All Chapters of Claimed By My Ex-Husband's Ruthless Brother : Chapter 81 - Chapter 90

Makalipas ang halos dalawang linggo matapos maaresto si Damian at ang mga kasabwat nito, unti-unti ring bumalik sa normal ang takbo ng buhay sa Lumi-X Research Center.Hindi na araw-araw may mga reporter sa labas ng gusali.Wala na ring mga emergency meeting na inaabot ng madaling-araw.Mas naging tahimik ang buong opisina.Sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon, ang tanging laman ng isip ng mga researcher ay ang kanilang mga proyekto.Isang umaga, maagang dumating si Amara sa laboratoryo. Pagbukas niya ng pinto, nadatnan niyang tahimik na nagtatrabaho ang ilan sa mga miyembro ng team.Napangiti siya.Namiss niya ang ganitong eksena.Walang tensyon.Walang takot.Walang nagmamadaling magtago ng mga files.Maya-maya ay dumating si Xavier na may dalang dalawang tasa ng kape."Good morning, Doc." Nakangiti niyang iniabot ang isang tasa. "Mukhang ngayon lang ulit tayo nagkaroon ng normal na umaga."Tinanggap iyon ni Amara. "Oo nga. Parang ang tagal nating nabuhay sa gulo."

Isang linggo bago ang kasal, nagpumilit sina Angela at Samantha na sila na ang bahala sa bridal shower ni Amara."Wala kang pwedeng malaman." Natatawang sabi ni Angela habang hinaharangan ang pinto ng opisina ni Amara. "Kami ang magpaplano."Napailing si Amara."Kinakabahan ako sa tuwing sinasabi mong surprise.""Huwag kang mag-alala." Singit ni Samantha habang nakangiti. "Promise, wholesome lang.""Sigurado ba kayo?""Sobrang sigurado."Napatawa na lang si Amara."Sige na nga."---Pagsapit ng Sabado ng hapon, sinundo si Amara nina Angela at Samantha.Hindi nila sinabi kung saan siya dadalhin.Pagdating ng sasakyan sa isang private garden resort, napangiti si Amara nang makita ang buong lugar.Puro puti at pastel pink ang dekorasyon.May maliliit na fairy lights na nakasabit sa mga puno.May mga sariwang bulaklak sa bawat mesa.Sa gitna ng hardin ay may malaking karatulang may nakasulat na:"Cheers to the Future Mrs. Monteverde!"Napahawak si Amara sa bibig niya."Grabe...""Ang gand

Dalawang araw bago ang kasal, tahimik na ipinatawag ni Don Alfonso sina Lucien at Leandro sa lumang gazebo sa hardin ng mansyon.Malamig ang simoy ng hangin nang dumating si Lucien. Ilang minuto lang ang lumipas ay sumunod din si Leandro.Pareho silang nagtaka nang makitang naroon na ang kanilang ama, tahimik na umiinom ng tsaa.Napangiti si Don Alfonso nang makita ang dalawa."Maupo muna kayo."Walang nagsalita habang umuupo sila.Ilang sandali ring katahimikan ang namagitan sa kanilang tatlo.Sa wakas ay nagsalita ang matanda."Matagal ko nang hinihintay ang araw na ito."Napatingin sina Lucien at Leandro sa kanya."Bilang ama...""...iyon ang pinakamabigat kong pagkukulang."Napakunot-noo si Lucien."Dad..."Umiling si Don Alfonso."Hayaan mong matapos ako."Huminga siya nang malalim."Naging abala ako sa negosyo.""Akala ko sapat nang mabigyan ko kayo ng magandang buhay.""Pero hindi ko napansing unti-unti na pala kayong naglalayo."Tahimik na yumuko si Leandro."Kasalanan ko rin

Kinabukasan, ilang oras bago ang rehearsal ng kasal, tahimik na naglalakad si Amara sa hardin ng mansyon.Bitbit niya ang maliit na notebook kung saan nakasulat ang ilan sa mga dapat pa niyang tandaan para sa kasal.Paminsan-minsan ay humihinto siya upang tingnan ang mga bulaklak na itinatanim ng mga hardinero.Ngayon lang ulit siya nakahinga nang maluwag."Wala ka pala rito."Napalingon siya nang marinig ang pamilyar na boses.Nakita niya si Don Alfonso na dahan-dahang naglalakad papunta sa kanya.Ngumiti siya."Good morning po.""Good morning, hija."Lumapit ang matanda at naupo sa isang kahoy na bangko sa ilalim ng malaking puno."Pwede ba kitang makausap sandali?""Oo naman po."Umupo rin si Amara sa tabi niya.Tahimik muna silang pareho.Tanging huni ng mga ibon at mahinang ihip ng hangin ang maririnig.---Huminga nang malalim si Don Alfonso."Alam mo, noong una kitang makita...""...hindi ko alam kung paano kita tatanggapin."Tahimik na nakinig si Amara."Bilang ama, gusto ko l

Mula pa lamang sa pagsikat ng araw ay abala na ang buong Mansion.May mga coordinator na maagang dumating upang tiyaking maayos ang bawat detalye.Ang hardin na napili bilang venue ng seremonya ay napuno ng puti at ivory na mga bulaklak. May mahahabang chandelier na nakasabit sa mga puno at maliliit na ilaw na kumikislap sa paligid. Sa gitna ay isang mahabang aisle na natatakpan ng puting tela at sariwang petals.Habang abala ang lahat, tahimik namang nakaupo si Lucien sa silid na inihanda para sa groom.Inaayos ni Nathan ang kanyang kurbata habang si Xavier ay paulit-ulit na tinitingnan ang iskedyul."Relax ka lang." Sabi ni Xavier habang tinatapik ang balikat ni Lucien. "Mukha kang mas kakabahan pa kaysa sa board meeting."Napangiti si Lucien. "Mas madali pang humarap sa investors kaysa maghintay sa bride."Natawa sina Nathan at Leandro."Sa wakas, may kinatatakutan ka rin." Biro ni Leandro at inayos ang cuff ng kapatid. "Pero bagay sa'yo ang kabado. Mas mukha kang tao."Napailing s