรียงหน้ากระดานกลางถนน ยกปืนขึ้นเล็งมายังรถของเซบาสเตียนที่ต้องค่อย ๆ ชะลอจนจอดสนิทบอดี้การ์ดทั้งสองคนในรถชักปืนออกมาเตรียมพร้อมรอรับคำสั่ง ที่ไม่ตกใจอะไรมากเพราะรถยนต์คันนี้กันกระสุนปืนทุกชนิด รวมถึงระเบิดด้วยเซบาสเตียนเอียงคอ แค่นหัวเราะหยันเมื่อมองเห็นตัวต้นเหตุ ชายร่างใหญ่ในชุดสูทสีดำยืนกอดอกพิงรถยนต์ซึ่งจอดอยู่ริมถนนด้วยท่วงท่าสุดเท่รายนั้นมองเซบาสเตียนนิ่ง ๆ ด้วยสายตาที่ไม่มีวันเป็นมิตรอยู่นาน เขาจึงตัดสินใจลงไปเผชิญหน้า“บอสครับ อย่าลงดีกว่า ผมจะถอยรถกลับ”“ถ้าถอย มันก็คิดว่าฉันกลัวล่ะสิ”พูดจบก็เปิดประตูรถ ก้าวเดินอย่างสง่างามไปเผชิญหน้ากับมัจจุราชสีดำขลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย เบื้องหลังมีบอดี้การ์ดสองคนเดินตามมาพร้อมกับยกปื

เจ้าสาวคนสวยเชิดหน้าขึ้น สูดลมหายใจลงปอดลึกเรียกความมั่นใจ กำลังจะเอ่ยปฏิเสธกลับต้องสะดุ้งเมื่อเขาก้มลงจูบลาดไหล่ของเธอเบา ๆปากร้อนไต่จูบผะแผ่ว มือใหญ่ลูบไล้แผ่นหลังบอบบาง ก่อนวกไปกอดเอวรั้งเธอเข้าหาแล้วจูบเบา ๆ บนใบหูทุกสัมผัสของเขาส่งผลโดยตรงต่ออัตราการเต้นของหัวใจ มันเต้นแรงมากจนกลัวว่าเขาจะได้ยิน“เซบ...”“แค่ขอรางวัลเฉย ๆ”“งั้นก็พอแล้ว”“อืม พอก็ได้” เขายอมคลายมือออก เธอจึงเดินเร็ว ๆ หายเข้าห้องน้ำไปเซบาสเตียนมองแผ่นหลังขาวผ่องของเพื่อนสนิทที่เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก เขาทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงกว้างแล้วยิ้มมุมปากชอบใจไม่อยากเชื่อเลยว่าเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักราวตุ๊กตาที่เขาเดินเข้าไปหาเธอทันทีตั้งแต่เจอหน้าและคบหากันในฐานะเพื่อนสนิทที่รู้จักรู้ใจกันที่สุด ตอนนี้จะกลายมาเป็นภรรยาของเขาแล้ว“ฉันจะทำยังไงกับเธอดี เพชรใส”เวลาผ่านไปร่วมชั่วโมง เมื่อเซบาสเตียนอาบน้ำเสร็จแล้วก็ออกมาจากห้องน้ำ ร่างกายใหญ่โตเต็มไปด้วยมัดกล้ามนุ่งเพียงผ้าเช็ดตัวมัดปมเสียหมิ่นเหม่อวดลอนซิกซ์แพ็กสมบูรณ์แบบจนเห็นกล้ามเนื้อวีไลน์วิ่งลงลึกชวนจินตนาการเพชรใสที่กำลังนั่งแปรงผมอยู่หน้ากระจกวางหวีลงทันควัน ดวงตาก

โทรศัพท์มือถือที่คว่ำหน้าอยู่บนโต๊ะในห้องประชุมสั่นเตือนหลายครั้ง เซบาสเตียนที่นั่งฟังรายงานเรื่องการเข้าร่วมประมูลเวกัสคอยน์จึงพลิกหน้าจอขึ้นดู เห็นเป็นชื่อของคนที่ส่งไปคอยจับตาดูภรรยาในนามแบบห่าง ๆ ในฐานะการ์ดซึ่งเดินกันให้ขวักไขว่จึงกดเข้าไปอ่านรูปของเพียงพัชร์กับอลอนโซ่ ลูกค้าคนสำคัญของเธอที่เขาไม่ค่อยชอบหน้ากำลังยืนพูดคุยกันกลางโถงล็อบบี้กาสิโน แถมรอบข้างยังเต็มไปด้วยดอกกุหลาบสีขาวที่เธอชอบที่สุด ก่อนทั้งคู่จะพากันเดินหายเข้าไปในกาสิโนหรูหราทำเอาท่านประธานหนุ่มนั่งไม่ติด สั่งยกเลิกการประชุมกะทันหันแล้วผลุนผลันออกไปทันทีท่ามกลางความงุนงงของพนักงานทุกคนในห้องรับรองระดับ VVIP เพียงพัชร์นั่งพูดคุยกับอลอนโซ่อยู่บนโซฟากลางห้อง ถัดไปคือโต๊ะโปกเกอร์ที่ยังว่างเปล่าชายหนุ่มผิวสีแทนหมุนแก้วเครื่องดื่มสีอำพัน ก่อนยกขึ้นจิบ สายตาทอดมองใบหน้าสวยงามของหญิงในดวงใจ“แต่งงานไม่บอกผมเลยนะครับเพชรใส ผมเสียดายมากนะที่ไม่ได้มาร่วมแสดงความยินดีในงานแต่งงานของคุณ”คำพูดและสายตาตัดพ้อทำเธอวางสีหน้าไม่ถูก ไม่รู้ความหมายแน่ชัดของคำนั้น ว่าเขาเสียดายที่ไม่ได้มางานแต่งเธอ หรือเสียดายเธอกันแน่“เอ่อ ฉันเกร