All Chapters of Something Hot เพื่อนเล่น เล่นเพื่อน: Chapter 1 - Chapter 10

เสียงดนตรีนุ่มหูดังทั่วห้องปลุกร่างบอบบางที่กำลังหลับใหลให้สะดุ้งตื่น เธอเปิดหน้าจอไอแพดที่เชื่อมต่อกับกล้องวงจรปิดซึ่งซ่อนอยู่หน้าประตูเพนต์เฮาส์หรูชั้นสูงสุดของโรงแรมและกาสิโน อาณาจักรความบันเทิงครบวงจรที่ถูกกฎหมายของลาสเวกัส ก็ต้องเบิกตาตกใจเมื่อเห็นว่าตรงนั้นคือใครโคมไฟในห้องนอนถูกเปิด ก่อนเธอจะคว้าชุดคลุมผ้าแพรเนื้อดีขึ้นสวมแล้วเดินเร็ว ๆ ไปเปิดประตูต้อนรับแขกผู้มาเยือนในยามวิกาลทันทีที่บานประตูเปิดออก ร่างใหญ่ในชุดสูทสีดำมีเสื้อกั๊กคลุมทับด้วยเสื้อโคตตัวยาวสีดำก็ทรุดตัวลง“ว้าย เซบ”เพียงพัชร์ คลาร์ก ทายาทคนโตผู้รับช่วงดูแลกิจการโรงแรมและกาสิโนต่อจากคนเป็นพ่อที่ได้รับฉายาว่า “เจ้าหญิงแห่งเวกัส” ร้องออกมาด้วยความตกใจก่อนโผเข้ารับร่างใหญ่ที่ยังพอมีสติพยุงกายกลิ่นเลือดคละคลุ้งทำให้เธอมั่นใจว่าเขาเพิ่งเผชิญกับมัจจุราชมาก่อนหน้านี้อย่างแน่นอนเท้าเล็กเขี่ยประตูปิดแล้วพยุงคนตัวโตเข้ามานอนบนโซฟาในห้องรับแขกที่ตกแต่งด้วยโทนสีขาวสะอาดตาและเฟอร์นิเจอร์หรูหราราคาแพงเสื้อผ้าสีดำทำให้มองไม่เห็นว่าเขาบาดเจ็บตรงไหน แต่เลือดที่ติดมือเธอมานั้นทำให้รู้ว่าบาดแผลน่าจะอยู่ตรงต้นแขนด้านขวา จึงถอด

“สวัสดีค่ะ เคยได้ยินชื่อเสียงของท่านมานานแล้ว เพิ่งมีโอกาสได้เจอกันครั้งแรก เป็นเกียรติของกาสิโนเราที่ได้ต้อนรับท่าน สว.และท่าน สส. นะคะ” ส่งยิ้มพร้อมยื่นมือไปจับทักทายกับ สส.หนุ่มที่มองเธอตาไม่กะพริบ“พูดเหมือนเราเป็นคนห่างไกลกันไปได้ เรียกลุงเถอะ คนกันเองทั้งนั้น”“ค่ะ คุณลุง”“งั้นเชิญคุณลุงกับเอ่อ...คุณมาร์คัส นั่งก่อนดีกว่านะคะ” เพียงพัชร์ลังเลว่าจะเรียกอีกคนว่าอย่างไรดี สุดท้ายก็ไม่เรียกตำแหน่งของเขาอีก และชายหนุ่มก็อมยิ้มพึงพอใจเมื่อทั้งหมดนั่งลงบนโซฟาเรียบร้อยแล้ว เพทาย คลาร์ก น้องชายของเธอผู้เป็นประธานกรรมการบริหารกาสิโนก็โบกมือสั่งให้บอดี้การ์ดรินเครื่องดื่มให้กับทุกคน“ผมไม่ได้มาที่กาสิโนของคุณนานแล้ว ใหญ่โตหรูหราขึ้นกว่าเดิมมากเลยนะครับ คุณแพท”เพราะเจ้าของธุรกิจกาสิโนเป็นผู้บริจาคเงินหาเสียงรายใหญ่ให้พวกเขา แถมยังเป็นแหล่งจ้างงานที่สำคัญของประชาชนในรัฐซึ่งเป็นฐานเสียงสำคัญให้เขามาตลอดหลายปี จนตอนนี้ถึงวาระสุดท้ายของการดำรงตำแหน่งของเขาแล้ว จึงค่อนข้างสนิทสนมกันเป็นพิเศษ“ต้องยกความดีความชอบให้กับลูกทั้งสองของผม คนสมัยใหม่หัวในการบริหารก้าวหน้ากว่ารุ่นเราเยอะนะครับ” พชรพู

ถึงแม้ว่า “แกรนด์คลาร์ก” จะเป็นกาสิโนที่ถูกกฎหมายทุกอย่าง แต่ในโลกความจริง กาสิโนมักถูกมองว่าเป็นธุรกิจที่เสี่ยงต่อการทำผิดกฎหมาย เจ้าของกาสิโนส่วนมากเป็นนักธุรกิจที่มีเบื้องหลังเป็นมาเฟียผู้ทรงอำนาจทั้งนั้นสิ่งที่ถูกทางการเพ่งเล็งและตรวจสอบทุกปีคือเรื่องการฝากเงินจากกาสิโนมายังธนาคารที่มีจำนวนมากเกินกฎหมายควบคุมเพื่อป้องกันการฟอกเงินและถ้าหากมีการทำผิดกฎหมายแม้เพียงเล็กน้อยจริง มันอาจพากันซวยไปหมด ทั้งตัวนักพนันระดับ VIP ที่มักจะมีเบื้องหลังไม่ธรรมดา ทั้งกาสิโน และธนาคารถึงแม้จะไม่เคยมีเรื่องพวกนี้เกิดขึ้นในกาสิโนของเพียงพัชร์ แต่เขาเชื่อว่าถ้าหากอาตั้งใจจะเล่นงานเขาด้วยเรื่องพวกนี้ อาจมีการเล่นตุกติกไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่ง และเพื่อนของเขาควรระวังตัว“พวกมันเอาหลักฐานปลอมพวกนั้นมาจากไหน”“ผมไม่แน่ใจว่ามันเป็นหลักฐานปลอมหรือหลักฐานจริงนะครับ เพราะนักพนันคนนั้นเข้าไปเล่นที่กาสิโนคุณเพียงพัชร์จริง และฝากเงินเข้ามาในธนาคารเราจริง แต่เรื่องจำนวนเงิน...”“ฉันตรวจสอบเอง”เซบาสเตียนกดวางสาย ก่อนเข้าไปเช็กในฐานข้อมูลทั้งหมดซึ่งเขามีเพียงเขาที่เข้าไปตรวจสอบได้ และข้อมูลก็ปรากฏว่ามันเป็นเรื่อง

เขาทิ้งแผ่นหลังพิงพนักเก้าอี้ กัดกรามแล้วพ่นลมหายใจออกมา สุดท้ายเขาก็ไม่เคยชนะอะไรเธอได้สักอย่าง ตั้งแต่วันแรกที่สบตาในชั้นเรียนอนุบาล จนถึงวันนี้ภาพเด็กหญิงลูกเสี้ยวไทยอเมริกันตัวเล็กผมหยักลอนสีน้ำตาลอ่อน ดวงตากลมโตริมฝีปากจิ้มลิ้มสีชมพูสดในชุดกระโปรงสั้นน่ารักเดินไปมาแล้วเลือกของเล่นที่ตัวเองสนใจมาวางไว้เบื้องหน้าของเด็กชายที่มีดวงตาสีน้ำตาลหวานทำให้ใบหน้าดูน่ารักกว่าเด็กผู้ชายคนอื่น แล้วยื่นให้เขาเล่นด้วย ทั้งที่มันไม่ใช่กิจกรรมของเด็กผู้ชายสักนิดแต่ดวงตากลมโตน่ารักคู่นั้นที่มองเขาด้วยความหวังและมีเขาเพียงคนเดียวที่เป็นเพื่อนและเป็นที่พึ่งในสังคมที่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ทำให้เขาไม่อาจปฏิเสธและทอดทิ้งเธอไว้เพียงลำพังได้เลยสักครั้ง“เราเล่นอันนี้กันไหม” เสียงเจื้อยแจ้วเป็นภาษาอังกฤษสำเนียงเจ้าของภาษาเอ่ยถามเพื่อนเพียงคนเดียวในชั้นเรียนอนุบาล“อืม เอาสิ”สุดท้าย เด็กชายเซบาสเตียนก็ต้องเล่นของเล่นที่เด็กหญิงเพียงพัชร์ชอบในคลาสเรียนอนุบาล และต้องไปหาเธอถึงคฤหาสน์ในวันหยุดเสาร์อาทิตย์ตามคำสัญญาที่ให้ไว้ จนทั้งคู่เริ่มเข้าสู่วัยรุ่น การใช้ชีวิตในช่วงวันหยุดจึงเปลี่ยนไป แต่ความสนิทสนมในฐา

ก่อนงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้จะจบลง แขกผู้มีเกียรติก็จับมือกันไปเต้นรำเปิดฟลอร์ดวงตาคมกริบจ้องหนุ่มสาวที่สมกันราวกิ่งทองใบหยกกำลังเต้นรำในจังหวะโรแมนติก ขบกรามแน่นแล้วถอนใจพรืดอย่างไม่รู้ตัว“เราไปเต้นรำกันเถอะค่ะเซบ”“ผมไม่ค่อยถนัด”“แหม อย่างอแงสิคะ คุณยังทำหน้าที่คืนนี้ไม่ครบเลยนะ”“งั้นก็ได้”เมื่อปฏิเสธไม่ได้จึงจับมือพาดาราสาวเข้าไปเต้นรำร่วมกับคู่รักคู่อื่นในฟลอร์เขาพาเธอโยกย้ายตามจังหวะไปจนอยู่ใกล้กับเพียงพัชร์และมาร์คัส สบตากับเพื่อนรักเล็กน้อยก็ตู่เอาว่าเธอกำลังขอความช่วยเหลือแบบที่ตกลงกันไว้ จึงขอเปลี่ยนคู่เต้นเสียดื้อ ๆ“ผมขอเต้นรำกับเพื่อนหน่อยนะครับคุณมาร์คัส สลับคู่กันสักสองสามเพลง คุณคงไม่ว่าอะไร”ยังไม่ทันที่มาร์คัสจะได้ตอบรับหรือปฏิเสธ เซบาสเตียนก็ปล่อยมือเมซี่แล้วคว้ามือเพียงพัชร์ดึงเข้าหาตัว ก่อนจะพาเธอเต้นรำออกห่างจากสองคนนี้ไปเรื่อย ๆ ราวกับจงใจ“นายตั้งใจจะทำอะไรเซบ” สบตาเขาด้วยสายตาวาววับ“ก็ช่วยเธอไง” พูดพร้อมอมยิ้มมุมปาก“ช่วยอะไร ใครขอ”“ก็เธอบอกเองว่าให้ฉันคอยดูว่าเธอขอความช่วยเหลือหรือเปล่า ถ้าเธอส่งสัญญาณมาให้รีบเข้าไปช่วย เราสบตากัน ฉันเลยคิดว่าเธอต้องการควา