Chapter 125Ibinaba ni Dahlia ang kaniyang ulo, itinatago ang ngiti sa kaniyang mga labi.Ito ay isang magandang senyales.Nang makarating sila sa pinto ng Pamilya Macaraig, tinanggal ni Dahlia ang kaniyang seatbelt ngunit hindi agad bumaba ng kotse.Lumingon siya upang tingnan si Mateo, ang kaniyang boses ay malambot at mahinhin."Mateo, salamat sa paghahatid sa akin pabalik."Ipinatong ni Mateo ang kaniyang kamay sa manibela at tumugon ng isang mahinang "um".Binuksan ni Dahlia ang pinto ng kotse, bumaba, at lumingon kay Mateo, habang sinasabi, "Mateo, mag-iingat ka sa daan."Tumango si Mateo, pinaandar ang kotse, at nagmaneho palayo sa Pamilya Macaraig.Tumayo si Dahlia sa pinto, pinapanood ang pag-alis ng kotse, habang ang kaniyang ngiti ay unti-unting lalim.Lumingon siya at naglakad pabalik sa loob ng bahay, nagpapakawala ng isang mahabang buntong-hininga.Naging napakaganda ng kaniyang pag-arte sa eksena ngayong araw.Ang paraan ng pagtingin sa kaniya ni Mateo ay nagpapahiwatig
Last Updated : 2026-09-29 Read more