All Chapters of My Secret Heir Is the Billionaire’s Matchmaker: Chapter 111 - Chapter 120

Chapter 112Narerealize ng lalaking may bultuhang mukha na talagang maling bagay ang kaniyang nasabi. Subconsciously siyang humakbang paatras at humagikhik nang dalawang beses, "Kaya pala isa ka sa mga tao ni Brother Manuel. Hindi ko nakilala ang iyong kadakilaan. Mangyaring pumasok ka, Mrs. Fitzwilliam."Mabilis na nagbigay ng daan ang grupo para sa kanila, pabalik sa kanilang sariling mga talahanayan ng baraha, at hindi na nangahas na tumingin muli sa kanilang direksyon.Suminghal nang malamig si Emilia, inalis ang kaniyang tingin, at mabilis na umakyat sa hagdanan.Sumunod si Emilia kay Bruce sa itaas.Naglakad si Bruce sa unahan, habang si Emilia ay sumusunod sa kaniyang likuran, iniisip pa rin ang pambabastos na naranasan niya sa ibaba.Naglakad ang dalawa patungo sa pinto ng pribadong silid sa dulo ng koridor sa ikalawang palapag. Huminto si Bruce at kumatok sa pinto."Brother Manuel, nandito na ang tao."Nanggaling ang boses ni Brother Manuel mula sa loob, "Pumasok ka."Itinul

Chapter 114Bumaba siya sa ibaba, tinawid ang dance floor, at naglakad patungo sa bar counter sa unang palapag ng bar.Umupo siya sa isang mataas na stool at nag-order ng inumin sa bartender.Saka niya inilabas ang kaniyang telepono mula sa kaniyang bag at hinanap ang numero ni Wyatt.Hindi siya nagmadaling tumawag.Naghihintay siya.Naghihintay ng tamang pagkakataon.Pagkaraan ng humigit-kumulang sampung minuto, isang lalaking nakasuot ng floral shirt ang lumapit na may hawak na baso ng alak at umupo sa kaniyang tabi."Magandang binibini, nag-iisa ka ba?"Sinulyapan siya ni Ellie ngunit hindi nagsalita ng kahit ano.Ngumiti ang lalaki at sinabing, "Huwag ka namang napakamalamig. Magkakilala tayo. Ang pangalan ko ay Lorenzo Keaton."Ibinaba ni Ellie ang kaniyang mga mata at mahinang tinapik ang screen ng kaniyang telepono gamit ang kaniyang daliri.Lalong lumapit si Lorenzo Keaton. "Magandang binibini, siguradong nababagot ka nang nag-iisa. Gusto mo bang samahan kita sa ilang tagay ng

Chapter 116Sa sandaling iyon, isang itim na kotse ang huminto sa harap ni Ellie.Bumaba ang driver sa kotse at iginagalang na sinabi, "Miss Ellie, hiniling po ni Mr. Fitzwilliam na ihatid ko kayo pauwi."Sinulyapan ni Ellie ang driver, binuksan ang pinto ng kotse, at pumasok sa loob.Matapos umandar ang kotse, sumandal siya sa likurang upuan at ipinikit ang kaniyang mga mata.Ang kaniyang isip ay puno ng hitsura ng mga mata ni Wyatt nang tumingin ito sa kaniya kanina lang.Walang pakialam, at mayroon pang bakas ng kawalan ng pasensya.Walang pagkakaiba sa pagtingin sa isang estranghero.Nabigo ang planong ito sa pagkakataong ito.Hindi iyon mahalaga.Kung hindi gumana sa unang pagkakataon, susubukan niya sa pangalawang pagkakataon.Tumatanggi siyang maniwala na mananatiling walang pakialam si Wyatt kailanman.Sa kabilang panig.Habang nasa loob ng kotse si Wyatt, ipinadala sa kaniya ng kaniyang assistant ang isang video.Ipinapakita ng video ang isang eksena sa bar, na malinaw na na

Chapter 118Alas-tres ng hapon, sa West City Cafe.Nang makarating si Dahlia, naroroon na si Mateo.Naglakad si Dahlia patungo sa kaniya at sinabing, "Mateo, matagal na rin tayong hindi nagkikita."Tumingala sa kaniya si Mateo at sinabi sa isang patag na tono, "Mm."Naramdaman ni Dahlia na hindi ito naroroon upang magbalik-tanaw sa nakaraan.Ang kaniyang ngiti ay bahagyang naging matigas at pilit. "Tinawagan mo ba ako rito para sa isang bagay?"Ibinaba ni Mateo ang kaniyang telepono, sumandal sa kaniyang upuan, at tumingin sa kaniya."Gusto kong makipag-usap sa 'yo tungkol sa isang bagay."Natigilan si Dahlia. "Ano 'yon?"Kalmado ang tono ni Mateo. "May hawak na patent si Ayella na kailangan ko. Kayo ni Ayella ay magkapatid, kaya alam mo kung paano siya mapapayag."Nang marinig ni Dahlia ang pangalang "Ayella," ang ngiti sa kaniyang mukha ay mabilis na natuyo at naging matigas.Ibinaba niya ang kaniyang mga pilikmata. "Mateo, tinawagan mo lang ba ako rito dahil kay Ayella?""Tama."In

Chapter 120Sa kalahatian ng kaniyang pagkain, biglang ibinaba ni Dahlia ang kaniyang mga chopstick at nagpakawala ng isang buntong-hininga.Tumingala sa kaniya si Romeo. "Anong problema?"Ibinaba ni Dahlia ang kaniyang mga pilikmata, ang kaniyang boses ay nagtataglay ng bakas ng seryosong damdamin at pagsisisi."Dad, alam kong nagkamali ako noon at ipinahiya kita. Marami akong pinag-isipan sa bahay kamakailan at narealize kong masyado akong bata at hindi pa matipuno, at palagi kitang pinag-aalala."Ibinaba ni Romeo ang kaniyang mga chopstick, tumingin sa kaniya, at walang sinabi.Nagpatuloy si Dahlia, "Gusto kong magsimula muli, gumawa ng magandang bagay, at patigilin ka na sa pag-aalala sa akin. Hindi lang ako pwedeng manatili sa bahay nang ganito at maging pagkatawa-tawa ng lahat."Natahimik si Romeo nang isang sandali, saka nagtanong, "Anong gusto mong gawin?"Ang tono ni Dahlia ay masunurin at seryoso, "Dad, gusto kong gumawa ng seryosong bagay, ayaw ko nang tumambay lang sa baha